نحوه تست سیستم اعلان حریق

راهنمای تست سیستم اعلام حریق مطابق استاندارد

در این مقاله مطالبی در خصوص نحوه ی تحویل گرفتن اصولی پروژه های اعلان حریق از پیمانکاران برای آگاهی کارفرمایان ارائه می نماییم.

معتبرترین و رایج  ترین استاندارد های سیستم های اعلان حریق، BS و NFPA می باشند که در خصوص نصب، راه اندازی و نگهداری سیستم های مذکور به طور مفصل توضیحاتی را ارائه می نمایند.

راهنمای تست سیستم اعلام حریق مطابق استاندارد

نصب و راه اندازی سیستم های اعلان حریق بر اساس استاندارد بایستی توسط نفرات ذی صلاح اجرا شده که دارای تخصص و تجربه کافی در این خصوص باشند و بصورت اصولی و مطابق با استاندارد و بر اساس جداول مندرج در آن این امر را انجام دهند.

به نظر شما نحوه تحویل گرفتن پروژه از پیمانکاران چگونه بایستی باشد؟

برخی از پروژه های بزرگ شامل بیش از 500،  1000 و یا بیش از چند هزار قطعه می باشند! به نظر شما چه تعداد از این قطعات را بایستی تست نمود تا این اطمینان حاصل شود که سیستم به درستی نصب شده و عملکرد قابل اعتمادی دارد؟

به نظر شما زمانی که تست رندوم صورت می گیرد، آیا این اطمینان در خصوص صحت عملکرد کلیه قطعات وجود دارد؟

استاندارد NFPA 72 جواب این سوال که در ایران به طور مبهم و اغلب شرکت ها بر اساس تجربه به آن پاسخ می دهد را به صراحت اعلام می کند!

در استاندارد NFPA 72 در خصوص نحوه ی تست سیستم اعلان حریق در فصل 14 توضیحات کاملی ارائه می گردد، از این رو در ادامه به ارائه مطالبی در این خصوص می پردازیم.

بر اساس بند 14.4.1.1 کلیه تجهیزاتی که در یک سیستم اعلان حریق برای اولین بار نصب می گردند بایستی 100% مورد تست قرار گیرند. این بند بدان معناست که تست رندومی برای تحویل وجود نداشته و بایستی کلیه قطعات مورد تست قرار گیرند. در این فصل در خصوص نحوه ی تست و مدت زمان تست و سرویس و نگهداری توضیحاتی ارائه می گردد، همچنین جداولی وجود دارد که بر اساس نوع تجهیز مدت زمان بین هر تست را تشریح می نماید.

راهنمای تست سیستم اعلام حریق مطابق استاندارد

بسیاری از پیمانکاران به علت زمان بر بودن و زحمت انجام این کار، اطلاعاتی در مورد حق و حقوق کارفرما به ایشان ارائه نمی دهند تا هر چه زود تر تحویل پروژه را انجام داده و صورت وضعیت های مالی خود را به جریان بیاندازند، این امر باعث عدم کشف نواقص پروژه شده و در واقع فرصت را برای به وجود آمدن حوادث فراهم می آورد. حریق ممکن است در هر گوشه ای از یک ساختمان شکل گرفته و پیشرفت نماید، عدم کشف به موقع حریق باعث هدر رفت زمان برای افراد حاضر در منطقه و اطفاء آن می گردد. زمانی که حریق گسترش یابد به حدی خواهد رسید که دیگر قابل کنترل نبوده و خسارات غیر قابل جبرانی را به وجود می آورد و همه این ها ناشی از عدم توجه به تست یک قطعه الکترونیکی کوچک می باشد.

بنابراین در اولین گام کلیه کارفرمایان و دست اندرکاران پروژه های اعلام حریق باید به این نکته توجه کافی داشته باشند که برای تست اولیه در زمان تحویل پروژه، کلیه تجهیزات سیستم اعلان حریق بدون استثنا می بایست مورد تست و بازرسی قرار گیرند تا از صحت عملکرد تمامی آنها اطمینان حاصل شود. ممکن است انجام این چنین تستی در برخی از پروژه ها چند روز به طول انجامد و در برخی دیگر شاید تا چندین هفته هم ادامه یابد. کارفرمایان می بایست از پیمانکاران اعلام حریق بخواهند که در زمان برآورد هزینه، هزینه مربوط به انجام چنین تستی را نیز در پیشنهادات مالی خود در نظر بگیرند تا در زمان تحویل پروژه عذری برای انجام ندادن تست کامل نداشته باشند.

این اطمینان را به شما می دهیم که حتی اگر بزرگترین و معتبرترین شرکتهای اعلام حریق دنیا هم اجرای پروژه شما را به دست گیرند، باز هم در زمان تست، به مشکلات و موارد زیادی برخواهید خورد که می تواند تاثیر بسیار منفی بر عملکرد سیستم اعلام حریق نصب شده داشته باشد.

تجربیات خود را در این خصوص با ما در میان بگذارید.

سیستم اعلام و اطفای حریق اتاق سرور

استفاده از سیستم اعلان و اطفای حریق در اتاق سرور (دیتاسنترها و مراکز داده کوچک) و همچنین طراحی و اجرای اصولی و استاندارد اینگونه سیستم های در اتاق های سرور بسیار حائز اهمیت است. اطلاعات در سازمان ها به بخش های مختلف اطلاعات مالی (حساب ها و کارکنان) امنیتی از قبیل اطلاعات محرمانه و طبقه بندی شده بسته به نوع سازمان تقسیم بندی می شود. از اینرو امنیت و محافظت فیزیکی و حفاظت از حریق سرورها و دستگاه های ذخیره سازی اهمیت بالایی دارد . سالانه میلیاردها ریال هزینه هنگفت برای خرید سرور و دستگاه های تجمیع اطلاعات در دیتاسنترها و مراکز داده صرف شده که حفظ اسناد و مدارک مجازی را پر اهمیت تر کرده . از اینرو حفاظت و ایمنی در برابر حریق در مراکز داده اهمیت بسزایی دارد . در دیتاسنترها مجموعه کابل ها لوازم الکترونیکی تابلوهای برق و نیز سیستم های سرمایشی مختلفی به کار رفته که هر کدام مستعد حریق هستند و در زمان بروز آتش سوزی باید از انها محافظت شوند.

در طراحی و اجرای سیستم های اعلام و اطفای حریق در اتاق سرور می بایست موارد زیر مدنظر قرار گیرد:

  • ارزیابی ریسک و بررسی اهمیت استفاده از سیستم اعلام و اطفای حریق در اتاق سرور
    بررسی سیستم های اطفای حریق مناسب و قابل قبول در اتاق سرور
  • استانداردهای مورد قبول جهت تجهیزات
  • استانداردهای حاکم در طراحی سیستم های اعلام و اطفای حریق اتاق های سرور
    بررسی تخصصی سیستم های اطفای حریق FM-200 ، Novec 1230 ، Inert Gas ، Aerosol ، Hybrid. معایب و مزایا، نحوه محاسبات و طراحی
  • بررسی الزامات زیست محیطی و جایگاه فعلی و احتمالی آینده سیستم های فوق الذکر در آمریکا و اروپا بر اساس دستورالعمل های جدید European F-Gas  و EPA
  • بررسی نرم افزارهای محاسبات هیدرولیکی
  • بررسی اشتباهات رایج در طراحی و اجرا
  • بررسی دلایل تخلیه ناخواسته و راهکارهای پیشگیری
  •  الزامات و توصیه های ایمنی
  •  آسیب شناسی سیستم های اعلام و اطفای حریق استفاده شده در اتاقهای سرور به همراه بررسی تجربه های موفق و ناموفق
  •  بررسی تخصصی سیستم های اعلام حریق مناسب جهت استفاده در اتاقهای سرور شامل پانل اطفای حریق، سیستم Air Sampling ، نوع دتکتورهای مناسب فضای اصلی، کف و سقف کاذب، استانداردها و نحوه طراحی
  •  بررسی استفاده از سیستم های اطفای حریق موضعی داخل رک به جای Total Flooding و نحوه طراحی
     بررسی شرایط سازه اتاق سرور 
  •  بررسی “پروسه ی پس از تخلیه”  در سیستم های اطفای حریق فوق الذکر
  • دستورالعمل تست، سرویس و نگهداری سیستم اعلام و اطفای حریق اتاق سرور
  •  توصیه ها و پیشنهادات به خریداران

نکات اجرایی و کاربردی مهم در خصوص طراحی و اجرای سیستم های اعلان و اطفاء حریق در اتاق های سرور:

  • یک دیتا سنتر بسیار متفاوت از یک اتاق سرور کوچک است و در هنگام تدوین دستورالعمل، این تفاوت ها می بایست در نظر گرفته شود.
  • در بسیاری از موارد، شروع حریق از سقف و کف کاذب بوده است و در نظر گرفتن سیستم اعلام و اطفای حریق مناسب در سقف و کف کاذب اهمیت زیادی دارد.
  • استفاده از دتکتورحرارتی کابلی (LHD) در کف کاذب به همراه دتکتور دود، جهت کشف سریع حریق سودمند است.
  • استفاده از دتکتورهای Air Sampling جهت کشف سریع حریق توصیه می گردد.
  • توجه به سازه و المان های مقاوم در برابر حریق در دیتا سنترها و اتاق های سرور (Passive Protection) اهمیت بسیاری دارد. عدم توجه به سازه باعث می شود که در بعضی موارد، حریق در خارج از اتاق سرور شروع شده و باعث فعال شدن زودهنگام سیستم اطفای داخل اتاق سرور شود. همچین در بعضی از موارد حریق در داخل اتاق سرور شروع شده و در صورت ناتوانی سیستم اطفای حریق گازی، به خارج از اتاق سرور گسترش می یابد.
  • هرچند که در خارج از کشور، بعضی از صاحبان دیتاسنترها و اتاق های سرور به علت بک آپ گیری مداوم از دیتای خود و همچنین به علت ارزانتر بودن سخت افزارها در خارج از کشور، به داشتن یک سیستم اعلام حریق قوی بسنده می کنند ولی در ایران با توجه به گران بودن سخت افزارهای استفاده شده در اتاق های سرور و زمان بر بودن راه اندازی مجدد، استفاده از سیستم اعلام و همچنین اطفای حریق منطقی تر است.

خصوصیات کلی یک سیستم اطفای حریق مناسب از نوع Total Flooding در اتاق سرور شامل موارد زیر است:

  1. قدرت اطفا کنندگی در کلاس C و A حریق
  2. قابلیت نفوذ پذیری بالا
  3. نداشتن پسماند
  4. عایق الکتریسیته
  5. نداشتن خطر جانی برای افراد 
  6. سرعت عملکرد و برگشتن سریع سیستم به حالت نرمال
  7. آسیب نرساندن به تجهیزات
  8. تناسب مالی با ارزش دیتا و سخت افزار مورد استفاده
  9. امکان جایگزینی سریع پس از عملکرد

سیستم های اطفای حریق مناسب جهت دیتاسنترها و اتاق های سرور:

 درجه اول گازهای تمیز همچون FM-200، Novec 1230، Inert Gas  و سایر گازهای ذکر شده دراستاندارد NFPA 2001، پیشنهاد می شود. همچنین استفاده از سیستم های Oxygen Reduction  و Watermist جهت استفاده در اتاق سرور با محدودیت هایی روبرو است که می بایست مورد بررسی بیشتری قرار گیرد. استفاده از سیستم آیروسل (Aerosol) در اتاق سرور به عنوان گزینه اصلی توصیه نمی گردد.

 

راهکارهای حفاطت از حریق و اعلام و اطفاء در دیتاسنترها :

بر اساس استاندارد و طبقه بندی کلاس حریق و سناریوی آتش لوازم الکترونیکی در طبقه کلاس C  قرار می گیرند که در این کلاس رعایت طراحی استاندارد اهمیت زیادی دارد.

بر اساس استاندارد، فاکتورهای زیادی برای در نظر گرفتن طراحی سیستم اعلام و اطفا حریق در دیتا سنترها اهمیت دارند؛ ابتدا باید مکان مورد نظر از طرف کارشناس ایمنی بازدید و سپس مولفه های زیر در نرم افزار محاسبه گردند .

1- ابعاد سالن یا اتاق از قبیل طول و عرض و ارتفاع (حجم بر اساس متر مکعب)

2- سقف کاذب و کف کاذب در صورت وجود و ارتفاع آنها

3- آرایش رک ها و طرز چینش ( اتاقک سرد یا رودر رو )

4- نوع سیستم سرمایشی از قبیل سیستم اسپیلت کولینگ یا اچ وک ( محاسبه سرعت پرتاب باد )

5- کابلهای برق از داخل سقف یا کف کاذب عبور کرده اند یا از لدر سقفی

6- شهری که سالن دیتاسنتر در آن قراردارد و ارتفاع آن شهر از سطح دریا

7- مناطق مورد نیاز اعلام و اطفا حریق در اتاقهای مختلف (زون بندی اعلام و اطفا)

8- دمای کاری اتاق که معمولا در دیتا سنترها بین 20 تا 24 درجه سانتیگراد میباشد.

9- غلظت محیط بر اساس استاندارد که در کلاس C حریق عددی بین 7 تا 9 میباشد.

 

سیستم اعلام حریق در دیتاسنترها :

لوله کشی شبکه اعلام حریق اتاق سرور:

در لوله کشی یا پایپینگ اعلام حریق حتما باید از لوله های گالوانیزه گرم بر اساس استاندارد سایز pg13.5 با اتصالات استاندارد استفاده کرد و تنها در جاهایی که قابل دسترس نیست و خم در لوله به وجود می آید به ناچار از لوله فلکسیبل استفاده و کابلهای نسوز برق از داخل این لوله ها عبور کند .

کابل نسوز سیلیکونی با شیلد محافظ سایز 1.5*2 و 1.5*3 :

در سیستم کابل کشی اعلام حریق بر اساس استاندارد فقط باید از کابلهای نسوز با نویز گیر یا شیلد محافظ و از جنس نرم یا انعطاف پذیر استفاده کرد که در زمان بروز حریق خود کابل آتش نگیرد یا باعث گسترش حریق نشود و همچنین چنانچه حریق گسترش پیدا کند کابل مذکور در دمای بالا میتواند جریان را از خود عبور داده و سیستم به کار خود ادامه دهد.

در دیتاسنترها همانند اتاق های معمولی میتوان برای کشف حریق از تجهیزات و سنسورهای مختلفی استفاده نمود :

1-کنترل پنل مرکزی یا تابلوی اصلی مدار فرمان سیستم اعلام و اطفای حریق :

این کنترل پنل که شامل قسمتهای مختلفی بسته به نوع کار از مدل متعارف یا آدرس پذیر استفاده می گردد. مدار فرمان در پنل به زونهای مختلف اعلام حریق و زون اطفا حریق در دیتاسنتر ها استفاده میگردد. که کلیه تجهیزات اعلام حریق به این تابلو فرمان متصل میگردند.

2-دتکتور دود- دتکتور حرارت-دتکتورهای دودی-حرارتی (مولتی سنسور) – داکت دتکتورها:

در دیتا سنترها به دلیل حجم بالای گردش هوا یا سرعت جریان باد از کولینگ سیستم یا اسپیلت دتکتورهای معمولی به تنهایی کاربرد ندارند . در سناریوی حریق دود در هنگام شروع آتش غلظت پایینی دارد . سیستم کارکرد دتکتورهای دودی به صورتی میباشد که دود با غلظت بالا بیاید در زمان حداقل 5 تا 8 ثانیه داخل دتکتور پایدار بماند تا دتکتور اعلام حریق نماید که به دلیل گردش هوا احتمال دارد دود هیچگاه در زمان اولیه حریق به دتکتور نرسد. حریق در سناریوی اغازین در 5 ثانیه اول تا 5 ثانیه دوم سرعت شگف آور رشد 5 برابری را دارد و ممکن است برای جلوگیری از حریق زمان به هدر رود .

3- سیستم نمونه گیر هوا یا مکنده دود یا نمونه بردار هوا :

این نمونه برداری ذرات بسیار ریز دود اندازه ای در حدود 0.005 Obs/m را در هر نقطه اي كه درحال تولید باشد بواسطه محفظه لیزر تشخیص داده و از طریق كابلهاي ارتباطي به پانل اعلان حریقی که کنترل آن را به عهده دارد انتقال مي دهد و آژیر یا فلاشر متصل به آن اعلان خطر می نماید. سیستم های مذکور به Air Sampling Smoke Detection Apparatus معروف هستند .

طراحي لوله ها در فضاهاي Server Room و يا Data Center به چند صورت مي باشد. اين لوله ها جهت مكش هوای داخل محیط و جریان هوای در گردش داخل رک، هم مي توانند در سقف و هم در مجاورت Rack و يا نيز با اتصال به لوله هاي قابل انعطاف به داخل Rack و يا حتي UPS هدايت شوند. با اين كار بجاي انتظار براي رسيدن دود به سقف، در همان لحظه ای كه دود توليد گرديده است آژیر اعلان حریق در مرحله Pre-Alarm به صدا در خواهد آمد. در این حالت دود حتی در مرحله ای که تولید میشود و بصورت نامرئی است نیز توسط سیستم تشخیص داده میشود . در مراحل بعد به مرور گذر زمان و اضافه شدن به حجم دود تولید شده سطح آلارم های بالاتر اعم از Alarm 1 و Alarm 2 و در نهایت سیگنال Action برای اعلان نهایی و یا تخلیه اطفاء توسط سیستم ارسال خواهد شد.

 4- کابل خطی حرارتی linear heat detector cable

این کابل حرارتی که در دو نوع متعارف و آدرس پذیر میباشد که در دماهای متفاوت عمل کشف حریق را به صورت حرارتی انجام میدهد. فرض کنید رکهای شما در کنار و پشت آن حرارت بالایی دارند و سیستم کولینگ ظرفیت خنک کردن تمام نواحی انرا ندارد به وسیله این کابل خطی که در دماهای 68 درجه 86 درجه و 108 درجه کارایی دارند چنانچه دما در محیط به بالاتر از از دماهای ذکر شده برسد این کابل زوج سیستم که از یک طرف به پنل مرکزی متصل شده با یک اتصال کوتاه سریع به کشف نقطه ای که حریق در حال شکل گرفتن است کمک میکند پس میتوان در امتداد و داخل رکها این کابل خطی را به عنوان یک تجهیز اعلام حریق حرارتی استفاده نمود.

5- مجموعه شستی های اعلام و اطفا حریق در دیتا سنتر :

5-1-شستی اعلام (manual call point):

فرض کنید اپراتور در دیتاسنتر در حال انجام کارهای روزانه است که متوجه شکل گیری حریق میشود قبل از اینکه سیستم حریق را کشف کند میتوان با فشار دادن دکمه شستی اعلام تمامی آلارم ها را به کار انداخت و از اتلاف زمان جلوگیری کرد.

 

5-2- شستی اضطراری تخلیه ماده اطفا (manual release ):

همانند شستی اعلام هنگامی که اپراتور با مشاهده مستقیم خود حریق را کشف کرد میتواند با فشار این شستی ماده اطفا را سریعتر تخلیه کند که معمولا بر روی پنل مرکزی اعلام و اطفا حریق این شستی به صورت مهرو موم شده قرار دارد (extinguishingbutton)


5-3- شستی توقف دستی خروج ماده اطفا یا abort


فرض کنید زمانی به هر دلیلی آلارم کاذبی ایجاد شده و اپراتور با مشاهده عدم وجود حریق میخواهد سیستم را موقتا قطع و به علت وجود اعلام حریق کاذب پی ببرد در این زمان ما باید از تخلیه بی مورد ماده اطفا و هدر رفتن آن جلوگیری نماییم این شستی که شستی abort نیز نام دارد میتواند جلوی تخلیه بی مورد ماده اطفا را بگیرد.

 

6- دستگاه تلفن کننده مرکزی :

این دستگاه یکی از کلیدی ترین تجهیزات در زمان اعلام حریق میباشد به صورتی که در زمانهایی که اپراتور در داخل اتاق نیست یا نیمه شب حریق اتفاق می افتد این دستگاه که در دو نوع اتصال سیم تلفن و سیم کارتی میباشد میتواند با تماس اضطراری با مسولان مربوطه و حتی اداره آتش نشانی منطقه جلوی اتفاقات بزرگ و حتی از حادثه جلوگیری کند با تنظیم این دستگاه و حتی اتصال آن در مدلهای جدیدتر به گوشی های هوشمند تلفن همراه با نصب نرم افزار مربوطه میتوانیم در هنگام بروز حادثه از اتلاف زمان جلوگیری کنیم.

7- مجموعه تجهیزات شنیداری و هشدار دهنده با صدا :

7-1-آژیر اعلام حریق :

در زمان بروز آلارم اولیه ابتدا به صدا در آمده و تمامی افراد را در منطقه مورد نظر با خبر میکند که در دو نوع آژیر ساده یا با فلاشر (نور شدید) موجود میباشد که حتی در شب یه وسیله نور منقطع اعلام بروز حادثه را انجام میدهد.

 

7-2-زنگ هشدار تخلیه ماده اطفا :

این زنگ که شبیه زنگ مدرسه میباشد در هنگام اعلام حریق به صورت منقطع و در هنگام تخلیه ماده اطفا به صورت متناوب به صدا در آمده و جزء تجهیزات حیاتی اعلام و اطفا حریق در دیتاسنتر ها میباشد.

 

8- سیستم برق اضطراری کنترل پنل :

چنانچه در زمان حادثه برق به صورت اتصالی یا کلا قطع شود باید برق مورد نیاز تجهیزات اعلام و اطفا حریق را به صورت پشتیبان به صورت ذخیره و برای عملکرد سیستم در مواقع اضطراری به وسیله سیستم ups یا دو عدد باطری که در تابلوی اصلی اعلام و اطفا حریق که با مشخصه 24volt(7.2) میباشد تامین نمود که تجهیزات برای عملکرد و تحریک یکدیگر برای کارکرد مشکلی نداشته باشند.

 

9- مجموعه تابلو ها و علایم اضطراری و دستورالعمل کارکرد سیستم :

بر اساس استاندارد NFPA مجموعه تابلو ها و علایم اضطراری باید در محل و روی تجهیزات حساس مانند کنترل پنل شستی ها و سیلندر حاوی ماده اطفا حریق نصب تا اپراتور یا شخصی که حتی آموزش استفاده از سیستم را ندیده بتواند در مواقع اضطراری بتواند با تجهیزات کار کند .

 

اطفاء حریق در دیتا سنتر (اتاق سرور):

1- لوله کشی استاندارد در شبکه اطفاء :

در لوله کشی استاندارد سیستم اطفا حریق اتوماتیک در اتاق سرور باید بر اساس طراحیNFPA حتما از لوله های مانیسمانفولادی بدون درز رده 40 یا سایز 2/1 (schedule 40) با اتصالات استاندارد استفاده نمود این لوله ها که به وسیله جوش و بدون رزوه به هم متصل میشوند توانایی تحمل فشار بالای گاز اطفا حریق را در زمان تخلیه دارند .

2- سیلندر تخلیه گاز شیر و متعلقات سیستم اطفای حریق اتوماتیک :

سیلندر تخلیه ماده اطفا حریق حتما باید از نوع استاندارد با تحمل فشار تست حداقل bar 80 از نوع بدون جوش یا حدالامکان جوش کم با ورق ضخیم در دور دهانه اصلی باشد . این سیلندرها که پهنای بیشتری نسبت به سیلندر co2 دارند و دهانه داخلی بزگتر که به وسیله یک شیر دو حالته (اتوماتیک یا برقی و ضامن دستی) محافظت شده است . سیلندر اطفا حتما باید سیلندر fm200 مخصوص این گاز باشد چنانچه متاسفانه مشاهده میشود در سالهای گذشته عده ای از سیلندر co2 با شیر مخصوص codax که خاص منواکسید کربن است برای شارژ دستی و غیر استاندارد گاز fm200 استفاده کرده اند که بلا استفاده میباشد این سیلندر ها و شیر و متعلقات آنها دهانه بسیار کوچکی بر اساس طراحی برای سیستم co2 دارند که در زمان تخلیه فشار کاری را کم کرده و گاز به جای 10 ثانیه در بیش از 2 دقیقه تخلیه شده و آسیب جدی به تجهیزات وارد مینماید . فشار گاز fm200 به صورت استاندارد در داخل سیلندر عددی بین 25 تا 42 بار میباشد که بر اساس طراحی و به صورت اتوماتیک با دستگاه شارژ پر و آب بندی میشود. شیوه سنتی پر کردن سیلندرها با پمپ و دستی غیر استاندارد بوده و باعث به هدر رفتن و عدم آب بندی استاندارد سیلندر میشود.گاز باید توسط کمپانی مربوطه شارژ و تست هیدرواستاتیکی را گذرانده سپس مورد استفاده قرار گیرد. سیلندرها باید دارای استاندارد بین المللی باشد . متاسفانه در اغلب پروژه ها شاهد استفاده سیلندرهای بی کیفیت چینی یا سیلندرهای غیر استاندارد داخلی که دهانه آنها بریده شده و به وسیله جوش معمولی با لوله تعویض شده میباشیم . پس ارائه گواهینامه های بین المللی و استاندارد سازمان آتش نشانی در هنگام کار از سوی پیمانکار الزامی میباشد.

محل قرارگیری سیلندر بر اساس استاندارد در دیتا سنترباید در نزدیکی محل اطفا یا اتاق مجاور آن باشد چنانچه بر اساس استاندارد ما مجاز نیستیم سیلندر را در محلی قرار دهیم که حریق احتمال دارد از آن نقطه شروع شود. سیلندر حتما باید به وسیله براکت یا استند فلزی به دیوار ثابت و محکم شود که در طی زمان اطفاء حریق جابجا نشود.

شیر به کار رفته روی سیلندر fm200 از نوع اتوماتیک دو حالته استاندارد با سیستم فعال ساز برقی میباشد که دهانه مخروطی شکل یا در اصطلاح خود آب بند دارد که به صورترزوه ای با دستگاه بر روی سیلندر ثابت میشود و در زمان حریق با فرمان از سمت پنل مرکزی فعال و گاز را به داخل لوله های شبکه اطفا خارج میکند . بر روی این شیر یک ضامن دستی قرار دارد که اگر به صورت اتوماتیک عمل نکند میتوان با کشیدن این ضامن شیر را فعال نمود. سایز این شیر بر اساس استاندارد 2/1 یا 4/1 بر اساس حجم و اندازه سیلندر و گاز داخل آن متغیر میباشد.که به وسیله یک شلنگ پنوماتیکی استاندارد و ضخیم سایز بزرگ 1/2 به داخل لوله اصلی شبکه اطفا حریق fm200 متصل میشود.

 

3- گاز fm200 یا HFC227ea یا HEPTAFLUOR PROPAN:

از خانواده clean agent ها یا گاز های بی اثر میباشد که بر اساس استاندارد msds گازها اثرات تخریب محیطی کم بدون اثر روی تجهیزات الکترونیکی در کلاسc حریق و با قابلیت خاموش کنندگی بالا میباشد . مکانیزم اثر این گاز به صورتی است که در سناریوی حریق عامل اصلی گسترش حریق ترکیب مولکولهای آتش با اکسیژن برای توسعه میباشند. گاز fm200 به جای کاهش سطح اکسیژن محیط روی مولکولهایی که میل ترکیبی بالایی با اکسیژن داشته اثر میکند و جلوی ترکیب ان با اکسیژن محیط و گسترش حریق را میگیرند یعنی در اصل سطح اکسیژن محیط کاهش نیافته انسان به تنفس خود ادامه داده ولی در ان محیط که گاز تخلیه شده دیگر حتی کبریت هم روشن نمیشود یا حریق به حیات خود نمیتواند ادامه دهد . در نتیجه آتش خاموش میشود. و بعد از تخلیه تشکیل نمیشود. از نظر زیست محیطی نسبت به گاز هالون کمتر در جو لایه اوزون باقی مانده و خود به خود خارج میشود .با این حال طراحی و محاسبه مقدار گاز fm200 با اهمیت میباشد بر اساس استاندارد و غلظت محیط و مولفه های مختلف در دیتا سنتر ها غلظت یا concentration عددی بین 7 تا 9 بر اساس دمای کاری در نظر گرفته میشود و بر اساس ارتفاع از سطح دریا در شهر محل قرار گیری اتاق سرور متغیر میباشد چنانچه هر چه ارتفاع از سطح دریا کمتر باشد بر اساس فشار هوا گاز بیشتری مورد نیاز است. که در صورت محاسبه اشتباه یا حریق خاموش نمیشود یا برای انسان هنگامی که بیش از حجم اتاق را گاز پر کند مشکلات تنفسی و سر گیجه ایجاد میکند.

3-1-کدام برند fm200 یا HFC227ea بهتر است ؟؟؟؟

این سوال معمولا ذهن کارفرمایان محترم را مشغول میکند که چه برندی از گاز fm200 را بخریم ؟؟؟

در جواب در دنیا چند کمپانی مطرح بر اساس استاندارد جهانی در خط تولید خو این گاز را تولید و عرضه مینمایند :

3-1-1-کمپانی chemetron :

یک کمپانی چند ملیتی است که شهر ایلینویز آمریکا فعالیت مینماید و تنها گاز تولیدی در پالایشگاههای اختصاصی خود را در پروژه های خود مصرف نموده و فروش آزاد ندارد.

3-1-2-کمپانی DUPONT :

این کمپانی آمریکایی که مورد تایید استاندارد جهانی و سازمان جهانی اتش نشانی NFPA میباشد با چندین کمپانی معتبر که در زمینه ارایه راهکارهای اطفا حریق فعالیت مینماید قرارداد منعقد نموده و تنها به این دسته شرکتها گاز خود را فروخته که با برند آن کمپانی های اروپایی و امریکایی گاز fm200 را در داخل سیلندر خودشان شارژ کرده و به بازار عرضه نمایند و ندرتا به صورت عمده به مشتریان خارج از لیست خود گاز fm200 میفروشد. یکی از معدود کمپانی هایی است که تاییده fm امریکا که شرکت معتبر بیمه میباشد را همراه گواهینامه UL اخذ کرده . در ضمن تنها کمپانی در دنیا و اولین شرکتی است که گاز HFC227ea را با نام تجاری fm200 عرضه مینماید.

3-1-3-کمپانی WAYSMOS USA INC:

این کمپانی که دفتر اصلی آن در شهر تگزاس آمریکا میباشد و کارخانه تولید آن در کشور چین در شهر شانگهای مستقر است گاز fm200 خود را هم به صورت قراردادی با شرکتهای مختلف هم به صورت عمده در بازار جهانی به فروش میرساند که هر دو تاییدیه جهانی fm و ul را دارد و سیلندرهای مادر آن با دو ظرفیت 450kg و 1000kg به فروش میرسد.

به تازگی شرکتی در اسپانیا دستگاه التراسونیکی اختراع کرده که میتواند از بیرون سیلندر اصالت گاز داخل آن را کشف کند و تنها این کمپانی های یاد شده را به رسمیت میشناسد.

3-2-نکات مورد توجه هنگام خرید:

ارایه گواهینامه های fm و ul هر دو با هم از سمت پیمانکار
ارایه برگه هویت گمرک جمهوری اسلامی ایران
برگه آنالیز گاز که در ایران پژوهشگاه صنعت نفت تنها نهاد تایید کننده اصالت گاز داخل سیلندر میباشد .
تاییدیه سازمان آتش نشانی جمهوری اسلامی ایران

3-3-طراحی سیستم پاشش 360 درجه نازلهای پاشش گاز fm200 :

گاز fm200 در داخل سیلندر و در کف سیلندر به صورت مایع قرار دارد در زمان تخلیه گاز داخل سیلندر که به وسیله نیتروژن تزریق شده در سیلندر متعادل گردیده به وسیله لوله باریک کوچکی که از زیر شیر تخلیه به انتهای سیلندر ادامه یافته (میلاب سیلندر) با فشار به داخل لوله شبکه اطفا تزریق شده و باید به وسیله نازلهای پاشش در انتهای لوله خارج گردد نازلهای پاشش گاز fm200 سایز های مختلفی دارند که بر اساس طراحی سوراخ پاشش یا ارفیست آن باید بر اساس محل قرارگیری اندازه گیری و دریل شود به این معنی که سایز نازل در سقف با سایز نازلی که در کف یا زیر سطح قرار میگیرد از نظر اندازه و سایز سوراخ و تعداد آن متغیر است . بر اساس استاندارد در دیتا سنتر ها معمولا از نازلهای پاشش با زاویه 360 درجه سایزهای 2/1 2/1/1 و 4/3/1 استفاده میشود .چنانچه بر اساس طراحی اشتباه سایزها اشتباه محاسبه شود گاز به اطراف نازل پاشیده شده و به درستی در فضا تخلیه نمیشود . همچنین اگر فشار گاز در داخل سیلندر و لوله کشی اشتباه محاسبه شوند یعنی فشار تا آخرین نازل خروجی یکنواخت نباشد به جای گاز fm200 مایع از نازلها تخلیه و حریق خاموش نمیشود.

4-تاییدیه های لازم جهت تجهیزات اعلام و اطفا حریق اتاق سرور (مراکز داده):

برای تجهیرات مورد استفاده در سیستم های اعلام و اطفا حریق تاییدیه های استاندارد جهانی و همچنین سازمان آتش نشانی باید مورد توجه قرار گیرد :

تاییدیه lpcb انگلستان در سیستم اعلام حریق : در تجهیرات اعلام حریق حتما اجناس از قبیلدتکتورها سیستم ایرسمپلینگ مجموعه آژیر ها شستی ها کابلها باید دارای این تاییدیه باشند در کل سازمان آتش نشانی اجناسی را تایید مینماید که دارای استاندارد lpcb انگلستان یا همان EN-54 certificate باشند. ولی اگر تجهیزی تاییدیه fm و ul را همزمان داشته باشد نیز مورد تایید است.
تاییدیه vdsآلمان در سیستم اعلام و اطفا حریق : این کمپانی آلمانی معتبر که یکی از پرچمداران ارائه استاندارد میباشد تجهیزات خاصی را مورد تایید قرار داده و اگر تجهیزی دارای گواهینامه vds باشد مطمئنا استاندارد است.
تاییدیه fm و ul امریکا برای سیستم اطفا حریق : گاز داخل سیلندر حتما باید داری استاندارد fm و ul باشد .
استاندارد آتش نشانی انگلستان یا BSI:شیر و سیلندر حاوی گاز fm200 حتما باید این استاندارد را گرفته یا اگر استاندارد CE اروپا را داشته باشد در اصطلاح bsi را پاس مینمایدو در انتها تمامی تجهیزات اطفا گاز fm200 باید مورد تایید سازمان آتش نشانی جمهوری اسلامی ایران باشند.

5-نرم افزارهای طراحی سیستم اعلام و اطفا حریق (alarm and total flooding software) :

در طراحی سیستم حیاتی اعلام و اطفا حریق اتاق سرور ما به هیچ وجه بر اساس استاندارد مجاز نیستیم نقشه اعلام حریق و محاسبه مقدار گاز مورد نیاز و آرایش سیستم را به صورت دستی یا فرضی بر اساس تجربه محاسبه نماییم برای این منظور و بالا بردن دقت کار و کم کردن ضریب خطا چندین شرکت معتبر نرم افزارهای محاسبه برای این منظور را تولید و عرضه نموده اند از جمله این شرکتها : شرکت TYCO امریکا kidde انگلستان vdsآلمان و bettati ایتالیا هستند که به صورت محاسبه خودکار با در نظر گرفتن مولفه های کارشناسی خروجی سیستم اطفا حریق و لوله کشی استاندارد را مشخص می نمایند .

برای طراحی سیستم اعلام حریق نیز میتوان از نرم افزار autocad (auto desk) یا افزونه alarm cad استفاده نمود.

 

سرویس و نگهداری و تست دوره ای سیستم اعلام و اطفا حریق اتاق سرور:

هر سیستمی که نصب می گردد اگر بر اساس استاندارد به درستی نگهداری نشود بعد از مدتی کارایی خود را از دست داده و از کار می افتد بر اساس استاندارد NFPA در دیتاسنتر ها و اتاقهای سرور سیستمهای اعلام و اطفا حریق باید به صورت روزانه هفتگی و ماهیانه سرویس و بازدید و تست شوند :

  • بررسی وضعیت تابلو ی کنترل مرکزی سیستم اعلام حریق و حصول اطمینان از شرایط عادی آن و بررسی گزارش های روز قبل در مورد عیوب احتمالی.
  • حصول اطمینان از قابلیت عملکرد سیستم تحت شرایط هشدار در یک منطقه یا یک حلقه. برای سیستمهایی که کمتر از 13 مدار دارند برای هر هفته باید یک مدار کنترل شود و برای سیستم هایی با بیشتر از 13 مدار، باید ترتیبی داده شود تا با بررسی مدارها، کلیه آنها طی سیزده هفته مورد بررسی قرار گرفته باشند.بنابراین به تبع تعداد مدارها، در هر هفته باید بیش از یک مدار مورد آزمایش قرار گیرد. بررسی وضعیت باطری های پشتیبان و همچنین کنترل وضعیت سوخت، روغن و سیستم خنک کن ژنراتور برق اضطراری که تامین کننده برق سیستم به هنگام قطع برق شهر است، از جمله مواردی است که بصورت هفتگی باید انجام پذیرد.(وظایف هفتگی شامل وظایف روزانه هم می شود.)
  • ماهیانه : قطع عمدی برق شهر سیستم به منظور حصول اطمینان از روشن شدن خودکار ژنراتور برق اضطراری و همچنین عملکرد باطری و شارژر از جمله اقدامات ماهیانه است.بهتر است ژنراتور برای یک ساعت روشن بماند و پس از اتمام شرایط شبیه سازی شده، باید سوخت ژنراتور به حد اولیه رسانده و روغن آن بار دیگر کنترل شود.(وظایف ماهیانه شامل وظایف هفتگی هم می شود.)
  • آزمایش کلیه اتصالات برقی باطریها و تابلوی کنترل مرکزی.
  • بررسی عملکرد هشدار تابلوی کنترل مرکزی با تحریک یک شستی یا آشکارساز در هر منطقه یا حلقه.
  • بررسی نشانگرهای عیب با ایجاد شرایط شبیه سازی شده عیب
  • بررسی وضعیت سیستم کنترل مرکزی از نظر رطوبت و سایر شرایط محیطی که ممکن است تاثیرات ناخوشایندی بر عملکرد سیستم داشته باشند.
  • بررسی وضعیت ساختمان از نظر تغییرات احتمالی و ساختاری که ممکن است بر عملکرد آشکارسازها تاثیر داشته باشند.(وظایف فصلی شامل وظایف ماهیانه هم می شود.)
  • بررسی و آزمایش همه آشکارسازها بر اساس توصیه کارخانه سازنده ( در اینجا منظور این نیست که در پایان هر سال باید آشکارسازها آزمایش شوند بلکه با آزمایش های دوره ای مطابق برنامه، تمامی آشکارسازها باید طی سال آزمایش شده باشند.) بررسی کلیه کابل ها و اتصالات الکتریکی و همچنین ثبت و ضبط کلیه گزارش ها و صدور گواهی صحت عملکرد سیستم توسط متخصص دارای صلاحیت.

چرا نباید از سیستم اطفاء حریق آیروسل در دیتا سنتر استفاده کرد ؟؟؟؟!!!!!

ترکیب ایروسل در داخل سیلندر آن به صورت مخلوطی از پودر یا ذرات درشت سفید رنگ با گاز است . این پودر که حالت روغنی و چسبنده داشته در هنگام تخلیه به صورت موادی که دانه های سیاه یا سفید با چسبندگی و خورندگی روی فلزات و تجهیزات الکترونیکی میباشد.و با داشتن قدری رسانایی جریان الکتریسیته روی تجهیزات اثر میگذارد و با ایجاد لایه ای سفید رنگ حریق را اطفا می کند و بر اساس استاندارد در کلاس c حریق ناکارامد میباشد . با اینکه این سیستم تقریبا پرتابل بوده و احتیاجی به لوله کشی ندارد ولی بعد از تخلیه تمیز کردن محیط بسیار دشوار و خصوصا در دیتاسنتر ها به وسلیه فن داخلی سرورها به داخل آن نفوذ کرده سیستم را بعد از مدتی از کار می اندازد و در هنگام تخلیه اتوماتیک آن ابتدا فعالساز آن آتش گرفته فتیله آتشزا روشن شده و شروع به سوختن میکند که بعد از تخلیه تا چند سانتیمتر اطراف خود را میسوزاند و همچنین بر اساس استاندارد msds گازها برای سلامتی انسان بسیار مضر است به طوری که حتما جایی که آیروسل نصب میشود باید از کپسولهای تنفسی اکسیژن به صورت مکمل در زمان اضطراری برای انسان استفاده نمود . در ضمن تاریخ انقضای معینی برای ایروسل وجود دارد که بعد از اتمام سیلندر و ماده داخل آن باید کلا تعویض شود و حتی بعد از تخلیه باید کاملا تجهیز جدیدی را جایگزین کرد. ولی این گاز برای مکانهایی که تردد انسانی یا تجهیزات الکترونیکی یا مواد درون سوز مثل چوب و کاغذ و مایعات اشتعال زا وجود ندارد مناسب میباشد.

همچنین ترکیب آیروسل با گاز fm200 بسیار کشنده و خطرناک می باشد و در یک مکان نمی توان از این دو به صورت همزمان استفاده نمود.!!!! 

مقالات مرتبط:

بیم دتکتور – آشکارساز دودی خطی

آشکارسازهای دودی خطی و یا همان بیم دتکتورها در مواردی که بخواهیم فضای بزرگ و وسیعی مانند انبار، سالن یک کارخانه و یا سوله و … را تحت پوشش سیستم اعلام حریق قرار دهیم و نصب دتکتورهای معمولی مشکل و یا غیر اقتصادی باشند از این نوع دتکتورها استفاده می شود.


این  نوع دتکتورها دارای یک قسمت فرستنده (TX) هستند که اشع ه­ای به سمت گیرنده (RX) می فرستد. این دو قسمت در دو سمت سالن نصب می شوند و هرگاه عاملی مانند دود بین این دو عنصر واقع شود و ارتباط اشعه را قطع کند باعث اعلام خطر می گردد. در بعضی از این نوع دتکتورها فرستنده و گیرنده روی یک قسمت وجود دارد و در قسمت روبرو  یک انعکاس دهنده (Reflector) نصب می­ گردد. این دتکتورها می توانند فضایی به پهنای 15 متر و به طول 10 الی 100 متر را بسته به برند انتخابی تحت پوشش خود قرار دهند و ارتفاع نصب آن­ها تا 25 متر برای کاربردهای حفاظت از جان است. ولتاژ کار آن­ها معمولا 24 ولت DC است. هر چه فاصله­ ی بین گیرنده و فرستنده افزایش یابد جریان مصرفی نیز افزایش می یابد.

اصول شناخت این دتکتور (Beam) به­ خاطر جبران ناتوانی دتکتورهای نقطه­ ای می­ باشد. این نوع دتکتور به صورت شعاعی (Projector) عمل کرده و به دو نوع تقسیم می­ شوند، در نوع اول فرستنده و گیرنده از هم جدا هستند و در نوع دوم فرستنده و گیرنده بر روی یک قاب سوار و از یک رفلکتور برگشت شعاع نوری استفاده شده است. نوع معمول و مورد استفاده، نوع دوم می­باشد.

 

جهت دریافت مشاوره فنی و اجرایی رایگان و بهترین پیشنهاد قیمت با ما در تماس باشید.

تلفن: 02122915669
فکس: 02189784681

محاسبه و برآورد آنلاین تعداد بیم دتکتور مورد نیاز در انبار یا سوله

 

اصطلاحات پر کاربرد بیم دتکتورها
Beam Range:
فاصله­ی خطی بین فرستنده، گیرنده و رفلکتور
Detector Coverage:
سطح قابل پوشش (حفاظتی) که به وسیله­ی دتکتور محافظت می­شود. در این سطح حساسیت دتکتور در حد قابل قبول می­باشد.
Reflector:
(آینه) تجهیزی که سیگنال نور را برگشت داده تا به گیرنده برسد.
Sensitivity:
قابلیت تشخیص دود در مکان­های مختلف سطح حفاظتی. این حساسیت بیشتر بسته به غلظت، حجم و بزرگی ذرات دود می­باشد.
Stratification
(لایه بندی) لایه­ های دود که بستگی به درجه­ی حرارت حریق دارد. حریق­های داغ لایه­های بزرگ و حریق­های گرم لایه­های کوچک­تر دارند.
Transparence (Filters)
 حساسیت یک دتکتور نسبت به دود که از داخل یک جعبه­ی شیشه­ای یا پلاستیکی شفاف سنجیده می­ شود.
این مورد بخشی از استاندارد تست می­باشد و جهت بررسی کاربرد این دتکتور در وضعیت جوی نامساعد و یا وجود موانع شفاف مثل شیشه در مقابل آن به کار می­رود.

عملکرد آشکارسازهای دودی خطی (اشعه ای)


دتکتور شامل یک گیرنده و فرستنده و یک رفلکتور می­ باشد. فرستنده­ طیف نوری در ردیف طیف مادون قرمز را به صورت متقارن به سمت رفلکتور می­فرستد. در رفلکتور نور رفلکت (منعکس) می­شود و در گیرنده این نور گرفته شده، درصد انتشار و درصد جذب نور مقایسه و وضعیت محیط بررسی می­گردد. در شروع کار دتکتور اولین مقدار جذب شده پس از تنظیم آینه و دتکتور را به عنوان مبنا قرار می­دهد. در صورتی­که در مراحل بعدی درصد نور جذب شده کمتر باشد (طبق تنظیم مثلا کمتر از 60%) این مرحله به عنوان وجود مانع تلقی شده و موجب ارسال آلارم می­ گردد.

تنظیمات: در تنظیمات نور ساتع شده از  فرستنده 100% در نظر گرفته شده و درصد نور گرفته شده توسط گیرنده (مثلا 60%) که به عنوان مبنا یا Threshold است، مبنای کار قرار می­گیرد. 40% نور تلف شده به علت عدم تقارن در فرستنده، درصد کم گرد و خاک محیط، عدم انعکاس کامل توسط منعکس کننده و درصد کمی انعکاس توسط گیرنده و هم­چنین تغییر ماهیت نور در این فاصله به واسطه­ی عوامل محیطی می­باشد. قابل توجه است که امکان دارد تمامی طیف نوری فرستنده یکدست نبوده و در یک طول موج مشخصی نباشد. بنابراین امکان تغییر حالت یا عدم تبدیل آن به ولتاژ – جریان در گیرنده وجود دارد. این مسئله در فاصله­های بالاتر بهتر مشخص می­شود. با توجه به این­که در این نوع دتکتور، فاصله­ ی حرکتی طیف نور دو برابر فاصله­ی گیرنده و رفلکتور است ولی شعاع حفاظتی فقط از آینه تا فرستنده و گیرنده حساب می­ شود.

در هنگام کار، وجود ذرات گاز، دود، اجسام صلب و مایعات باعث عدم رسیدن شعاع کافی نور به گیرنده شده و آلارم درآن ظاهر می­شود. به خاطر کم کردن امکان اشتباه، این حالت بایستی حدود 5 ثانیه به صورت دائمی در دتکتور وجود داشته باشد تا آلارم ظاهر شود. اگر درصد نور رسیده به گیرنده را 100%  در نظر بگیریم، می­توان حساسیت آن را بین 30% تا 90% تنظیم نمود. در بعضی از دتکتورها رنج حساسیت 30،50 و 70 می­باشد. در این نوع دتکتور، تغییرات کم نور از نظر شعاعی و حجمی و کیفیتی باعث ایجاد آلارم در گیرنده نمی­شود. در محاسبه­ی حساسیت، نسبت نور دریافت شده به نور سد شده مد نظر می­باشد.
استاندارد (BS 5445.Part 5)،(UL268) و (NFPA 72) اصول را در این دتکتور مشخص می­کند. این دتکتور مانند دتکتورهای نوری نقطه­ای نسبت به رنگ دود حساسیت داشته و دودهای سیاه رنگ(جاذب شعاع نوری) را سریع­تر کشف می­ کند.

تنظیم ضریب بهره Automatic Gain Control (AGN)
 بعضی از عوامل محیطی مانند رطوبت و گرد و غبار ایجاد اشکال تدریجی در این نوع دتکتور می­کند. مثلا وجود گرد و غبار دائمی در محیط یا نشست آن بر روی آینه یا دتکتور و در حالت عادی بعد از مدتی آلارم­های رندم به وجود می­آورد. تعبیه­ی سیستم AGN در دتکتور باعث تغییر ضریب بهره یا حساسیت به مقدار کم می­ شود.
در این سیستم که از یک ریز پردازنده­ی الکترونیکی (میکروپروسسور) با نرم افزار خاص استفاده شده، اثر گرد و غبار و رطوبت بر روی دتکتور جبران می­ شود، یعنی درصد ضایعات اندازه­گیری و به صورت نرم افزاری جبران می­گردد. این درصد محدود و مطابق با Threshold می­باشد، بنابراین به مرور AGC کاهش بهره­ی دتکتور را جبران می­نماید. این مسئله تا آن­جا ادامه می­یابد که دتکتور یا آینه نیاز به تمیز کاری یا تعویض پیدا کند.

تجهیزات جانبی
وجود یک تجهیز جانبی می­ تواند جهت آدرس­ دهی برای دتکتور Beam این دتکتور Conventional را به یک دتکتور آدرس­پذیر (Addressable) تبدیل کند. هم­چنین می­توان آن را به یک سیستم فرمان از راه دور تبدیل نمود. علاوه بر آن وجود کیت پروسسور می­تواند برد و سطح حفاظت دتکتور را افزایش دهد، به طوری­که یک دتکتور می­تواند سطحی به اندازه­ی یک میدان فوتبال فوتبال را حفاظت کند. در این حالت فاصله­ی خطی 70 تا 100 متر جزء شعاع حفاظتی می ­شود.
تست داخلی، آژیر، کنترل از راه دور(Remote Control) و تنظیم حساسیت از راه دور جزء مزیت ­های سیستم می­ باشد. همانند دتکتورهای سقفی این نوع دتکتور نامناسب جهت محیط­ های خارجی (Outdoor) است. رطوربت، یخ­زدگی و باران از عوامل محیطی هستند که باعث عدم کارائی دتکتور Beam می­ شوند. وجود یخ در روی دتکتور، آینه و فاصله­ ی بین آن، کارائی دتکتور را کم و این تجهیز را ناکارامد می­ نماید.

 

برای خرید بیم دتکتور و همچنین مشاوره فنی و اجرایی رایگان و نیز دریافت بهترین قیمت فروش بیم دتکتورهای اعلام حریق با ما در تماس باشید.

 تلفن : 02122915669

 فکس: 02189784681

 

موارد مرتبط

 

تست، بازرسی و تعمیر و نگهداری سیستم اعلام حریق

مشاهدات نشان داده که در موارد بسیاری، سیستم اعلام حریق یک ساختمان با هشدار به‌موقع، مانع از گسترش آتش‌سوزی شده و جان و مال بسیاری از انسان‌ها را حفظ کرده است. اما مواردی نیز وجود داشته که ساختمان‌های مجهز به سیستم اعلام حریق، در آتش سوخته‌اند و هشداری دیده یا شنیده نشده است .

چرا؟
شما چه فکر می‌کنید؟
چه دلایلی باعث عدم کارایی سیستم حفاظتی شده است؟

متداول‌ترین دلایل به شرح زیر است:
1.خاموش‌بودن سیستم اعلام حریق
2.معیوب‌بودن سیستم اعلام حریق
3.استفاده از تجهیزات غیراستاندارد و عدم رعایت اصول طراحی و انتخاب صحیح نوع آشکارساز

عدم نگهداری و سرویس به موقع سیستم اعلام حریق و درنتیجه معیوب‌بودن آن و هشدارهای کاذب بسیار باعث می‌شود تا افراد، خود سیستم را خاموش کرده و از آن به‌عنوان یک سیستم ناکارآمد یاد کنند. تمامی تجهیزات الکترونیکی سیستم‌های حفاظت، ازجمله سیستم اعلام حریق، نیاز به نگهداری، بازدیدهای دوره‌ای و سرویس دارند و باید همواره از آماده‌به‌کاربودن آنها اطمینان حاصل کرد. از این‌رو، نصب یک سیستم اعلام حریق، شرط لازم جهت پیشگیری از گسترش آتش‌سوزی می‌باشد. اما شرط کافی نیست. نصب، همراه با نگهداری (بازدیدهای دوره‌ای) و تعمیرات بازدارنده (تعویض باتری و آشکارسازهای معیوب) شرط لازم و کافی جهت برخورداری از یک سیستم کارآمد و توانا در تشخیص به‌موقع وجود آتش می‌باشد.

 

تجهیزات اعلام حریق ازجمله حساس­ترین دستگاه­های اندازه­گیری و عملیاتی می­باشند و برای عملکرد صحیح، نیاز به نگهداری و سرویس دارند. در سیستم­های آدرس‌پذیر و هوشمند، نوع ساختمان داخلی تجهیزات، کمک به امر نگهداری می­نماید. در این نوع سیستم‌ها، آلارم­های مربوط به کثیفی دتکتورها (به تفکیک)، عدم عملکرد شستی، آژیر و مدول­های واسطه به‌موقع انجام می­پذیرد و در روند پیگیری عدم عملکرد صحیح دتکتورها، همکاری دو جانبه­دتکتور و پانل باعث پایش دائمی (monitoring) وضعیت هر دتکتور شده و در هر لحظه، تمامی حالات، قابل‌مشاهده و ثبت می­باشد.
اما در سیستم­های متعارف (Conventional) صرفاً وضعیت هر زون (خارج‌شدن یک دتکتور از مدار، پارگی خط ارتباطی و اتصال کوتاه خط ) قابل رویت می‌باشد و کثیفی دتکتور یا عدم عملکرد صحیح آن فقط با تست‌های دوره­ای یا آلارم­های ارسال‌شده بر روی پانل معلوم می­گردد.

روند نگهداری و سرویس
بازدیدهای هفتگی: در این بازدیدها، از پانل اصلی اعلام حریق (FACP) بازدید شده و از صحت عملکرد نمایشگر، باتری و تغذیه اطمینان حاصل می‌گردد. همچنین درصدی از شستی­ ها به صورت اتفاقی تست می‌شوند. چک شستی ­ها به‌صورتی است که در یک برنامه زمانی 6 ماهه، تمامی آن­ها چک می‌شوند. در ادامه دفتر ثبت آلارم­ها (Fault) بررسی شده و درصورت فعال‌شدن سیستم در گذشته، علت آنها بررسی و مورد اشکال پیدا و رفع عیب می‌گردد. در مرحله­آخر، تمامی عملیات و شماره­تجهیزات سرویس‌شده ثبت می‌شود. نوع بازدید هفتگی، باتوجه به حساسیت محل، نوع تردد افراد، تعداد افراد موجود و تمیز بودن محل می­تواند از یک تا 4 هفته یک‌بار انجام پذیرد.

بازدیدها و فعالیت­های شش‌ماهه:

در این بازدیدها تمامی اتصالات، کابل­ها، سیم­ها چک گردیده و ضمن رفع نقص، صحت عملکرد آن­ها تأیید می­شود. آژیرها چک شده و از صحت و سلامت آن­ها اطمینان حاصل می­گردد. دتکتورهایی که در نواحی آلوده و اثر باد قرار دارند، تمیزکاری شده و عملکرد آن­ها نیز چک و ثبت می‌شود. تمامی شستی­ها چک شده و برچسب تأیید (CERTIFICATE) روی آن­ها نصب می‌گردد. آژیر خارج از ساختمان، فلاشر و تمامی اجزای متصل به زون نیز باید تست شده و موردتأیید قرار گیرند. همچنین می­توان قسمتی از دتکتورهای متصل به هر زون را در این دوره، تمیزکاری نمود.

 

تست­های سالیانه
تمامی دتکتورهای متصل به مدار هر پانل، در یک برنامه زمانی حداکثر سه‌ساله می­باید تمیزکاری و تست عملکرد گردند. این سرویس می­تواند تقسیم شده و در عملیات 6 ماهه، یک‌ساله یا یک سرویس سه‌ساله انجام پذیرد. نحوه­کار به‌صورتی است که در طول برنامه زمانی سه‌ساله تمامی تجهیزات (دتکتور، شستی، آژیر، فلاشر، مدول­های واسطه و جداکننده­ها)کاملاً چک می‌شوند. درصورتی­که محل نصب تمامی یا قسمتی از دتکتورها آلوده باشد، این زمان کاهش می­یابد. اما امکان افزایش زمان سرویس وجود ندارد.LED (نشان­دهنده­های خارجی) نیز در پریودهای سالیانه چک می­گردد. هم­چنین مدارات داخلی، بُردها و باتری­های پشتیبان برنامه در طول برنامه سالیانه، طبق دستورالعمل سازنده تمیزکاری و چک گردیده و درصورت نیاز باتری­های پشتیبان تعویض می‌شوند.

 

حداکثر زمان استفاده از هر دتکتور بین 8 تا 10 سال می­باشد. پس از انقضای این زمان، دتکتور مربوطه حتی اگر سالم باشد، بایستی تعویض شود. در طول هر سرویس، سرویس‌کار بایستی برچسب تأیید، تاریخ و مهر شرکت خود را بر روی آن درج و در دفتر مخصوص محلی ثبت نماید. می‌بایست شماره­های تماس با سرویس­کار در محل FACP نصب شده و امکان حضور سریع سرویس­کار مهیا باشد.
توجه: در هنگام انجام سرویس­ها و احتمال به‌صدادرآمدن آژیر خطر، تمامی افراد مستقر در ساختمان از قبل اطلاع یافته و امکان هرگونه خطر پیش­بینی گردد.
باتوجه به امکانات سیستم­های هوشمند، درصورتی‌که اعلام کثیفی دتکتور یا معیوب‌بودن تجهیزی قبل از رسیدن موعد سرویس اعلام شد، سرویس­کار از طریق مسئول ساختمان سریعاً به محل مراجعه و رفع اشکال نماید. تاریخ سرویس قبلی و بعدی نیز با خط درشت بر روی پانل نصب گردد.
خطا در آلارم

خطا در آلارم بر دو نوع می ­باشد.
آلارم­های ناخواسته: در این نوع آلارم­ها عاملی غیر از حریق باعث فعال‌شدن سیستم گردیده است. عواملی مانند: دود سیگار، حرارت بخاری، دود ماشین و سرایت آن به دتکتورهای دود، باعث این اتفاق می­شوند. دراین حالت، عامل فعال‌شدن آژیر وجود داشته اما این عامل حریق نبوده است. نکته بسیار مهم آنکه در این قبیل موارد تمامی اجزای سیستم (دتکتور، آژیر و پانل) کار خود را با دقت و صحت انجام داده‌اند که این یعنی آماده‌به‌کاربودن سیستم. ولی چون حریقی اتفاق نیافتاده، می‌بایست نسبت به حذف زمینه‌های بروز این خطاها اقدام و سیستم آماده دریافت علائم حریق واقعی گردد.

شیر برقی – سولونوئید ولو

شیر برقی یا سلونوئید ولو (عملگر الکترونیکی) که به صورت on/off یا باز و بسته عمل می کند و برای سیالات مختلف از جمله آب ، هوا ، روغن و .. مناسب است و در سیستم های حفاظت از حریق برای باز کردن مسیر خروج عامل اطفای حریق نظیر آب، گازهای اطفاء حریق و غیره بکار می روند.

لاستیک دیافراگم از جنس های مختلفی چون NBR , EPDM  ساخته شده اند .

این شیرها در سایزهای ۱/۴ inch  و ۱/۲ و ۱ و ۲ و … اینچ در مدلهای مستقیم و سه راهه و … ساخته می شوند.

سولونوئید ولو یک شیر الکترومکانیکی است برای  قطع و وصل مسیر مایعات و گازها. سولونوئید  انرژی الکتریکی را به انرژی مکانیکی جهت چرخش ، باز یا بستن یک ولو به بصورت مکانیکی تبدیل می کنند. این ولو ها به واسطه جریان برق وارد شده به بوبین آن ، عمل قطع و یا وصل جریان سیال را انجام می دهد.

در شیر های دو راهه سیال  در قسمت خروجی قطع و یا وصل می باشد . (شیر بسته کامل و یا باز کامل می باشد). در شیر های سه راهه سیال وردی به یکی از دو مسیر خروجی هدایت می گردد. سولونوئید ها دارای  مزایایی همچون سرعت  در انجام کار، قابلیت اعتماد بالا، قطع و وصل سریع و مطمعن ، زمان سرویس دهی طولانی ، طراحی یکپارچه ، و جریان برق مصرفی کم هستند. یک سولونوئید ولو از دو قسمت اصلی بدنه (ولو ( شیر اصلی)) و سولونوئید( بوبین) تشکیل شد است .

کاربرد سولونوئید ولو

برای کنترل یک شیر صنعتی بزرگتر- کنترل سیلندرها در سیتم های پرقدرت بادی و هیدرولیک – کنترل سیلندرها و سیال وارد شده به موتور – سیتم های آبپاش صنعتی و اتوماتیک – ماشین های خانگی مانند ظرف شویی و لباس شویی جهت کنترل آب ورودی به ماشین – صنایع نفت ، گاز و پتروشیمی – سیستم های تبرید و تهویه مطبوع و …

خواص سلونوئید ولو

  •  ابعاد کوچک
  • طول عمر بالا
  • دارای شیر تخلیه
  • کویل قابل تعویض
  • توان مصرفی پایین
  • سوییچینگ سریع و مطمئن
  • جهت فلو و فشار متفاوت
  • قابلیت نصب در محیط های Ex
  • تغذیه AC ، DC ، AC/DC 24-240V
  • باز کردن، بستن، میکس کردن، توزیع و دوزینگ
  • به صورت NC و NO در مدارات نوع A , B , C , D , E , F , T , L , N
  • قابل استفاده برای گازها و مایعات خنثی، خورنده، ساینده و خاص با دماهای متفاوت مطابق با محیط های مختلف صنعتی

عملکرد سلونوئید ولو

قسمت سولونوئید خود شامل سیم پیچ ، میله آهنی، فنر ، شیر کنترلی و کانل کنترلی می باشد . شیر اصلی از ورودی، خروجی، دیافراگم  و فنر دیافراگم تشکیل می شود.در موقع فعال بودن سولونوئید ، همواره جریان بسیار کمی از سیال از  مجرا و شیر کنترلی عبور می کند.در سولونوئید ولو ها از آب بند های  لاستیکی یا فلزی برای آب بندی جاهای مختلف استفاده می شود.یک فنر (فنر دیافراگم) نیز برای باز یا نگه داشتن دیافراگم درمواقع غیر فعال بودن ولو استفاده می شود.

آب وردی در قسمت های A و B به دیافراگم فشار وراد می کند یک فنر نسبتا ضعیف نیز دیافراگم را به پایین هل می دهد. دیافراگم یک روزنه کوچکی دارد که اجازه می دهد آب از آن عبور کند ( ازقسمت A وارد قسمت B شود) مایع با عبور از سوراخ محفظه B  را پر می کند و بعد از پر شدن فشار آب در دو سر دیافراگم برابر می شود . فنر فشرده شده یک فشار کم روی به پایین به دیافراگم وارد می کند. قدرت فنر ضعیف است و فقط توانایی این را دارد که وقتی فشار در بالا و پایین دیافراگم برابر است ، با فشار به دیافراگم آن را در حالت بسته نگه دارد.در نتیجه شیر نیز بسته است و جریان آب از شیر عبور نخواهد کرد.

وقتی سولونوئید برقدار می شود نیروی مغناطیسی بوبین (سولونوئید) میله C  را به طرف بالا کشیده و شیر کنترلی e  باز می شود . با باز شدن e جریان بسیار کمی از آب از قسمت B و از طریق مجرای کنترلی g به سمت خروجی هدایت می گردد.در نتیجه این کار فشار در قسمت B  کاهش یافته و فشار A بر فشار بالای دیافراگم (فشار B+نیروی فنر) غلبه کرده و دیافراگم را به سمت بالا هل می دهد.

در نتیجه این کار شیر اصلی باز شده و آب مستقیما از A به F جریان می یابد. در موقع فعال بودن سولونوئید ، همواره جریان بسیار کمی از سیال از  مجرا و شیر کنترلی عبور می کند. وقتی سولونوئید  دوباره غیر فعال شود مسیر کنترلی e  توسط میله C  بسته شده و فنر نیروی بسیار کمی لازم دارد تا دیافراگم را به سمت پایین هل دهد و مسیر اصلی را ببندد. از توضیحات بالا می توان فهمید که این گونه ولوها بواسطه اختلاف فشار در زیر و بالای دیافراگم عمل می کنند و اگر فشار بالای دیافراگم به هر دلیل (صرف نظر از فعال بودن یا نبودن سولونوئید) بیشتر از فشار ورودی باشد، شیر عمل نخواهد کرد.

سولونوئید ولوها در انواع مختلفی مانند چند راهه بودن، نوع برق مصرفی( DC یا AC) , و وضعیت آن در حالت OFF و … تقسیم می شوند.در بعضی سولونوئید ولوها، سولونوئید مستقیمآ به شیر فرمان می دهد.بعضی سولونوئید ها خود به عنوان یکی ولو کمکی و کنترلی برای راه اندازی یک شیر بزرگ تر استفاده می شود. این نوع ولوها در حقیقت یک سولونوئید ولو ترکیب شده با یک ولو بزگتر هستند  و آنها  به صورت یک کالای واحد و یکپارچه بسته بندی شده و فروخته خواهند شد.

سیستم اطفای حریق آیروسل – Aerosol

اطفای حریق آئروسل متراکم، شکلی از سیستم اطفای حریق مشابه سیستم اطفای حریق گازی یا سیستم اطفای حریق شیمیایی خشک و مبتنی بر ذرات است. اطفای حریق آئروسل از عاملی برای خاموش کردن آتش استفاده می‌کند که حاوی ذرات جامد بسیار ریز و ماده‌ی گازی است. ذرات ریز آئروسل متراکم و گاز سیال خروجی توسط یک واکنش گرمازا تولید می‌شوند. این ذرات تا زمان خروج از تجهیز به حالت بخار باقی می‌مانند. مواد اطفایی آیروسل در درون سیستم متراکم و سردند و به‌صورت ذرات جامد تخلیه می‌شوند.

برخلاف سیستم اطفای حریق گازی که تنها گاز بیرون می‌دهد و نیز عوامل خاموش‌کننده‌ی شیمیایی خشک که ذرات پودر مانندی با ابعاد بزرگ (25 تا 150 میکرومتر) هستند، سیستم اطفای حریق آئروسل متراکم توسط انجمن حفاظت از حریق آمریکا (NFPA)، به‌عنوان منتشرکننده‌ی ذرات بسیار کوچک با ابعاد کمتر از 10 میکرومتر معرفی می‌شوند. ذرات جامد آیروسل دارای ابعاد جرمی بسیار کوچک‌تری نسبت به عوامل خاموش‌کننده‌ی شیمیایی هستند، مدت بیشتری در هوا معلق می‌مانند و در منطقه‌ی تحت محافظت، پسماند کمتری از خود به‌جای می‌گذارند. درحالی‌که سیستم اطفای حریق شیمیایی خشک باید مستقیماً به سمت شعله هدف‌گیری شوند، آئروسل‌های متراکم، عوامل اطفای حریق احاطه‌کننده‌ای هستند و ازاین‌رو صرف‌نظر از محل و ارتفاع آتش می‌توانند مؤثر باشند. سیستم اطفای حریق شیماییِ تر، مانند مواد داخل خاموش‌کننده‌های کف، باید مانند سیستم اطفای حریق شیمیایی خشک مستقیماً به سمت آتش پاشیده شوند. عامل آئروسل می‌تواند به‌وسیله‌ی عمل مکانیکی، الکتریکی یا ترکیبی از عمل الکترومکانیکی به سمت هدف پرتاب شود.

 

 

روش‌های اطفاء حریق

چهارضلعی آتش

 

سیستم اطفای حریق آئروسل متراکم مانند سیستم اطفای حریق گازی از چهار روش برای خاموش کردن آتش استفاده می‌کنند. آن‌ها روی چهار مؤلفه‌ی چهارضلعی آتش کار می‌کنند، مؤلفه‌های مختلفی که باهم جمع می‌شوند تا واکنش شیمیایی متضمن هر آتشی را ایجاد کنند. این چهار توانایی خاموش‌کننده آتش عبارت‌اند از:

  1. کاهش یا جداسازی سوخت
  2. کاهش گرما
  3. کاهش یا جداسازی اکسیژن
  4. جلوگیری از زنجیره‌ی واکنش مؤلفه‌های فوق

مکانیسم اولیه‌ی اطفاءِ آئروسل متراکم با استفاده از واکنش‌های شیمیایی با رادیکال‌های آزاد شعله، و درنتیجه ممانعت از فرایند سوختن آتش، چهارمین مؤلفه‌ی چهارضلعی آتش را نشانه می‌رود. به‌طور نمونه، ذرات آئروسل متراکم شامل کربنات پتاسیم (K2CO3) است که از تجزیه‌ی گرمایی ترکیب جامدی به شکل آئروسل به دست می‌آید که شامل نیترات پتاسیم است که نقش اکسیدکنندگی دارد. وقتی ذرات آئروسل آتش را فرا می‌گیرند و با آن تماس پیدا می‌کنند، این ذرات گرمای آتش را به‌عنوان انرژی دریافت می‌کنند، تجزیه می‌شوند و مقدار زیادی رادیکال پتاسیم (K+) (یون‌هایی با الکترون منفرد) آزاد می‌کنند. رادیکال‌های پتاسیم با رادیکال‌های آزاد هیدروکسید (OH+)، هیدروژن (H+ ) و اکسیژن (O+) که به ادامه‌ی فرایند سوختن کمک می‌کنند پیوند ایجاد کرده و مولکول‌های بی‌ضرری مانند هیدروکسید پتاسیم (KOH) و آب (H2O) تولید می‌کنند.

 

ازآنجاکه رادیکال‌های پتاسیم در واکنش با رادیکال‌های آتش هم مصرف می‌شوند و هم تولید، پس می‌توانند تکثیر شوند. برای متوقف کردن واکنش‌هایی که برای تداوم سوختن آتش لازم‌اند، این چرخه تا توقف واکنش‌های چرخه‌ی سوخت و خاموش شدن آتش ادامه پیدا می‌کند.

عوامل آئروسل متراکم، مکانیسم اطفاء حریق ثانویه‌ای نیز دارند که سه مؤلفه‌ی دیگر چهارضلعی آتش را که در بالا بیان شد تحت تأثیر قرار می‌دهد. آئروسل با فراگرفتن آتش با ابری غلیظ از ذرات ریزی که ابعاد جرمی کمتر از 1 تا 2 میکرومتر دارند آن را سرد می‌کنند. اگرچه سطح مقطع هر ذره بسیار کوچک است، تعداد زیادِ ذراتی که شعله‌های آتش را محاصره کرده و به آن نفوذ می‌کنند، سطح مقطع به‌قدر کفایت بزرگی را برای جذب گرمای شعله‌های آتش فراهم می‌آورد. بر روی سطح ذرات، بازترکیب رادیکال‌های آتش که به‌عنوان انرژی در واکنش شرکت می‌کنند جذب می‌شوند:

 

شعله، بخش گازیِ آتش است که از سوختن ماده‌ی سوختی حاصل می‌شود. مخلوط شدنِ گازها و ذرات آئروسل با مؤلفه‌های گازی شعله، ماده‌ی سوختی را از آتش جدا می‌کند.

به خاطر یورش به هر چهار مؤلفه‌ی چهارضلعی آتش، عوامل خاموش‌کننده‌ی آئروسل متراکم، در زمره‌ی مؤثرترین شعله خاموش‌کن‌ها قرار می‌گیرد. برای مثال، برخی سیستم اطفای حریق آئروسل متراکم می‌توانند با یک‌پنجم مقدار عامل هالون 1301 یا یک‌دهم اطفای حریق گازی با عامل مبتنی بر هیدروفلوئوروکربن یا فلوئوروکتون، برحسب جرم عامل در هر مترمربع، آتش حاصل از احتراق استخری از مایع قابل اشتعال کلاس B را خاموش کند.

 

نحوه عملکرد سیستم اطفای حریق آیروسل

آتش، T1، ثانیه 35.25 ، قبل از استفاده از اطفای حریق آئروسل متراکم

 

آتش، T2، ثانیه‌ی 36.13، به‌محض پاشیدن اطفای حریق آئروسل متراکم

 

 آتش، T3، ثانیه‌ی 36.20، وقتی اطفای حریق آئروسل متراکم پاشیده شده است.

 

 آتش، T4، ثانیه‌ی 36.25. پس از استفاده از اطفای حریق آئروسل متراکم به‌طور کامل خاموش شده است.

عملکرد خاموش‌کنندگی سیستم اطفای حریق آئروسل متراکم به چگالی ذرات آئروسل در مجاورت آتش بستگی دارد. مانند سیستم اطفای حریق گازی، هرچقدر که عامل سریع‌تر آتش را احاطه کند، عامل خاموش‌کننده در متوقف کردن فرایند سوختن آتش مؤثرتر خواهد بود. خاموش‌کنندگی و چگالی‌های عوامل خاموش‌کننده‌ی آئروسل برحسب کیلوگرم بر مترمربع بیان می‌شوند. بنابراین، کارایی عوامل خاموش‌کننده‌ی آئروسل به تعداد زیادی عوامل مانند محل آئروسل نسبت به آتش، مجاورت دیگر مواد قابل اشتعال سوختنی، نوع ماده‌ی سوختی و غیره بستگی دارد.

سیستم اطفای حریق آئروسل متراکم، برای ایجاد امکان تخلیه‌ی کنترل‌شده طراحی می‌شوند. ترکیبات آئروسل به گونه ای درون این سیستم قرار داده می‌شود که به راحتی با چاشنی الکتریکی یا مکانیکی می توانند فعال شوند. چاشنی الکتریکی به کنترل پنل اعلام حریق وصل می‌شود و می‌تواند از راه دور بصورت دستی و یا بصورت خودکار توسط کنترل پنل فعال شود.

 

استفاده‌ها و کاربردهای سیستم اطفاء حریق ایروسل

استفاده از عوامل اطفاء حریق دو کاربرد دارد: به‌عنوان سامانه‌ی غرقه سازی کامل آتش (Total Flooding) یا به‌عنوان سامانه‌ی اطفاء حریق برای استفاده‌ی موضعی.

برای دستیابی به اطفاء حریق با غرقه سازی کامل، باید تعداد کل آئروسل‌های موردنیاز برای خاموش کردن آتش درون فضای ثابت تعیین شود. این سیستم ها معمولاً بر روی سقف یا دیوار نصب می‌گردند. به خاطر اینکه سیستم اطفای حریق آئروسل به‌صورت مستقل و هم به‌عنوان مخزن ذخیره‌سازی و هم نازلی که گاز را به حرکت وا‌می‌دارد عمل می‌کنند، برای انتقال یا توزیع عامل خاموش‌کننده از محل ذخیره‌سازی به محیط خارج، به هیچ شبکه‌ی توزیعی نیازی ندارد که این باعث صرفه‌جویی در فضای اشغال‌شده و بالا بردن راندمان حمل‌ونقل می‌شود.

از سیستم اطفای حریق با کاربرد موضعی معمولاً به‌صورت دستگاه‌های قابل‌حمل دستی استفاده می‌کنند که مستقیماً به سمت آتش پرتاب می‌شود. برخلاف سیستم اطفای حریق قابل‌حمل پاشیدنی، نیاز نیست وقتی کاربر از این سیستم به عنوان یک سیستم خاموش کننده قابل حمل استفاده می‌کند، خودش را در معرض خطر نزدیک شدن به آتش قرار دهد. اطفای حریق آئروسل متراکم قابل‌حمل معمولاً برای پراکنده کردن آئروسل به‌صورت 360 درجه طراحی می‌شود و ابر آئروسلی بزرگی را دورتادور آتش ایجاد می‌کند. آئروسل به‌محض رسیدن ذراتش به آتش، حمله به آن را آغاز می‌کند و رادیکال‌های پتاسیم خنثی‌کننده‌ی آتش تولید می‌کند. تا زمانی که آئروسل چگالی کافی دارد آتش تحت کنترل است. حتی اگر چگالی آئروسل برای خاموش کردن آتش کافی نباشد، بازهم با پایین آوردن دمای آتش به‌اندازه کافی می‌تواند جلو آن را بگیرد. این ویژگی این امکان را در اختیار عوامل آتش‌نشانی می‌گذارد که مثلاً به‌عنوان ابزاری برای پایین آوردن دما تا سطحی قابل‌کنترل و کاهش دمای اتاق برای ورود شلنگ آتش‌نشانی به داخل منطقه‌ی حریق از آن استفاده کنند. به‌عنوان مثالی دیگر، ابتدا نیروی واکنش‌دهنده می‌تواند آئروسل‌های متراکم را به منطقه‌ی محصور در آتش پرتاب کند تا هنگام انتقال ساکنین به منطقه‌ی امن، آتش کنترل شود. 

سیستم اطفاء حریق آئروسل قابل حمل

 

سامانه‌ی آئروسل متراکم برای کاربردهای خاصی به‌عنوان جایگزینی برای سیستم اطفای حریق هالون 1301 و سیستم اطفای حریق دی‌اکسید کربن پرفشار مورد استفاده قرار می‌گیرد. همچنین در برخی موارد سیستم های اطفاء حریق آئروسل می‌توانند به‌عنوان گزینه­ ای بجای سیستم های گازی هالوکربن و یا سیستم های واترمیست (Watermist) مورد استفاده قرار بگیرند.

استفاده و محدودیت ها


کاربردهای پیشنهادی (استفاده های ممکن):
سیستم های اطفاء حریق ذرات ایروسل در مکانهایی که تردد انسانی وجود ندارد نظیر موارد زیر می تواند مورد استفاده قرار گیرد:
•    اتاقک موتور خودرو (Vehicle engine rooms)
•    خطرات ناشی از فرایند مایعات هیدروکربنی (Process Liquid Hydrocarbon Risks)
•    فضاهای ماشین آلات (Machinery Spaces.)
•    تونل کابل (Cable Tunnels)

کاربردهای غیر پیشنهادی
•    محیط هایی که در آن تردد انسانی وجود دارند.
•    اتاق کامپیوتر (Computer rooms).
•    ذخیره سازی داده ها (Data storage).
•    اتاق تابلو (Switchgear).
با توجه به ریسک لایه بندی حرارتی (Stratification) که برای بیشتر ذرات آیروسل بسیار قابل ملاحظه می باشد، ارتفاع محل تست نباید از حد خاصی بالاتر باشد.

سرعت اطفاء
ذرات آیروسل حریق را به سرعت و بصورت کارامد اطفاء می کند. تخلیه این ذرات در محیط معمولا بسیار سریع و بین 2 تا 120 ثانیه صورت می پذیرد.

ایمنی برای افراد
برخی مطالعات نشان می دهند که در معرض غلظت های پایین ذرات آیروسل قرار گرفتن به مدت 10 دقیقه برای افراد کشنده نمی باشند. اما اغلب غلظت لازم برای عملیات اطفاء بسیار بیشتر از غلظت شرایط تست می باشد. از استفاده ذرات آیروسل در محیط هایی که تردد انسانی وجود دارد پیشنهاد می شود که خودداری شود.


در معرض آتش قرار گرفتن
هیچ مقدار قابل توجهی از محصولات تجزیه ای وجود ندارد و بعید است که خطری در نتیجه خارج شدن آیروسل به بیرون از محیط مورد اطفاء وجود داشته باشد.

قابلیت دید در طول و بعد از تخلیه آیروسل
دید به طور قابل توجهی در هنگام تخلیه آیروسل کاهش می یابد و ممکن است فرار و تخلیه افراد را از محل اطفاء در طول و پس از تخلیه آیروسل دچار مشکل سازد.

تاثیرات زیست محیطی آیروسل
ذرات آیروسل به نظر نمی رسد که هیچ تاثیر زیست محیطی قابل توجهی داشته باشد. ODP (پتانسیل تخریب لایه اوزون) و GWP (پتانسیل گرمایی اتمسفر) آن صفر می باشد.

برخی از محدودیت های استفاده از سیستم اطفای حریق آیروسل

مطابق استاندارد NFPA 2010، استفاده از سیستم های اطفای حریق آیروسل برای حریق های ناشی از مواد زیر پیشنهاد نمی شود؛ مگر اینکه برای کاربرد در موارد زیر مورد تایید واقع شده باشند:

  • استفاده برای حریق های عمقی ناشی از مواد کلاس A
  • ترکیبات شیمیایی مشخصی نظیر نیتراتهای سلولوزی و باروت که قادر به اکسیداسیون سریع حتی در غیاب وجود هوا نیز می باشند
  • فلزات واکنشی مانند لیتیم، سدیم، پتاسیم، منیزیم، تیتانیوم، زیرکونیوم، اورانیوم و پلوتونیوم
  • هیدریدهای فلزی
  • مواد شیمیایی قادر تجزیه شدن به صورتی که فقط گرما تولید کنند، مانند پراکسید آلی خاص و هیدرازین

مسائل محیط زیستی

سازمان محیط‌ زیست ایالات‌متحده، در کنار سایر سیستم های اطفای حریق، سامانه‌ی اطفاء حریق آئروسل متراکم را نیز به عنوان یکی از جایگزین های مناسب، برای هالون 1301 در سامانه‌های غرقه سازی کامل (Total Flooding) پذیرفته است. سیستم اطفای حریق آئروسل آسیبی به لایه اوزون نمی‌زنند و منجر به گرم شدن تدریجی جهان نمی‌شوند یا تأثیر ناچیزی روی آن دارند.

در صورتی که تجربه ای در خصوص مزایا و معایب استفاده از سیستم های اطفای حریق آیروسل دارید، نظرات و تجربیات خود را با ما در میان بگذارید.

سیستم اطفای حریق (دی اکسید کربن) CO2

CO2 در سیستم های اطفای حریق دی‌اکسید کربن (CO2) گازی بی‌رنگ، بی‌بو و از لحاظ شیمیایی خنثی است که هم به‌راحتی در دسترس و هم از لحاظ الکتریکی نارسانا است. اصولاً در یک منطقه‌ی حفاظت‌شده، با پایین آوردن سطح اکسیژنی که به سوختن کمک می‌کند، باعث خاموشی آتش می‌گردد. این مکانیسمِ فرونشاندن آتش، سامانه‌ی اطفاء حریق CO2 را بسیار مؤثر و نیازمند کمترین تمیزکاری می‌کند. اما باید به‌طورمعمول در مکان‌های بی‌خطر مورداستفاده قرار گیرد و در غیر این صورت کارکنان هنگام تخلیه‌ی این مواد از تماس با آن خودداری کنند. ممکن است در سامانه‌های اطفای حریق CO2 از این گاز به روش غرقه سازی کامل استفاده شود ولی دی‌اکسید کربن تنها عامل گازی است که می‌تواند به روش استفاده‌ی موضعی نیز مورد استفاده قرار بگیرد. دی‌اکسید کربن ممکن است یا در سیلندرهای فولادِ به هم تنیده شده‌ی پرفشار (سیستم اطفای حریق HPCO2) و هم مخازن یخ‌زده‌ی سبک کم‌فشار (سیستم اطفای حریق LPCO2) نگهداری شود.

توجه: هر دو اطفای حریق HPCO2 و LPCO2 اثر یکسانی در مقابله با آتش دارند. برحسب توان خاموش‌کنندگی، هیچ‌یک بر دیگری برتری ندارد.

کاربردهای رایج سیستم اطفای حریق CO2

  • انبارهای مایعات قابل اشتعال
  • ترانسفورماتورها
  • تجهیزات الکتریکی دوار
  • نیروگاه‌های برق
  • تأسیسات فراوری فلزات
  • صنعت چاپ
  • ترکیب رنگ
  • تأسیسات ماشین‌کاری

 

مزایای سیستم اطفای حریق CO2 فشار بالا HPCO2

HPCO2 چندین مزیت نسبت به LPCO2 دارد.

  • قیمت پایین‌تر برای سامانه‌های کوچک‌تر
  • نگهداری در سیلندرهای محکم تنیده  شده‌ی مورد قبول US-DOT
  • سیلندرهایی در سایزهای مختلف
  • نصب آسان
  • سهولت در دسترسی
  • اجزاء تشکیل‌دهنده‌ی کمتر

 

مزایای سیستم اطفای حریق CO2 فشار پایین (LPCO2)

اطفای حریق LPCO2 چندین مزیت نسبت به HPCO2 دارد.

  • نیاز به آزمایش هیدرو استاتیک ندارد
  • نظارت دائمی بر فشار مخزن و سطح مایع، گیجِ سطح مایع، خروجی‌های استاندارد هشدار یا یک خروجی اختیاری 4 تا 20 میلی‌آمپر در اختیار می‌گذارد (سیلندرهای HPCO2 باید هر نیم سال یک‌بار از سرویس خارج شوند تا وزن شوند)
  • نسبت به HPCO2، چهل درصد کمتر فضا اشغال کرده و وزن کمتری دارند.
  • قابلیت چند بار استفاده بدون نیاز به تعویض
  • در هرزمانی امکان اضافه کردن ویژگی‌های دیگر به سامانه‌ی فعلی وجود دارد.
  • واحدهای ذخیره‌سازی LPCO2 می‌توانند بدون اینکه از سرویس خارج شوند دوباره پر شوند. سیلندرهای HPCO2 باید از محل خودشان خارج‌شده به محل تعویض برده شده و تعویض گردند.
  • وقتی نیاز به بیش از 4000 پوند دی‌اکسید کربن است، هزینه‌ی مواد کمتری دارند.
  • برای تأسیسات حساس و واحدهای ذخیره‌سازی LPCO2 ، گزینه‌های  دو بار تبرید شده نیز وجود دارد.
  • در کاربردهای موضعی، سیستم اطفای حریق LPCO2 نسبت به سیستم اطفای حریق HPCO2 سی درصد کارایی بیشتری دارند.
  • سیستم اطفای حریق LPCO2 درمجموع هزینه‌ی نگهداری کمتری نسبت به سیستم اطفای حریق HPCO2 دارند.

سیستم اطفای حریق CO2

برای بسیاری از تأسیسات حساس، سیستم اطفای حریق CO2، آتش‌خاموش‌کن‌های بهتری هستند. سرعت عمل دارند، مؤثرند و با طیف وسیعی از خطرات سازگارند، تخلیه‌ی دی‌اکسید کربن (عامل اطفای حریق ارزان) به اموال آسیبی نمی‌زند و از لحاظ الکتریکی نارسانا است. برای طیف وسیعی از خطرات و موقعیت‌ها، برای ایجاد تخلیه‌ی خودکار و هم‌زمان می‌توان حفاظت چندمنظوره طراحی کرد.

سیستم اطفاء حریق CO2 برای موارد زیر مورداستفاده قرار می‌گیرند:

  • نیروگاه‌های برق
  • کارخانه‌ی سیمان/سامانه‌های غیرمستقیم سوخت زغال کوره‌های بلند
  • تولید و فراوری فلزات
  • صنعت چاپ
  • صنایع خودروسازی
  • عملیات الکترونیکی
  • تولید کامپیوتر و قطعات الکترونیکی
  • تأسیسات تحقیقاتی
  • سامانه‌های کشتیرانی (دریانوردی)
  • تأسیسات بازیابی و انبارداری خودکار

تجهیزات و سیستم اطفای حریق CO2 کم‌فشار برای مواردی که مقادیر زیاد CO2 موردنیاز است بهترین گزینه‌اند. استفاده از اطفای حریق پرفشار برای حوادث کوچک‌تر یا جایی که فضا محدود است توصیه می‌شوند.

 

مزایای سیستم اطفای حریق CO2

  • CO2 به ‌سرعت و ظرف چند ثانیه به کل منطقه‌ی خطر نفوذ کرده و آتش را خفه می‌کند.
  • دوستدار طبیعت- CO2 به‌عنوان یک گاز در جو زمین وجود دارد و یکی از محصولات فرعی حاصل از سوختن است. استفاده از آن اثری روی محیط ندارد.
  • بی‌ضرر- CO2 موجب تجزیه و پوسیدگی نمی‌شود، نیاز به تمیز کردن ندارد و پسماندی باقی نمی‌گذارد.
  • نارسانا- CO2 ازلحاظ الکتریکی عایق است و در موارد بسیار زیادی قابل‌استفاده است.
  • سازگار- CO2 روی طیف وسیعی از مواد قابل‌احتراق و قابل اشتعال قابل استفاده است.

اطفای حریق CO2 شامل یک یا چند مخزن نگهداری عامل اطفاء CO2 است. شلنگ‌های انعطاف‌پذیر، مسیر تخلیه سیلندرها را به یک منیفولد (چند راهه) وصل می‌کند. منیفولد عامل گازی CO2 را بین شبکه‌ای از لوله‌ها توزیع می‌کند و جریان خروج CO2 به منطقه‌ی تحت حفاظت را کنترل می‌کند.

 

سیستم اطفای حریق اسپرینکلر (آبفشان)

سیستم اطفاء حریق اسپرینکلر (آب فشان) یک روش حفاظت از حریق فعال است. این سیستم از یک منبع آب تشکیل شده که فشار و نرخ جریان کافی را برای مجموعه‌ای از لوله‌های توزیع آب فراهم کرده و چند اسپرینکلر بدان متصل شده‌اند. اگرچه در گذشته تنها در کارخانه‌ها و ساختمان‌های تجاری بزرگ از این سیستم استفاده می‌شد، ولی امروزه سیستم‌هایی از این دست برای استفاده در منازل و ساختمان‌های کوچک و با قیمت‌های مقرون به صرفه عرضه شده‌اند. از سیستم‌های اطفاء حریق اسپرینکلر بطور گسترده‌ای در سراسر دنیا استفاده شده و هر ساله بیش از 40 میلیون سَری اسپرینکلر نصب می‌شود. بیش از 96% از آتش سوزی‌های رخ داده شده در ساختمان‌هایی که بطور کامل توسط سیستم‌های اطفاء حریق اسپرینکلر مورد محافظت قرار گرفته بوده‌اند، صرفاً توسط اسپرینکلر‌های اطفاء حریق کنترل شده‌اند.

تاریخچه سیستم های اطفای حریق اسپرینکلر

   
لئوناردو داوینچی در قرن پانزدهم یک سیستم اسپرینکلر طراحی کرده بود. او برای خودکارسازی آشپزخانه‌ی ارباب خود از یک اجاق بزرگ و مجموعه‌ای از تسمه نقاله‌ها استفاده کرده بود. یکبار در خلال یک میهمانی، در اثر بروز مجموعه‌ای از خطاها، همه چیز به هم ریخت و آتش سوزی رخ داد. «سیستم اسپرینکلر بیش از اندازه خوب عمل کرد و آب همه‌ی غذاها و بخش سالم آشپزخانه را با خود برد».

در سال 1723، آمبروز گادفری (Ambrose Godfrey) اولین سیستم اسپرینکلر خودکار موفق را خلق کرد. او از باروت برای رهاسازی مخزنی مملو از سیال اطفاء حریق استفاده نمود.

اما اولین سیستم اطفای حریق اسپرینکلر مدرن ثبت شده‌ی جهان در سال 1812 توسط ویلیام کانگریو (William Congreve)، معمار سالن تئاتر سلطنتی دروری لین (Drury Lane) در انگلستان، در این سالن نصب شد و طی گواهی ثبت اختراع شماره‌ی 3606 به تاریخ همان سال به ثبت رسید. این سامانه از یک مخزن استوانه‌ای آب‌بندی شده به حجم تقریباً معادل 95،000 لیتر تشکیل شده بود که توسط یک شاه لوله‌ی 10 اینچی (250 میلیمتری) آب تغذیه می‌شد و انشعاباتی از آن به همه‌ی بخش‌های سالن کشیده شده بود. در صورت بروز حریق، مجموعه‌ای از لوله‌های کوچکتر که توسط انشعابات فوق تغذیه می‌شدند توسط سوراخ‌های نیم اینچی (13 میلیمتری) که روی آن‌ها تعبیه شده بود، آب را روی آتش می‌ریختند.

از سال 1852 تا 1885 از سیستم‌های لوله‌کشی مشبک‌کاری شده به عنوان وسیله‌ای برای حفاظت در برابر حریق در کارخانجات نساجی انگلستان استفاده می‌شد. اما این سیستم‌ها، خودکار نبودند؛ بلکه باید یک نفر آن‌ها را به کار می‌انداخت. مخترعین اولین بار حدود سال 1860 بود که به دنبال آزمایشاتی روی اسپرینکلر‌های خودکار رفتند. اولین سیستم اسپرینکلر خودکار در سال 1872 توسط فیلیپ دبلیو پرات از شرکت آبینگتون (Philip W. Pratt of Abington) در ایالت ماساچوست ثبت اختراع شد.

هنری اس پارمالی (Henry S. Parmalee) از شرکت نیوهیون (New Haven) در ایالت کانکتیکات به عنوان مخترع اولین سَری اسپرینکلر خودکار به شمار می‌رود. پارمالی موفق شد اختراع پرات را بهبود بخشیده و سیستم اسپرینکلر بهتری خلق کند. او در سال 1874 سیستم اسپرینکلر خود را در کارخانه‌ی پیانوی خودش نصب کرد.

فردریک گرینل طرح پارمالی را بهینه‎سازی کرد و در سال 1881 سیستم اسپرینکلری را به به نام خود به ثبت رساند. او در ادامه سامانه‌ی ابداعی خود را بیش از پیش بهبود بخشید و در سال 1890 اسپرینکلر دیسک شیشه‌ای را ثبت اختراع کرد که اساساً همان سیستم اسپرینکلری است که امروزه از آن استفاده می‌شود.

تا دهه‌ی 1940، اسپرینکلر‌ها تقریباً فقط برای حفاظت از ساختمان‌های تجاری نصب می‌شدند، ساختمان‌هایی که مالکین آن‌ها می‌توانستند با صرفه‌جویی در هزینه‌های بیمه‌ای، هزینه‌ی این سیستم‌ها را تأمین کنند. اما با گذشت سالیان متمادی، امروزه طبق استانداردها و مقررات ساختمانی محلی، اسپرینکلر‌های اطفاء حریق، در بخش‌هایی از آمریکای شمالی و کاربری‌های خاص شامل (و نه محدود به) بیمارستان‌ها، مدارس، هتل‌ها و سایر ساختمان‌های عمومی تازه ساز، جزو تجهیزات ایمنی اجباری به شمار می‌روند. اما در ورای مرزهای ایالات متحده و کانادا به ندرت می‌بینیم که سیستم‌های اسپرینکلر بر اساس استانداردهای ساختمانی برای کاربری‌های عادی که تعداد افراد حاضر در آن‌ها زیاد نیست (مانند کارخانه‌ها، خطوط فرایند، خرده فروشی‌ها، پمپ‌های بنزین و امثالهم) اجباری شده باشند.

امروزه اسپرینکلر‌ها در اغلب ساختمان‌های دیگر مانند مدارس و مجموعه‌های اقامتی نصب می‌شوند. این وضعیت تا حد زیادی ناشی از لابی‌گری‌های صورت گرفته توسط شبکه‌ی ملی اسپرینکلر‌های اطفاء حریق، شبکه‌ی اسپرینکلر‌های اطفاء حریق اروپا و انجمن اسپرینکلر‌های اطفاء حریق خودکار بریتانیا است.

در اغلب موارد، مقررات ساختمانی در اسکاتلند و انگلستان به جهت رعایت ایمنی افراد حاضر در انواع خاصی از املاک، نصب سیستم‌های اطفاء حریق اسپرینکلر را در این محل‌ها ضروری دانسته‌اند.

در اسکاتلند، همه‌ی مدارس جدیدالإحداث، درمانگاه‌های جدید، گرم‌خانه‌ها و آپارتمان‌های بلند مرتبه توسط اسپرینکلر محافظت می‌شوند. در انگلستان همه‌ی ساختمان‌های به ارتفاع بیش از 30 متر باید به اسپرینکلر مجهز باشند. در سال 2011، ولز به اولین کشوری در جهان بدل شد که نصب اسپرینکلر‌های اطفاء حریق را در منازل جدیدالإحداث الزامی اعلام کرد. این قانون شامل منازل تازه‌ساز و آپارتمان‌ها و همچنین درمانگاه‌ها و خوابگاه‌های دانشجویی می‌شود و از سپتامبر 2013 لازم‎الإجرا خواهد بود.

استفاده از سیستم اطفای حریق اسپرینکلر


اسپرینکلر‌ها از سال 1874 در ایالات متحده مورد استفاده بوده‌اند و اغلب در کارخانجات نصب می‌شده‌اند که طی قرن اخیر شاهد آتش سوزی‌های فاجعه باری از نظر خسارات جانی و مالی بوده‌اند. در حال حاضر در آمریکا همه‌ی ساختمان‌های بلند مرتبه و زیرزمینی که بطور کلی 75 فوت (23 متر) بالاتر یا پایین‌تر از حد دسترسی عوامل آتش‌نشانی قرار گرفته‌اند و توان آتش‌نشانان برای کشیدن شلنگ آب کافی برای اطفاء حریق احتمالی در آن‌ها محدود است، ملزم به تجهیز شدن به اسپرینکلر هستند.

گاهی نصب اسپرینکلر بواسطه‌ی مقررات ساختمانی الزامی دانسته شده و گاهی توسط شرکت‌های بیمه‌ای بدان توصیه شده تا از خسارات مالی یا وقفه‌های تجاری ناشی از حریق کاسته شود. در آمریکا، مقررات ساختمانی مربوط به محل‌های تجمع عمومی بیش از 100 نفره و محل‌هایی که خدمات اقامتی شبانه روزی ارائه می‌دهند، مانند هتل‌ها، آسایشگاه‌ها، خوابگاه‌ها و بیمارستان‌ها، معمولاً یا بر اساس مقررات ساختمانی، یا به عنوان پیش شرطی برای دریافت کمک‌های مالی ایالتی و فدرالی و یا بعنوان یکی از شروط اخذ پروانه (که اخذ آن برای موسساتی که به دنبال آموزش پرسنل پزشکی هستند، الزامی به شمار می‌رود)، نصب اسپرینکلر را الزامی کرده اند.

مقررات اسپرینکلرهای اطفای حریق در ایالات متحده‌ی آمریکا

اگرچه تعداد قوانین فدرالی مشخص در زمینه‌ی استانداردهای ساختمانی اندک است و وضع این قوانین عموماً به حوزه‌های قضایی محلی سپرده شده است، ولی دولت فدرال از ابزارهای تأمین مالی و پولی برای ترویج استانداردهای ایمنی در برابر حریق در ساخت و سازها استفاده کرده است.

در سال 1990، کنگره‌ی آمریکا مصوبه‌ی PL-101-391 را با عنوان «قانون ایمنی هتل و متل (مصوب 1990)» گذراند. به موجب این قانون، همه‌ی هتل‌ها، سالن‌های جلسات یا موسسات مشابهی که وجوه فدرال دریافت می‌کنند (در ازای اقامت مأمورین دولتی یا برگزاری جلسات دولتی و امثالهم)، باید الزامات مربوط به حریق و سایر الزامات ایمنی را رعایت کنند. مشهود‌ترین نمونه از این الزامات، تعبیه‌ی اسپرینکلر است. با افزایش هتل‌ها و اقامتگاه‌های عمومی دیگری که با هدف پذیرش بازدیدکنندگان دولتی، تأسیسات خود را ارتقا می‌دهند، این نوع سیستم‌ها رفته رفته به نُرم صنعت تبدیل می‌شوند – حتی با وجود آنکه هنوز در هیچ یک از آئین نامه‌های ساختمانی محلی، اجباری نشده‌اند.

اگرچه آئین نامه‌های ساختمانی صراحتاً استفاده از اسپرینکلر‌های اطفاء حریق را اجباری نکرده‌اند، ولی طوری تنظیم شده‌اند که نصب این سیستم‌ها به عنوان یک گزینه‌ی انتخابیِ بسیار مفید شناخته شود. در اغلب آئین نامه‌های ساختمانی ایالات متحده، برای سازه‌های مجهز به سیستم‌های اسپرینکلری اطفاء حریق، استفاده از مصالح ساختمانی ارزان قیمت، مساحت طبقات بزرگتر، و راهروهای خروج طولانی‌تر مجاز دانسته شده است و الزامات کمتری در زمینه‌ی اطفاء حریق در حین ساخت و ساز منظور می‌شود. از این رو، معمولاً با نصب سیستم اسپرینکلر و صرفه جویی در دیگر هزینه‌های پروژه، هزینه‌ی کل ساختمان نسبت به سازه‌های فاقد اسپرینکلر، کاهش می‌یابد.

در سال 2011، پنسیلوانیا و کالیفرنیا به اولین ایالت‌های آمریکا تبدیل شدند که در آن‌ها تجهیز ساختمان‌های مسکونی جدیدالإحداث به سیستم‌های اسپرینکلر الزامی اعلام شد. اما پنسیلوانیا همان سال این قانون را لغو کرد. امروزه بسیاری از شهرداری‌ها نصب اسپرینکلر در ساختمان‌های مسکونی را الزامی می‌دانند، حتی اگر در سطح ایالتی چنین الزامی وضع نشده باشد.

 

مقررات اسپرینکلرهای اطفای حریق در اروپا


افزایش توجه و حمایت از سیستم‌های اسپرینکلر در انگستان که عمدتاً بدلیل لابی‌گری موثر شبکه‌ی ملی اسپرینکلر‌های اطفاء حریق، انجمن اسپرینکلر‌های اطفاء حریق اروپا و انجمن اسپرینکلر‌های خودکار بریتانیا رخ داده است، موجب شده سیستم‌های اسپرینکلر بیشتری نصب شوند. به عنوان مثال، دولت انگلیس در 100 امین شماره‌ی بولتن ساختمانی توصیه کرده بیشتر مدارس جدیدالإحداث به حفاظت در برابر حریق از طریق اسپرینکلر مجهز باشند. در سال 2011 ولز به اولین کشوری در جهان بدل شد که نصب اسپرینکلر‌های اطفای حریق را در منازل جدیدالإحداث الزامی اعلام کرد. این قانون شامل منازل و آپارتمان‌ها و همچنین درمانگاه‌ها و اقامتگاه‌های دانشگاهی تازه‌ساز می‌شود. در اسکاتلند همه‌ی مدارس جدیدالإحداث و همینطور همه‌ی پارکینگ‌ها، گرمخانه‌ها و آپارتمان‌های بلند مرتبه به اسپرینکلر مجهز هستند.

در بریتانیا از دهه‌ی 1990، اسپرینکلر‌ها وارد مقررات ساختمان‌سازی (انگلستان و ولز) و استانداردهای ساختمانی اسکاتلند شدند و تحت شرایطی خاص، وجود سیستم‌های اسپرینکلر به عنوان عاملی برای معاف شدن از رعایت برخی دیگر از بخش‌های این مجموعه مقررات به شمار می‌رود. به عنوان نمونه، در صورت وجود سیستم اسپرینکلر، مجوز تراکم 2 برابر و افزایش فاصله‌ی خروجی (تا خروجی در زمان حریق) را به همراه دارد و همچنین در این صورت کاهش درجه‌ی حریق دیواره‌های جداسازی داخلی نیز مجاز شمرده می‌شود.

در نروژ از جولای 2010، همه‌ی خانه‌های جدیدی که بیش از دو طبقه داشته‌اند و همچنین همه‌ی هتل‌ها، آسایشگاه‌ها و بیمارستان‌های جدید ملزم به داشتن اسپرینکلر شده‌اند. در سایر کشورهای اسکاندیناوی نیز الزام به تعبیه‌ی اسپرینکلر در آسایشگاه‌های جدید، یا وضع شده و یا بزودی وضع خواهد شد، و در فنلاند تا سال 2010، یک سوم آسایشگاه‌ها مورد بهسازی قرار گرفته و به اسپرینکلر مجهز شدند. وقوع آتش سوزی در بازداشتگاه مهاجرین غیرقانونی در فرودگاه شیفول در هلند در 27 اکتبر 2005 که موجب مرگ 11 نفر از بازداشت شدگان گردید، به بهسازی و تعبیه ی اسپرینکلر‌ در همه‌ی زندان‌هایی از این دست در هلند شد. حادثه‌ی آتش سوزی در فرودگاه دوسلدورف آلمان در 11 آوریل 1996 که با مرگ 17 نفر همراه بود، به نصب اسپرینکلر در همه‌ی فرودگاه‌های بزرگ آلمان انجامید. در بیشتر کشورهای اروپایی دیگر نیز نصب اسپرینکلر‌ها در مراکز خرید، انبارهای بزرگ و ساختمان‌های بلند مرتبه الزامی شده است.

سیستم پایش گاز و آتش (F&G System)

 

سیستم های F&G یا پایش گاز و آتش که معمولا Fire and Gas Detection System نیز خوانده می شوند، اغلب در پروژه های بسیار حساس و پیشرفته صنعتی به کار می روند. اینگونه سیستم ها با توجه به نوع برند دارای قابلیت های ویژه و پیشرفته ای جهت اتصال به انواع دتکتورهای گاز و شعله و … می باشند. سیستم های F&G به علت هزینه های بسیار بالای آن، اصولا جهت استفاده در پروژه های ساختمانی کاربردی ندارند و اغلب در پروژه های صنعتی نظیر پتروشیمی ها، پالایشگاه ها، نیروگاه ها، کارخانجات صنعتی و … استفاده می شوند.

انواع سیستم های حفاظت از حریق در صنعت

در واقع سیستم های F&G ترکیبی از سیستم های اعلان حریق و سیستم گاز سنجی می باشند و در پروژه های صنعتی می توانند شامل گروه های زیر باشند:

1-     سیستم اعلان حریق (Fire Detection System): که در واقع همان سیستم هایی هستند که در پروژه های ساختمانی با آنها سر و کار داریم و شامل کنترل پنل اعلان حریق، انواع آشکارسازهای دود، حرارت، شعله، شستی و نیز خروجی هایی نظیر آژیرها و فلاشرها هستند.

2-     سیستم گاز سنجی (Gas Detection System): این سیستم ها بر مبنای سنجش و اندازه گیری میزان گازهای قابل انفجار و سمی در محیط های مستعد خطر نظیر، پتروشیمی ها، پالایشگاه ها، نیروگاه ها، صنایع شیمیایی و سایر فضاهایی که احتمال وجود خطر گازهای قابل انفجار و سمی وجود دارند استفاده می شوند. این سیستم ها شامل کنترل پنل مرکزی گاز سنجی، انواع آشکارسازهای گازهای قابل انفجار و سمی و نیز آژیرها و فلاشرها ضد انفجار هستند.

3-     سیستم های پایش گاز و آتش (Fire & Gas Detection System): که در واقع ترکیبی از موارد 1 و 2 یعنی سیستم های اعلان حریق و سیستم های گازسنجی می باشند.

 از مزایای استفاده از سیستم های F&G می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • به علت حساسیت فوق العاده بالای پروژه ها و مناطق تحت حفاظت، اغلب این سیستم ها دارای استانداردهای سطح بالای جهانی نظیر UL, FM, LPCB, Atex, SIL و … می باشند.
  • در برخی از این سیستم ها امکان اتصال تجهیزات سیستم های اعلام حریق آدرس پذیر نیز وجود دارد.
  • در برخی از این سیستم ها امکان اتصال تجهیزات سیستم های اعلام حریق کانونشنال نیز وجود دارد.
  • برخی از اینگونه سیستم ها را می توان جهت کنترل سیستم های اطفاء حریق نیز به کار برد.
  • امکان نمایش آنلاین میزان گازهای سمی و قابل انفجار بر رو کنترل پنل (بر حسب LEL و یا  PPM)
  • امکان اتصال برخی از سیستم های F&G به سیستم های DCS, SCADA, ESD, DCS, PLC و … از طریق پروتکل های ارتباطی استاندارد نظیر Modbus وجود دارد.
  • برنامه ریزی کنترل پنل های F&G و نوشتن توابع منطقی و کنترلی (Cause & Effect) پیچیده
  • امکان اتصال به سیستم کامپیوتر و مانیتورینگ آنلاین و ثبت لحظه ای وقایع
  • برخی از کنترل پنل های F&G به صورت ماژولار بوده و بر حسب نیاز می توان ماژول های مورد نیاز را خریداری، نصب و استفاده کرد.

سازندگان کنترل پنل سیستم F&G

از بزرگترین و به نام ترین سازندگان کنترل پنل های F&G می توان به هیما آلمان (HIMA)، هانیول آمریکا (Honeywell)، اسکامه ایتالیا (SCAME)، ام اس ای آمریکا (MSA)، جنرال الکتریک آمریکا (General Electric)، دراگر (Draeger) و… نام برد

 

سازندگان تجهیزات ضد انفجار سیستم های F&G

از جمله بزرگترین سازندگان تجهیزات ضدانفجار سیستم های F&G نظیر دتکتورهای گاز، دتکتورهای شعله، آژیر و فلاشر و شستی های ضد انفجار می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • Spectrex آمریکا در زمینه آشکارسازهای شعله و گاز
  • General Electric در زمینه آشکارسازهای شعله و گاز
  • Honeywell آمریکا در زمینه آشکارسازهای شعله و گاز
  • Draeger آمریکا در زمینه آشکارسازهای گاز و شعله
  • Crowcon ایتالیا در زمینه ساخت انواع آشکارسازهای شعله
  • Oldham ایتالیا در زمینه ساخت انواع آشکارسازهای گاز
  • Det-Tronics در زمینه ساخت انواع آشکارسازهای شعله
  • Siemens آلمان در زمینه ساخت برخی از آشکارسازهای شعله
  • Cooperfulleon در زمینه ساخت شستی های ضد انفجار
  • E2S ایتالیا در زمینه ساخت انواع آژیرها و فلاشرهای ضد انفجار
  • Klaxon در زمینه ساخت انواع آژیرها و فلاشرهای ضد انفجار
  • MEDC در زمینه ساخت انواع شستی های ضد انفجار
  • و…

 

کنترل پنل های F&G بر پایه PLC

امروزه در بسیاری از پروژه‌های صنعتی از جمله در پتروشیمی‌ها، پالایشگاه‌ها، نیروگاه‌ها، معادن و غیره برای کنترل تجهیزات اعلام و اطفاء حریق از کنترلرهای F&G که بر پایـه PLC هستند استفاده می‌شود. این سیستم‌ها قابلیت کنترل تجهیزات زیادی را دارند. سیستم‌های PLC Base دارای مزایای بسیاری می‌باشند. بطور مثال کنترل کلیه تجهیزات توسط کارت‌ها و ماژول‌های متعددی انجام می‌شود که قابلیت تعویض و تعمیر را دارند. این عمل در زمان خاموشی دستگاه و حتی زمانی که دستگاه روشن است امکان پذیر می‌باشد که به این امر Hot Swap گفته می‌شود. تعداد زیادی از این کارت‌ها می‌توانند توسط یک CPU و کنترلر مرکزی پردازش گردند. یکی دیگر از مزایای این سیستم‌ها امکان قراردادن یک کارت مشابه به عنوان رزرو می‌باشد که در اکثر مدارک با کلمه Redundant درخواست می‌گردد. کارت‌هایی که بصورت Redundant  در سیستم قرار می‌گیرند ریسک قطعی کارت و ارتباط تجهیزات با سیستم کنترل را بسیار بسیار کم و یا حذف می‌نمایند، چرا که به محض هر گونه قطعی در کارت اول، کارت دوم وارد مدار سیستم شده و از دیگر اتفاقات پیش بینی نشده جلوگیری می‌کند.
یکی از پرکاربردترین سیستم‌های F&G، کنترل پنل S81-HS ساخت شرکت Scame Sistemi ایتالیا می‌باشد که مطابق با استانداردهای ضد حریق (EN54,EN12094-1) و استانداردهای ضد تداخل (CEI 79) ساخته شده و قابلیت وجود 2 عدد کارت CPU و کارت‌های ماژولار در 10 رک را دارد. هر رک دارای 13 اسلات (Slot) می‌باشد. لازم به توضیح است که این پنل دارای استاندارد TUV می‌باشد. پنل S81-HS قابلیت SIL2 و SIL3 را داراست. در تصویر زیر نمایی از پنل Scame را مشاهده می‌کنید.

یکی دیگر از برندهای قدیمی و پرکاربرد Hima ساخت کشور آلمان می‌باشد. مدل‌های پرکابرد این برند HIQuad و HiMax می‌باشد که قابلیت SIL3 را دارا می باشند. پنل Planar 4 یکی دیگر از مدل‌های Hima بوده که قابلیت SIL 4 را نیز دارا می‌باشد. در تصویر زیر یکی از مدل‌های سیستم Hima را می‌بینید.

به لطف دتکتورهای پیشرفته، سامانه‌های F&G می‌توانند اخطارهای خطر انفجار یا خطر آسیب انسانی را در کمترین زمان ممکن گزارش نموده و فرامین لازم در بکار انداختن وسایل اخطاری دیداری و شنیداری مانند: آژیرها، چراغ‌های مختلف خطر و راهنمای خروج اضطراری، پنل‌های محلی نمایش، از مدار خارج‌کردن یا راه‌اندازی هوارسان‌ها به منطقه موردنظر و سایر اقدامات را صادر نمایند. سامانه F&G درصورت برنامه‌ریزی می‌تواند فرامین قطع اضطراری پروسس را نیز صادر نماید. به عنوان مثال: تغذیه ورودی گاز به واحد در خطر قرار گرفته را قطع نماید تا از ادامه آتش‌سوزی یا نشت گاز جلوگیری شود.

 

بازار کار سیستم های F&G

با توجه به اینکه دانش و خدمات مربوط به طراحی و اجرای سیستم های F&G تنها در اختیار تعداد معدودی از شرکت های فعال در ایران است، این تجارت را تبدیل به یک بازار بکر برای این شرکتها کرده است.

یک مقایسه ساده
برای درک بهتر گستره تجارت بازار پروژه های سیستم های F&G به این مثال توجه کنید.

قیمت کنترل پنل های اعلان حریق چهار لوپ چیزی در حدود ده میلیون تومان در بازار ایران است. در حالی که کنترل پنل های سیستم F&G رنج قیمتی آنها از ۳۰۰ میلیون تومان شروع شده و در برخی از پروژه ها بسته به تعداد ورودی ها و خروجی ها ممکن است قیمت آنها به ۶ میلیارد تومان هم برسد.
در نظر داشته باشید که این تنها قیمت کنترل پنل اینگونه سیستم ها است. هزینه سایر تجهیزات نظیر انواع دتکتورهای گاز و شعله و سایر تجهیزات مرتبط که معمولا همگی باید از نوع ضد انفجار باشند را به پروژه اضافه کنیم به هیچ وجه قابل قیاس با پروژه های اعلان حریق ساختمانی نخواهد بود

دوره های آموزش تخصصی سیستم های F&G آموزشکده حریق فرصتی مناسب و ارزشمند برای ورود به این بازار بکر صنعتی است. آن را از دست ندهید.

آشکارساز شعله – دتکتورهای شعله

آشکارساز شعله (دتکتور شعله) یک حسگر طراحی شده برای شناسایی و واکنش به وجود یک شعله یا آتش است. واکنش ها به یک شعله شناسایی شده بستگی به پیکره بندی سیستم طراحی شده دارد، اما می تواند شامل بصدا در آوردن زنگ خطر، غیرفعال کردن یک خط سوخت (مانند یک خط پروپان و یا گاز طبیعی)، و فعال کردن سیستم اطفای حریق باشد. هنگامی که در تاسیساتی مانند کوره های صنعتی استفاده می شوند، وظیفه آنها تایید این است که کوره به درستی روشن است؛ در این موارد هیچ گونه اقدام مستقیمی فراتر از آگاه ساختن اپراتور یا سیستم کنترل  انجام نمی دهند. یک آشکارساز شعله بخاطر مکانیزم هایی که برای تشخیص شعله بکار می برد اغلب می تواند سریع تر و دقیق تر از آشکارساز دود یا حرارت واکنش نشان دهد.

1- آشکارسازهای شعله، تاثیرگذار در مناقصات
2- طیف های مختلف نوری ناشی از شعله
3- انواع آشکارسازهای شعله
     3-1- آشکارسازهای شعله ماورای بنفش (UV)
     3-2- آرایه IR نزدیک
     3-3- آشکارساز شعله مادون قرمز (IR)
     3-4- دوربین های حرارتی مادون قرمز
     3-5- آشکارساز شعله ترکیبی UV/IR
     3-6- آشکارساز شعله ترکیبی IR/IR
     3-7- آشکارساز شعله ترکیبی IR3
     3-8- حسگرهای قابل مشاهده
     3-9- آشکارسازهای شعله ویدئویی

     3-10- آشکارساز شعله ترکیبی IR4
4-انواع دیگر دتکتورهای شعله
     4-1 تشخیص شعله جریان یونیزاسیون
     4-2- تشخیص شعله ترموکوپل

5- کاربردهای دتکتورهای شعله
6- مقالات مرتبط با آشکارسازهای شعله
7- دوره های آموزشی مرتبط
8- پیشنهادات و سوالات شما

 

آشکارسازهای شعله، تاثیرگذار در مناقصات

آشکارسازهای شعله که معمولا در بازار آن را با نام دتکتورهای شعله نیز می شناسند در برد و باخت بسیاری از مناقصات سیستم های اعلان حریق و یا F&G تاثیر مستقیم و بسزایی دارند. چرا که اینگونه دتکتورها، جزو گرانقیمت ترین دتکتورهای مورد استفاده در سیستم های اعلان حریق هستند. نوع معمولی و ساده این نوع آشکارسازها نظیر دتکتورهای شعله IR که دارای بدنه پلاستیکی (ضد انفجار نیستند)، دارای رنج قیمتی حدود 400 هزار تا یک میلیون و دویست هزار تومان بسته به برند آن است. و یا دتکتور های شعله نوع UV معمولی مورد کاربرد در پروژه های ساختمانی و غیر صنعتی دارای محدوده قیمتی 900 تا 1،5 میلیون تومان هستند. این در حالی است که محدوده قیمتی انواع صنعتی و ضد انفجار این نوع آشکارسازها بسته به نوع و برند مورد استفاده محدوده قیمتی 2 تا 50 میلیون تومان را می توانند داشته باشند. بدیهی است که شناسایی انواع این نوع آشکارسازها و انتخاب درست هر یک از انواع این آشکارسازهای شعله، تاثیر بسزایی در قیمت نهایی مناقصه خواهد داشت و بسیاری از پیمانکاران به دلیل عدم آشنایی و اطلاعات کافی در خصوص این نوع آشکارسازها به سادی مناقصات را از دست داده اند.

عواملی که معمولا در قیمت یک آشکارساز شعله تاثیر گذار است می توان به: نوع تکنولوژی آشکارسازی، برند سازنده، تاییدیه های آن آشکارساز، کشور سازنده، جنس بدنه آشکارساز (آلومینیوم یا فولاد ضد زنگ)، خروجی هایی که آشکارساز ارائه می دهد، پروتکل هایی که آشکارساز پشتیبانی می کند و سایر عوامل مشابه تاثیر قابل توجهی در قیمت یک آشکارساز شعله ای دارند.

به عنوان مثال دتکتور شعله با بدنه آلومینیومی معمولا بین 500 هزار تا یک میلیون تومان ارزانتر از آشکارساز شعله با بدنه فولاد ضد زنگ است. حال اگر تعداد مورد نیاز کارفرما 50 تا دتکتور شعله ای با بدنه آلومینیومی باشد، خودتان حساب کنید با پیشنهاد دادن آشکارساز شعله ای با بدنه از جنس فولاد ضد زنگ (Stainless Steel) چقدر از میدان مناقصه پرت خواهید شد.

برعکس این موضوع هم صادق است. اگر کارفرمای شما دتکتور شعله را با بدنه فولاد ضد زنگ نیاز داشته باشد و شما اشتباها پیشنهاد خود را دتکتور شعله با بدنه آلومینیومی ارائه کنید؛ و احیانا اگر در آن مناقصه برنده هم شوید، خواهشا خوشحال نشوید!! چون در اکثر اوقات کارفرما بی قید و شرط همان نوع بدنه فولاد ضد زنگ را مطابق اسناد مناقصه از شما طلب خواهد کرد! حال، اینبار ضرری که بابت برد این مناقصه کذایی باید متحمل شوید را محاسبه کنید.

بنابراین باید بسیار مراقب باشید که قبل از ارائه پیشنهاد مالی، ابتدا با انواع آشکارسازهای شعله آشنا باشید و کلیه مشخصات مورد نیاز کارفرما برای آشکارساز شعله در مناقصه اعلام حریق جاری خود را به دقت مطالعه کنید و سپس اقدام به انتخاب آشکارساز شعله مناسب و ارائه پیشنهاد نمایید.

طیف های مختلف نوری ناشی از شعله

 

3- انواع آشکارسازهای شعله

3-1- آشکارسازهای شعله ماورای بنفش

آشکارسازهای شعله ماورای بنفش (UV) از طریق تشخیص اشعه UV ساطع شده در لحظه احتراق عمل می کنند. اگرچه قادر به تشخیص آتش سوزی و انفجار در عرض 4-3 میلی ثانیه هستند، ولی معمولا یک تاخیر زمانی از 3-2 ثانیه ای اغلب در ساختار آنها توسط سازنده گنجانده می شود تا اعلام خطرهای کاذب      که ممکن است بوسیله دیگر منابع UV مانند رعد و برق، جوشکاری با قوس الکتریکی، تابش اشعه، و نور خورشید تحریک شود را به حداقل برساند. آشکارسازهای UV معمولا با طول موج های کوتاهتر از 300 نانومتر کار می کنند. وجود آلاینده های چرب (نظیر گریس و روغن) بر روی شیشه این آشکارسازها، باعث ایجاد ضعف در عملکرد این نوع دتکتورهای شعله می شود.

 

3-2- آشکارساز شعله آرایه IR نزدیک

آشکارسازهای شعله آرایه ای مادون قرمز(IR) نزدیک، که با نام آشکارسازهای شعله بصری نیز شناخته شده هستند، از فن آوری تشخیص شعله برای اعلام آتش سوزی از طریق تجزیه و تحلیل اشعه مادون قرمز نزدیک با استفاده از یک سنسور CCD استفاده می کنند.

 

3-3- آشکارساز شعله مادون قرمز (IR)

آشکارسازهای شعله مادون قرمز (IR) تشعشعات ساطع شده باند طیفی مادون قرمز ناشی از گازهای داغ را نظارت و اعلام می کند. این آشکارسازها شعله را با استفاده از یک دوربین تصویربرداری حرارتی (TIC) حس می کنند. آلارم های کاذب (اعلام خطرهای کاذب) ممکن است بوسیله دیگر سطوح داغ و اشعه حرارتی پس زمینه در ناحیه ایجاد شود. آب روی لنزهای آشکارساز و همچنین هنگامی که در معرض نور مستقیم خورشید قرار بگیرد، تا حد زیادی دقت و صحت آشکارساز را کاهش می دهد. یک آشکارساز شعله تک فرکانس IR معمولا به طول موج های حدود 4.4 میکرومتر حساس است، که یک اوج ویژه طیفی دی اکسید کربن داغ است که در یک آتش سوزی تولید می شود. زمان واکنش معمول یک آشکارساز مادون قرمز 3 تا 5 ثانیه است.

 

3-4- دوربین های حرارتی مادون قرمز

دوربین های مادون قرمز  MWIR را می توان برای شناسایی گرما بکار برد و با الگوریتم های خاص می توانند نقاط داغ در یک صحنه و همچنین شعله های آتش را برای مقاصد تشخیص و همچنین پیشگیری از شروع آتش سوزی و خطرات آتش سوزی استفاده نمود. این دوربین ها را می توان در تاریکی کامل بکار برد و هم در محیط داخل ساختمان و هم خارج ساختمان نیز می توان آنها را بکار برد.

 

3-5- آشکارساز شعله ترکیبی UV/IR

این آشکارسازها به هر دو طول موج  اشعه ماوراء بنفش و مادون قرمز حساس هستند، و شعله را از طریق مقایسه سیگنال آستانه هر دو محدوده شناسایی می کنند. این کار کمک می کند تا آلارم های کاذب به حداقل برسد.

 

3-6- آشکارساز شعله ترکیبی IR/IR

آشکارسازهای شعله دوگانه مادون قرمز ( IR/ IR) (که معمولا به آنها دتکتورهای شعله IR2 نیز می گویند)، سیگنال آستانه در دو محدوده مادون قرمز را مقایسه می کنند. اغلب یکی از حسگرها در نقطه نشر دی اکسید کربن (CO2) 4.4 میکرومتر است، در حالی که سنسور دیگر در فرکانس باند کناری می باشد. آشکارسازی اشعه های ساطع شده از گازهای داغ CO2 برای سوخت های هیدروکربنی مناسب است.

 

3-7- آشکارساز شعله ترکیبی IR3

آشکارسازهای شعله مادون قرمز سه گانه سه باند طول موج خاص درون ناحیه طیفی مادون قرمز و نسبت آنها با یکدیگر را مقایسه می کنند. در این آشکارساز یکی از سنسورهای مادون قرمز در محدوده باند اصلی 4.4 میکرومتر است در حالی که حسگرهای دیگر در طول موج های مرجع بالا و پایین 4.4 هستند. این ویژگی به آشکارساز اجازه می دهد تا منابع مادون قرمز غیر شعله و شعله های واقعی که CO2 گرم در فرایند احتراق منتشر می کنند را از هم تشخیص دهد. در نتیجه، محدوده تشخیص و ایمنی در برابر آلارم کاذب بطور چشمگیری افزایش می یابد. آشکارسازهای IR3 می توانند یک آتش سوزی با بنزین به حجم  1/0 مترمربع (یک فوت مربع) را تا فاصله 65 متر (215 فوت) و در کمتر از 5 ثانیه تشخیص دهند. آشکارسازهای IR  سه گانه، مانند دیگر انواع آشکارسازهای مادون قرمز، مستعد اعلام خطر کاذب بوسیله لایه آب روی پنجره آشکارساز هستند.

اکثر آشکارسازهای مادون قرمز برای دوری از اشعه مادون قرمز ثابت پس زمینه  که در همه محیط ها وجود دارد طراحی می شوند. در عوض برای شناسایی ناگهانی تغییر و یا افزایش منابع تابش طراحی می شوند. آشکارسازهای IR و UV /IR هنگام قرار گرفتن در معرض الگوهای تغییر اشعه مادون قرمز غیر شعله، بیشتر مستعد اعلام خطر کاذب هستند، در حالی که آشکارسازهای شعله ترکیبی IR3 تا حدودی کمتر حساس هستند، اما ایمنی بیشتر در مقابل اعلام خطر کاذب دارند.

 

3-8- حسگرهای قابل مشاهده

در برخی از آشکارسازها، یک حسگر برای اشعه (نور) مرئی به منظور تشخیص بهتر در مقابل آلارم کاذب و یا برای بهبود دامنه تشخیص به طراحی افزوده می شود.

 

3-9- آشکارسازهای شعله ویدئویی

می توان دوربین مدار بسته یا یک دوربین وبکم برای تشخیص تصویری شعله (طول موج های بین 4/0 تا 7/0 میکرومتر) بکار برد. دود یا مه ممکن است دامنه موثر این نوع دتکتور شعله را محدود کند، چرا که آنها تنها در طیف مرئی عمل می کنند.

3-10- آشکارساز شعله مادون قرمز IR4

از این نوع آشکارساز برای شناسایی شعله ناشی از گاز هیدروژن که معمولا به رنگ آبی می سوزد استفاده می شود.

4- انواع دیگر دتکتورهای شعله

4-1- تشخیص شعله جریان یونیزاسیون

یونیزاسیون شدید در بدنه یک شعله را می توان با استفاده از یک جریان هنگام بکار بردن یک ولتاژ توسط پدیده های یکسو کنندگی شعله اندازه گیری کرد. این جریان را می توان جهت بررسی وجود و کیفیت شعله بکار برد. چنین آشکارسازهایی در فرآیندهای صنعتی کوره های گازی بزرگ استفاده می شود و به سیستم کنترل شعله متصل هستند. معمولا هم به عنوان کنترل کننده کیفیت شعله عمل می کنند و هم نارسایی شعله را تشخیص می دهند.

این نوع حسگرها در برخی از انواع مختلف اجاق گازهای خانگی نیز رایج است.

 

4-2- تشخیص شعله ترموکوپل

ترموکوپل ها به طور گسترده برای کنترل وجود شعله در سیستم های گرمایشی احتراق و اجاق های گاز استفاده می شود. استفاده رایج در این تجهیزات برای قطع تامین سوخت در صورت نارسایی شعله به منظور جلوگیری از تراکم سوخت سوزانده نشده است. این حسگرها گرما را اندازه گیری می کنند و بنابراین معمولا برای تعیین عدم وجود شعله بکار می روند. می توان برای بررسی وجود یک شعله پیلوت نیز از آن استفاده کرد.

 

5- کاربردهای دتکتورهای شعله

آشکارسازهای شعله  معمولا در فضاهایی استفاده می شوند که مایعات و گازهای قابل اشتعال وجود دارند، نظیر انبارهای و سالن های رنگ، ایستگاه های پمپ گاز و بنزین، ایستگاه های هیدروژن، مخازن مایعات قابل اشتعال، ایستگاه های تقویت و یا تضعیف فشار گاز و…

 

6- مقالات مرتبط با آشکارسازهای شعله

جهت اطلاعات بیشتر در خصوص آشکارسازهای شعله، راهنمای انتخاب و جانمایی آشکارسازهای شعله را مطالعه نمایید.


7- دوره های آموزشی مرتبط

دوره آموزش سیستم های اعلان حریق

 

8- پیشنهادات و سوالات شما

تجربیات، پیشنهادات و سوالات خود را در خصوص آشکارسازهای شعله با ما در میان بگذارید. بی صبرانه منتظر نظرات شما هستیم.

 


هر گونه کپی برداری از مطالب و مقالات این وبسایت با ذکر منبع و لینک به منبع نه تنها مجاز، بلکه ستودنی است.

 

انواع سیستم های اطفای حریق خودکار

سیستم‌های اطفاء حریق خودکار برای کنترل و خاموش کردن حریق بدون دخالت انسان بکار می‌روند. نمونه‌هایی از این سیستم‌های خودکار عبارتند از سیستم‌های آب‌پاشی خودکار، اطفاء حریق گازی، و اطفاء حریق با ذرات آئروسل متراکم. وقتی که آتش‌سوزی در مراحل اولیه‌ی آن اطفاء می‌شود، خسارات جانی به حداقل خود می‌رسند، چه اینکه 93% از همه‌ی مرگ و میرهای مرتبط با حریق زمانی روی می‌دهند که آتش‌سوزی مراحل اولیه‌ی خود را پشت سر گذاشته است.

1- انواع سیستم‌های خودکار

2- اجزاء سیستم های اطفای حریق
3- عوامل اطفاء حریق
4- نگرانی‌ها در حوزه‌ی سلامتی و محیط زیست
5- تاریخچه سیستم های اطفاء حریق
6- سیستم‌های اطفای حریق مدرن

 

انواع سیستم‌های خودکار

امروزه گونه‌های مختلفی از سیستم‌های اطفاء حریق وجود دارد و هر یک، استانداردهای مخصوص به خود را دارند. به فراخور کاربردهای بسیار متنوعی که این سیستم‌ها دارند، تنوع خود آن‌ها نیز زیاد است. اما به طور کلی می‌توان سیستم‌های اطفاء حریق خودکار را در دو گروه طبقه‌بندی نمود که عبارتند از: سیستم‌های مهندسی شده و پیش مهندسی شده.

 سیستم‌های اطفاء حریق مهندسی شده برای موارد خاص طراحی شده و اغلب در تأسیسات بزرگی به کار می‌روند که در آن‌ها، سیستم مورد نظر برای یک کاربرد بخصوص طراحی شده است. به عنوان نمونه می‌توان به وسائل نقلیه‌ی دریایی و زمینی، اتاق‌های سرور، ساختمان‌های عمومی و خصوصی، خطوط رنگ‌کاری صنعتی، مخازن غوطه‌ورسازی و اتاق‌های سوئیچ برق اشاره کرد. سیستم‌های مهندسی شده از تعدادی عامل گازی یا جامد استفاده کرده و بسیاری از آن‌ها به طور خاص فرموله می‌شوند. حتی برخی از آن‌ها در حالت مایع نگهداری شده و بصورت گاز آزاد می‌شوند.

سیستم‌های اطفاء حریق پیش مهندسی شده از عناصر از پیش مهندسی شده استفاده می‌کنند تا نیازی به انجام کار مهندسی در ورای طراحی اولیه‌ی محصول وجود نداشته باشد. در راهکارهای صنعتی متداول از این دست، از یک عامل شیمیایی‌ تر یا خشک مانند کربنات پتاسیم یا مونوآمونیوم فسفات (MAP) برای حفاظت از فضاهای نسبتاً کوچکتری همچون تابلوهای توزیع، اتاق باتری، موتورخانه، توربین‌های بادی، کالاهای خطرناک و دیگر مکان‌های ذخیره‌سازی استفاده می‌شود. همچنین اخیراً برخی طراحی‌های مسکونی بوجود آمده‌اند که معمولاً از مه آب استفاده کرده و کاربردهای‌ مقاوم‌سازی را هدف می‌گیرند.

اجزاء سیستم اطفای حریق

برحسب تعریف، یک سیستم اطفاء حریق خودکار می‌تواند بدون دخالت انسان کار کند. برای دستیابی به این مهم، چنین سیستمی می‌بایست از ابزارهایی برای تشخیص، تحریک و رهاسازی برخوردار باشد. در بسیاری از سیستم‌ها، تشخیص از طریق وسایل مکانیکی یا الکتریکی صورت می‌پذیرد. در تشخیص مکانیکی از شناساگرهای مبتنی بر رابط‌های قابل ذوب یا لامپ‌های دمایی استفاده می‌شود. این شناساگرها به نحوی طراحی شده‌اند که در یک دمای مشخص، جدا شده و موجب شکل‌گیری کشش در یک مکانیزم رهاسازی گردند. در تشخیص الکتریکی از شناساگرهای حرارتیِ مجهز به خودبازگردانی استفاده می‌شود، اتصالاتی که در حالت عادی باز هستند و در صورت رسیدن دما به یک مقدار از پیش تعیین شده، بسته می‌شوند. این سیستم‌ها امکان عملکرد دستی از راه دور یا مستقیم را هم دارند. معمولاً جزء محرک یا از یک سیال تحت فشار همراه با یک شیرفلکه‌ی رهاسازی تشکیل شده است و یا در برخی از موارد یک پمپ الکتریکی این وظیفه را برعهده دارد. رهاسازی از طریق لوله کشی و نازل‌ها صورت می‌گیرد. طراحی نازل‌ها با توجه به عامل مورد استفاده و میزان پوشش مورد نظر انجام می‌شود.

عوامل اطفاء حریق

در گذشته‌های دور، آب تنها عامل اطفاء حریق به شمار می‌رفت. اگرچه امروزه هم از آب استفاده می‌شود، ولی استفاده از آن با محدودیت‌هایی روبروست. مهم‌ترین محدودیت در این زمینه آن است که مایع و رسانا بودن آب می‌تواند به اندازه‌ی خود حریق به اموال آتش گرفته آسیب وارد کند.

عامل

ترکیب اصلی

کاربردها

HFC22ea (مانند FM-200)

هپتافلوئوروپروپان

لوازم الکترونیکی، تجهیزات پزشکی، تجهیزات تولید، کتابخانه‌ها، مراکز داده، اتاق‌های سوابق پزشکی، اتاق‌های سرور، ایستگاه‌های پمپاژ نفت، موتورخانه‌ها، اتاقک‌های مخابراتی، فضاهای مربوط به موتور و ماشین آلات، تلمبه خانه‌ها، اتاق‌های کنترل

FK-5-1-12 ( مانند سیال حفاظت در برابر حریق 3M Novec 1230)

کتون فلوئوردارشده

لوازم الکترونیکی، تجهیزات پزشکی، تجهیزات تولید، کتابخانه‌ها، مراکز داده، اتاق‌های سوابق پزشکی، اتاق‌های سرور، ایستگاه‌های پمپاژ نفت، موتورخانه‌ها، اتاقک‌های مخابراتی، فضاهای مربوط به موتور و ماشین آلات، تلمبه خانه‌ها، اتاق‌های کنترل

IG-01

آرگون

همان کاربردهای FM-200 و سیال Novec 1230؛ سطح خطر نوع B پایین‌تر

IG-55

آرگون (50%) و نیتروژن (50%)

به IG-01 مراجعه کنید

IG-100

نیتروژن

به IG-01 مراجعه کنید

IG-541

آرگون (40%)، نیتروژن (52%) و دی اکسید کربن (8%)

به IG-01 مراجعه کنید

دی اکسید کربن (CO2)

دی اکسید کربن

اتاق‌های کنترل خالی (بدون تردد و یا حضور دائمی انسانی)، عملیات اندودکاری، خطوط رنگ‌کاری، غبارگیرها، اتاق ترانسفورماتورها، تجهیزات برقی برخط، مایعات اشتعال‌پذیر، سرخ‌کن‌های تجاری

FE-13

فلوئوروفرم

فریزرهای نگهداری شواهد پلیسی، ایستگاه‌های پمپاژ گاز طبیعی نجیب یا قطارها/کامیون‌ها/جرثقیل‎هایی که در آب و هوای سرد کار می‌کنند، لوازم الکترونیکی، تجهیزات پزشکی، تجهیزات تولید، کتابخانه‌ها، مراکز داده، اتاق‌های سوابق پزشکی، اتاق‌های سرور، ایستگاه‌های پمپاژ نفت، موتورخانه‌ها، اتاقک‌های مخابراتی، فضاهای مربوط به موتور و ماشین آلات، تلمبه خانه‌ها، اتاق‌های کنترل

ماده‌ی شیمیایی تَر

کربنات پتاسیم

آشپزخانه‌های تجاری

ماده‌ی شیمیایی خشک ABC

مونوآمونیوم فسفات

اطاقک‌های رنگ، مخازن غوطه‌ورسازی، عملیات اندودکاری، محل‌های نگهداری مایعات اشتعال‌پذیر، محل‌های مخلوط‌کاری رنگ، کانال‌های هواکش

ماده‌ی شیمیایی معمولی

بی کربنات سدیم

بنزین، پروپان و حلال‌ها، تجهیزات برقی برخط، مایعات اشتعال‌پذیر

کف (فوم)

شوینده‌ی مصنوعی، پلی ساخارید، فلوئوروآکیل سورفاکتانت

مایعات اشتعال‌پذیر

ماده‌ی شیمیایی خشک Purple K

بی کربنات پتاسیم

کاربردهای صنعتی و تجاری پرخطر، بویژه با مایعات اشتعال‌پذیر

ذرات آئروسل جامد

نیترات پتاسیم

کاربرد در اطفاء حریق با ذرات آئروسل متراکم، کاربردهای تجاری و صنعتی پرخطر، فاقد پتانسیل تخریب اوزون یا گرمایش جهانی

هولوترون 1

2،2-دی‌کلرو-1،1،1-تری‌فلوئورواتان

تجهیزات برقی برخط، مایعات اشتعال‌پذیر

مه آب (واترمیست)

آب

همه‌ی انواع حریق (A، B، C، F)، مواد اشتعال‌پذیر معمولی (کاغذ، چوب، پارچه)، مایعات اشتعال‌پذیر، حریق‌های آشپزخانه‌ای (انواع K و F)، حریق‌های ناشی از جریان برق

آب

آب

کاربرد سیستم اطفای حریق اسپرینکلر (Sprinkler) برای مواد اشتعال‌پذیر معمولی (کاغذ، چوب، پارچه و…)

 

نگرانی‌ها در حوزه‌ی سلامتی و محیط زیست

عوامل اطفاء حریق شیمیایی، به رغم اثربخشی بالایی که دارند، بی عیب نیستند. در اوایل قرن بیست و یکم از تتراکلرید کربن به شکل گسترده‌ای به عنوان یک حلال پاکسازی خشک، یک عامل خنک‌سازی و یک عامل اطفاء حریق استفاده می‌شد. اما بعدها مشخص شد که تتراکلرید کربن می‌تواند اثرات ناگواری بر سلامت داشته باشد. از اواسط دهه‌ی 1960 میلادی، ماده‌ی هالون 1301 به عنوان عامل استاندارد صنعت برای محافظت از اموال با ارزش در برابر آتش‌سوزی به شمار می‌رفت. به عنوان یک عامل اطفاء حریق، هالون 1301 از مزایای متعددی برخوردار است از جمله اینکه به سرعت عمل می‌کند، ایمنی اموال را خدشه دار نمی‌کند و فضای اندکی برای نگهداری لازم دارد. عمده‌ترین ایرادات هالون 1301 عبارتند از تخریب لایه‌ی اوزون و مضر بودن بالقوه‌ی آن برای انسان. از سال 1987، 191 کشور دنیا پروتکل مونترئال را در زمینه‌ی مواد تخریب کننده‌ی لایه‌ی اوزون امضاء کردند. این پروتکل یک معاهده‌ی بین‌المللی است که برای محافظت از لایه‌ی اوزون با توقف تدریجی تولید برخی از موادی که گمان می‌رود مسئول تخریب این لایه باشند، طراحی شده است. از جمله‌ی این مواد، هیدروکربن‌های هالوژن‌دارشده بودند که اغلب در اطفاء حریق بکار می‌روند. در نتیجه، تولید کنندگان روی مواد جایگزین هالون 1301 و هالون 1211 (هیدروکربن‌های هالوژن‌دارشده) متمرکز شدند. همچنین برخی از کشورها گام‌هایی را برای اجباری کردن حذف سیستم‌های مبتنی بر هالونی که پیش از این نصب شده‌اند، برداشتند. آلمان و استرالیا اولین کشورهای دنیا بودند که این اقدام را الزامی اعلام کردند. در هر دوی این کشورها، بجز برخی موارد حیاتی، سیستم‌های مبتنی بر هالون بطور کامل برچیده شده‌اند. اکنون اتحادیه‌ی اروپایی نیز در صدد اجباری اعلام کردن برچیدن سیستم‌های مبتنی بر هالونی است که پیش از این نصب شده اند.

تاریخچه سیستم های اطفای حریق

اولین اختراع در حوزه‌ی اطفاء حریق در 10 فوریه‌ی 1863 و توسط شرکت آلونسون کرین (Alanson Crane) در ویرجینیا به ثبت رسید. اولین سیستم آب‌پاشی حریق توسط H. W. Pratt در سال 1872 ثبت اختراع شد. ولی اولین سیستم آب‌پاشی خودکار عملی در سال 1874 و توسط هنری اس. پارمالی (Henry S. Parmalee) از شرکت نیوهیون (New Heaven) در ایالات کانکتیکات آمریکا ابداع شد. او این سیستم را در کارخانه‌ی پیانویی که در مالکیت وی بود، نصب کرد.

سیستم‌های اطفای حریق مدرن

از اوایل دهه‌ی 1990، شرکت‌های سازنده موفق به توسعه‌ی جایگزین‌هایی کارآمد و ایمن برای هالون شده‌اند. این جایگزین‌ها عبارتند از FM-200 ساخت شرکت DuPont، هالورتون ساخت شرکت American Pacific، ترکیب FPC ساخت شرکت FirePro و سیال محافظت از حریق Novec 1230 ساخت شرکت 3M. بطور کلی، جایگزین‌های امروزی هالون در دو دسته‌ی عمده قرار می‌گیرند که عبارتند از هم‌نوع (عوامل اطفاء گازی) یا غیرهم‌نوع (فناوری‌های جایگزین). عوامل گازی هم‌نوع خود به دو گروه کلی دیگر طبقه‌بندی می‌شوند که عبارتند از هالوکربن‌ها و گازهای نجیب. عوامل غیرهم‌نوع نیز به مواردی همچون مه آب یا استفاده از سیستم‌های تشخیص دود هشداردهنده‌ اطلاق می‌شود.

  کپی برداری از مطالب این وبسایت با ذکر منبع و لینک به منبع بلامانع است.


دوره های آموزشی مرتبط:

مطالب مرتبط:

کیفیت دوره های آموزشکده حریق

دوره های آموزشکده حریق ایران بصورت تخصصی با تمرکز بر روی انواع سیستم های حفاظت حریق، به گونه ای طرح ریزی شده اند که در طول دوره، دانش پژوهان با طراحی سیستم های حفاظت ازحریق و نکات و تمهیدات کاربردی مربوط به نصب و اجرا، تعمیر و نگهداری و برنامه ریزی انواع این سیستم ها در پروژه های ساختمانی و صنعتی آشنا شوند.  اهمیت و ضرورت این دوره ها در توانمندسازی کارفرمایان و پیمانکاران در تعریف سیستم مناسب و انتخاب برند مناسب جهت هر پروژه با توجه به نوع کاربری آن، مدیریت و رفع مشکلات و پیچیدگی های سیستم و ارائه راهکارهای مناسب در جهت پیشبرد پروژه ها مطابق استاندارد از ویژگی های برجسته این دوره ها می باشد.

ویدئوی ارزیابی و میزان رضایتمندی دانش پژوهان آموزشکده حریق

 

چه افرادی در دروه های این مجموعه حضور پیدا می کنند؟

پیمانکاران و شرکت های همکار: اغلب پیمانکارانی که در جستجوی اضافه کردن اینگونه سیستم ها در سبد محصولات خدمات شرکت خود هستند و نیاز دارند تا این سیستم ها را بصورت کاملا کاربردی و اصولی آموزش ببینند تا بتوانند مدیریت کامل پروژه های مرتبط را بر عهده بگیرند.

شرکت هایی نظیر مدامکار، آتش خاموش پارس، تکلاد، ایمن سهند آریا، آتش سپهر، کاربرد الکترونیک در صنعت، ایده، اکسیر، تارنمای طلایی و… از خدمات این مجموعه استفاده کرده اند.

کارفرمایان: بسیاری از کارفرمایانی که پروژه های سیستم های حفاظت از حریق، نظیرانواع سیستم اعلان حریق و اطفای حریق را در دستور کار اجرا دارند و نیاز دارند تا دانشی مقبول در این زمینه داشته باشند تا بتوانند نظارتی مقبول و مؤثر بر پروژه های در حال اجرای خود داشته باشند.

کارفرمایانی نظیر: شرکت ملی نفت ایران، نیرواه اتمی بوشهر،  پتروشیمی اراک، پتروشیمی پلیمر کرمانشاه، ایرانسل، شرکت مپنا، توگا، متروی تهران، نیروگاه یزد، پایندان، فولاد اکسین خراسان و…

بهره برداران: بسیاری از بهره برداران سیستم های حفاظت از حریق که در حال استفاده از اینگونه سیستم ها هستند، با توجه به مشکلات عدیده ای که با اینگونه سیستم ها در امر سرویس و نگهداری دوره ای دارند، نیاز دارند تا آموزشی کامل در خصوص استانداردهای مربوط به تعمیر و نگهداری، بهره برداری اصولی، عیب یابی به موقع و اصولی و همچنین فعال نگه داشتن سیستم های خود بصورت بدون خطا در طول دوره بهره برداری داشته باشند.

بهره بردان سیستم های حفاظت از حریق از شرکت هایی نظیر: بیمارستان میلاد، مترو تهران، وزارت دفاع، صنایع ریخته ری ایران خودرو، ایران خودرو، زامیاد، همراه اول، کارخانه فولاد زرند کرمان، هواپیمایی ایران ایر، نفت پاسارگاد و… از خدمات این مجموعه استفاده کرده اند.

مشاوران و طراحان: بسیاری از شرکت های مشاور بنا بر ماهیت کاری خود نیاز دارند تا توانایی نظارت بر طراحی ها و تهیه مدارک مهندسی، پیدا کردن نقات ضعف و محدودیت های پروژه، ارائه کامنتهای اصلاحی بر روی مدارک و نقشه های مهندسی را داشته باشند.

شرکت های مشاوری نظیر: مهندسین مشاور آتین طرح، مهندسین مشاور آتک، ، مهندسین مشاور ستیران، آفتاب ایمن پرتو و…

نصابان و شرکت های مجری: بسیاری از نصابان و مجریان (معمولا سیستم های اعلان حریق)، با سیستم های اعلان حریق متعارف (کانونشنال) کار کرده اند، اما تاکنون تجربه اجرای موفق یک سیستم اعلان حریق آدرسپذیر را نداشته اند و مایلند در خصوص نصب و اجرای اینگونه سیستم ها و مراحل نصب و اجرا و برنامه ریزی، تمهیدات استانداردی سیستم های آدرس پذیر دانش مقبولی را کسب کنند تا بتوانند وارد پروژه های آدرس پذیر هم بشوند. مسلما شرکت در دوره سیستم های اعلان حریق آموزشکده حریق، با توجه به مباحث کاربردی و کلیدی ای که در خصوص سیستم های آدرس پذیر دارد، نیازمندی های این گروه را نیز برآورده می سازد.

مهندسان و شرکت های ناظر: بسیاری از کارشناسان و مهندسان ناظر بر پروژه های سیستم های حفاظت از حریق، به منظور پیگیری و نظارت اصولی و مطابق استاندارد، از آموزش های این مجموعه بهره می برند تا بتوانند ادامه روند اجرای پروژه را مطابق تمهیدات استانداردی و بدون خطا پیش ببرند.

سازمانهایی نظیر: سازمان های آتش نشانی تهران، مشهد، یزد، ارومیه، شاهین شهر، گلستان، همدان، اصفهان و… و همچنین سازمان های نظام مهندسی تهران، اصفهان، مشهد، ساری، دزفول و… از خدمات این مجموعه استفاده کرده اند.

ارزیابی شرکت کنندان در دوره های آموزشکده حریق:

معرفی سیستم اطفای حریق Firetrace

فایرتریس (Firetrace)، یک سیستم اطفای حریق خودکار مقرون به صرفه برای تجهیزات حساس، سیستم های برقی و الکتریکی و انواع تابلوهای کنترلی و برقی ارائه می دهد. اثربخشی واقعی سیستم Firetrace، بخاطر شلنگ آشکارسازی آن (سنسور حرارتی خطی پنوماتیکی) است که دمای حریق را با دقت بالا تشخصی داده و به بهره بردار سیستم این قابلیت را می دهد که با سرعت و بصورت مؤثری بتواند عکس العمل نشان دهد. این آشکارسازی منحصر به فرد می تواند در کوچکترین تابلوهای برق یا سرور و همچنین در پیچیده ترین و بزرگترین تابلو ها مورد استفاده قرار گیرد و این اطمینان را بدهد که آشکارسازی همیشه در دست انجام است.

یک سیستم Firetrace، در هرجایی که خطر حریق وجود دارد می تواند استفاده شود و انعطاف پذیری بالایی برای استفاده در تقریبا همه محیط هایی همچون تجهیزات صنعتی، خودروهای اضطراری و سنتی، انبار تجهیزات، انواع تابلوهای کنترلی و برق و… دارد

سیستم اطفای حریق Firetrace، از دستگاه های CNC  و هود بخار گرفته تا اطفای حریق اتوبوس، می تواند راه حلی قابل اعتماد برای سیستم های اطفای حریق خودکار تجهیزات و تاسیسات حساس پروژه باشد. سیستم اطفای حریق Firetrace، با سرعت حریق را آشکار کرده و مستقیما در همان محل بصورت خودکار و مؤثر حریق را خاموش می کند.

 

  • این سیستم کاملا خودکار و مستقل بوده و هیچگونه تغذیه الکتریکی نیاز ندارد و در زمان قطع برق، کاملا در حالت آماده باش برای انجام عملیات اطفای حریق باقی می ماند.
  • نیاز به کنترل پنل اطفای حریق گران قیمت ندارد و از این نظر مقرون به صرفه ترین سیستم اطفای حریق موجود می باشد.
  • دارای گواهینامه های و تاییدیه های بین المللی نظیر UL، CE، FM و ULC است.
  • این سیستم می تواند با انواع عامل های اطفای حریق اقتصادی موجود شامل عامل های پاک، فوم و شیمیایی خشک شامل موارد زیر طراحی شود.

–          FE-227 (HFC-227ea)

–          HFC-23

–          HFC-236fa

–          HFC-125

–          Foam

–          CO2

–          3MTM NovecTM 1230 Fluid

–          Dry Chemical

 

  • تنها در چند ساعت برای یک کاربرد و طراحی ساده زمان می برد تا نصب شود و بنابراین به طور قابل توجهی هزینه های نصب آن کاهش می یابد.
  • ویژگی های قابل اطمینان شلنگ آشکارسازی Firetrace که عملا تخلیه اشتباهی، زمان و هزینه های بعدی را کاهش می دهد.
  • شلنگ های آشکارسازی انعطاف پذیر، حفاظت در محیط هایی که دسترسی به آنها سخت و مشکل است، جایی که سایر روش های آشکارسازی نمی تواند استفاده شود را پوشش می دهد.
  • از شلنگ های آشکارسازی محکم تر می توان در محیط های خشن، جایی که سایر سیستم های آشکارسازی رو به زوال می روند و سیستم را ناکارآمد می کنند، می توان استفاده نمود.

 

سیستم با تخلیه مستقیم

فایرتریس (Firetrace) مستقیم، سیستم حفاظت از حریق را با استفاده از شلنگ فایرتریس تخلیه می کند که این شلنگ هم کار آشکارسازی حریق و هم کار تخلیه ماده اطفایی را در محل خطر انجام می دهد. هنگامی که حریق شروع می شود، بخشی از شلنگ که نزدیکتر به حریق است گرم شده و پاره می شود و به نوعی به نازل تخلیه موثری تبدیل می شود. سپس با تخلیه ماده اطفایی سیلندر از طریق قسمت پاره شده شلنگ و اطفای موثر حریق، فشار افت می کند. برای محافظت از فضای بیشتر در مقابل حریق، می توان از شلنگ های فایرتریس بیشتری استفاده کرد.

سیستم تخلیه غیر مستقیم

سیستم حفاظت از حریق غیر مستقیم Firetrace، از شیلنگ Firetrace، به عنوان آشکارساز حریق و فعال کننده سیستم استفاده می کند ولی به عنوان مسیر تخلیه ماده اطفایی از این شیلنگ استفاده نمی شود. هنگامی که شیلنگ حریق را حس می کند، پاره شده و در نتیجه باعث افت فشار می شود که این افت فشار، شیر غیرمستقیم را فعال می کند. بنابراین عامل اطفایی درون سیلندر از طریق نازل ها تخلیه می شوند که فضای تحت حفاظت را از ماده شیمیایی اختصاصی اطفای حریق پر می کند و بصورت مؤثری حریق را با سرعت و بطور کامل اطفا می کند.

این سیستم معمولا در فضاهای بزرگی استفاده می شود که نیاز به مقادیر زیادی از عامل اطفایی دارند تا بصورت مؤثر، حریق را اطفا کنند. چندین نازل تخلیه ممکن است برای تامین نیازمندی های کاربرد مورد نظر مورد استفاده قرار گیرند.

سیستم تخلیه غیر مستقیم فشار بالا

سیستم حفاظت از حریق غیر مستقیم فشار بالای Firetrace، از شیلنگ Firetrace، به عنوان آشکارساز حریق و فعال کننده سیستم استفاده می کند ولی به عنوان مسیر تخلیه ماده اطفایی از این شیلنگ استفاده نمی شود.

  • هنگامی که شیلنگ حریق را حس می کند، پاره شده و در نتیجه باعث افت فشار می شود که این افت فشار، شیر غیرمستقیم را فعال می کند. سپس دی اکسید کربن (CO2) درون سیلندرهای اطفای حریق، از مسیر شبکه لوله کشی ثابت و نازل های تخلیه، در محل مورد نظر تخلیه شده و حریق را با سرعت و بطور کامل اطفا می کند. چندین نازل تخلیه ممکن است برای تامین نیازمندی های کاربرد مورد نظر مورد استفاده قرار گیرند.
  • یکی از مزایای استفاده از CO2  به عنوان عامل اطفای حریق، عدم تاثیر نامطلوب زیست محیطی آن است. دی اکسید کربن (CO2) هیچ تاثیری بر لایه ازن ندارد و به اثر گلخانه ای کمک نمی کند و همانند سایر عامل های اطفایی، با سرعت و راحت در تمام نواحی مورد حفاظت و درون تابلوهای برق و کنترلی نفوذ می کند.
  • همیشه جوانب احتیاط را در نظر داشته باشید که هرگز از سیستم CO2 برای محیط هایی که معمولا انسانها در آنجا حضور دارند استفاده نکنید. حتی مقدار کم CO2 می تواند مضر باشد و در صورت استنشاق می تواند کشنده باشد.

کاربردهای فایرتریس (Firetrace)

کاربردهای صنعتی

  • اتاق های کامپیوتر و سرور
  • تجهیزات مخابراتی
  • مخازن تمیزکننده ماشین آلات CNC
  • جمع کننده گرد و غبار
  • تابلوهای کنترل برق
  • ماشن آلات EDM
  • هود بخار
  • کمد آزمایشگاه های خطرناک
  • توربین های بادی

بر روی وسایل نقلیه جاده

  • خودروهای سواری
  • اتوبوس ها
  • خودروهای علف زنی (کمباین)
  • وسایل نقلیه نظامی
  • تجهیزات کشاورزی
  • خودرو و تجهیزات سنگین راهداری

حمل و نقل عمومی

سایر کاربردها

  • فرودگاه ها
  • هواپیما

تاییدیه های فایرتریس (Firetrace)

  • UL
  • ULC
  • FM
  • CE

 


هر گونه کپی برداری از مطالب و مقالات این وبسایت با ذکر منبع و لینک به منبع نه تنها مجاز، بلکه ستودنی است.

ترجمه فارسی فهرست استاندارد های NFPA آمریکا

فهرست استانداردهای حفاظت از حریق سازمان NFPA آمریکا و ترجمه فارسی عناوین استانداردهای مختلف

NFPA 1: کد پیشگیری از حریق

NFPA 2: دستورالعمل تکنولوژی هیدروژن

NFPA 3: استاندارد تست های یکپارچه پیشگیری از حریق و سیستم های ایمن زندگی

NFPA 10: استاندارد خاموش کننده های قابل حمل

NFPA 11: استاندارد فوم های کم، متوسط و پر توسعه

NFPA 11A: استاندارد سیستم فوم های متوسط و پرتوسعه

NFPA 11C: استاندارد تجهیزات سیار و متحرک فوم

NFPA 12: استاندارد سیستم های خاموش کننده دی اکسید کربن

NFPA 13: استاندارد نصب سیستم های اسپرینکلر

NFPA 14: استاندارد نصب شلنگ ها و هیدرانتهای آتش نشانی

NFPA 15: استاندارد سیستم های پاشش آب

NFPA 16: استاندارد های نصب اسپرینکلرهای فوم – آب و سیستم های پاشش فوم – آب

NFPA 17: استاندارد سیستم های خاموش کننده های شیمیایی خشک

NFPA 18: استاندارد سیستم های تر

NFPA 20: استاندارد نصب پمپ های ثابت برای پیشگیری از حریق

NFPA 22: استاندارد منابع آب آتش نشانی

NFPA 24: استاندارد نصب تجهیزات آتش نشانی

NFPA 25: استاندارد بازرسی، تست، تعمیر و نگه داری سیستم های آتش نشانی آبی

NFPA 30: دستورالعمل مایعات قابل اشتعال و احتراق

NFPA 31: استاندارد نصب تجهیزات نفت سوز

NFPA 32: استاندارد ماشین آلات خشک شویی

NFPA 33: استاندارد استعمال اسپری که در مواد قابل اشتعال و احتراق به کار می رود.

NFPA 36: استاندارد کارخانه های استخراج حلال ها

NFPA 37: استاندارد نصب موتورهای احتراقی و توربین های گازی

NFPA 40: استاندارد ذخیره و کار با فیلم های نیترات سلولزی

NFPA 42: استاندارد انبار پلاستیک های پیروکسی لین

NFPA 45: استاندارد حفاظت از حریق در آزمایشگاه های شیمیایی

NFPA 46: توصیه های ایمنی برای انبار نمودن تولیدات

NFPA 50: استاندارد مصرف اکسیژن و تاسیسات مصرف کننده

NFPA 51: استاندارد طراحی و نصب سیستم های گازی اکسیژن سوز در جوشکاری و برشکاری

NFPA 52: دستور العمل سیستم های گازسوز وسایل نقلیه

NFPA 53: توصیه های لازم در رابطه با مواد، تجهیزات و سیستم هایی که در فضاهای غنی از اکسیزن استفاده می شوند.

NFPA 54: دستورالعمل سوخت های گازی

NFPA 55: استاندارد ذخیره سازی و کاربرد سیلندرهای گاز مایع فشرده قابل حمل

NFPA57: دستورالعمل سیستم سوخت رسانی وسایل نقلیه با سوخت LNG

NFPA 61: استاندارد پیشگیری از حریق وانفجار گرد و غبار در فرایندهای کشاورزی و غذایی

NFPA 68: استاندارد پیش گیری از انفجار بوسیله تخلیه و سوزانیدن

NFPA 69: استاندارد سیستم های پیش گیری از انفجار

NFPA 70: کدهای ملی حریق

NFPA 72: دستورالعمل سیستم های اعلام و هشدار حریق

NFPA 73: دستورالعمل بازرسی برق در ساختمان ها

NFPA 75: استاندارد حفاظت از تجهیزات

NFPA 76: استاندارد پیش گیری از حریق تجهیزات ارتباطی

NFPA 77: توصیه های لازم برای الکتریسیته

NFPA 79: استاندارد برق برای ماشین آلات صنعتی

NFPA 80: استاندارد درها و پنجره های حریق

NFPA 82: استاندارد زباله سوزها و تجهیزات آن ها

NFPA 85: دستورالعمل دیگ بخار و خطرات سیستم احتراق

NFPA 86: استاندارد کوره ها و دیگ ها

NFPA 87: توصیه های لازم برای گرم کن های سیالات

NFPA 88A: استاندارد پارکینگ و ساختار آن

NFPA 88B: استاندارد تعمیرگاه ها وگاراژها

NFPA 90: استاندارد نصب سیستم های تهویه و تبرید

NFPA 91: استاندارد نصب سیستم های تخلیه هوا، گازها و ذرات جامد غیرقابل احتراق

NFPA 92: توصیه ها برای سیستم کنترل دود

NFPA 96: استاندارد پیش گیری از آتش سوزی و کنترل سیستم های تهویه در آشپزخانه های تجاری

NFPA 97: استاندارد دودکش ها، تهویه ها و تجهیزات تولید گرما

NFPA 99: استاندارد ها برای مراکز درمانی

NFPA 101: استاندارد های ایمنی حفاظت از جان

NFPA 105: استاندارد نصب درهای دود و سایر درهای حفاظتی

NFPA 110: استاندارد منابع نیروهای اضطراری و آماده به کار

NFPA 111: استاندارد ذخیره ی انرژی های اضطراری ومنابع نیروی جانشین

NFPA 115: استاندارد پیش گیری از حریق های ناشی از لیزر

NFPA 120: استاندارد پیشگیری از حریق و کنترل آن در معادن ذغال سنگ

NFPA 121: استاندارد پیش گیری از حریق و کنترل آن برای خودروهای هادن روزمینی

NFPA 122: استاندارد پیش گیری از حریق و کنترل آن در معادن فلزی و غیرفلزی

NFPA 123: استاندارد پیش گیری از حریق و کنترل آن در معادن زیرزمینی ذغال سنگ

NFPA 130: استاندارد راهنمای ثابت راه ها و گاردریل ها

NFPA 140: استانداردهای صحنه های نمایش و استودیوهای ساخت فیلم

NFPA 150: استاندارد حریق و ایمنی در تسهیلات نگه داری حیوانات

NFPA 160: استادارد استفاده از تاثیرات شعله

NFPA 170: استاندارد ایمنی حریق و علائم اضطراری

NFPA 203: پیشنهادات لازم برای پوشانیدن پشت بام

NFPA 204: استاندارد تخلیه دود و گرما

NFPA 211: استاندارد دودکش ها، اجاق ها، تهویه ها و وسایل احتراق

NFPA 230: استاندارد پیش گیری از حریق در انبارها

NFPA 231: استاندارد انبارهای عمومی

NFPA 232: استاندارد حفاظت از اسناد و مدارک

NFPA 241: استاندارد ساختار حفاظت های ایمنی

 

NFPA 251: روش استاندارد تست مقاوم در برابر حریق مواد ساختمانی

NFPA 252: استاندارد روش های تست درهای ضد حریق

NFPA 253: استاندارد روش تست پوشش های سطحی در برابر تشعشعات حریق

NFPA 255: روش استاندارد تست سوختن مصالح ساختمانی

NFPA 256: روش استادارد تست سوختن پوشش های سقفی

NFPA 257: استاندارد تست حریق پنجره ها و موانع شیشه ای

NFPA 258: توصیه های کاربردی برای تشخیص دودهای تولید شده از مواد جامد

NFPA 259: روش تست استاندارد پتانسیل حرارتی مواد ساختمانی

NFPA 261: روش استاندارد تست برای مشخص نمودن مقاومت در برابر حریق مواد و اسباب خانه بوسیله سیگار روشن

NFPA 262: روش استاندارد انتقال شعله و دود کابل ها و سیم ها

NFPA 265: روش استاندارد تست حریق برای ارزیابی اتاق هایی که توسط منسوجات پر شده است.

NFPA 266: روش استاندارد تست حریق مبلمان و اسباب مواجه شده با منابع شعله

NFPA 268: روش استاندارد تعیین آتش گیری سطوح خارجی دیوارهایی که در مواجهه با تشعشع منابع حرارتی هستند.

NFPA 289: روش استاندارد تست حریق برای پکیج های سوخت

NFPA 291: توصیه های لازم برای علامت گذاری شیرهای آتش نشانی

NFPA 295: استاندارد کنترل مواد قابل اشتعال

NFPA 297: راهنمایی جهت تمرین سیستم های ارتباطی

NFPA 298: استاندارد فوم های شیمیایی جهت کترل حریق بیابان ها

NFPA 299: استاندارد حقاظت از حریق و دارایی ها در بیایان

NFPA 302: استاندارد پیش گیری از حریق در قایق ها و تجهیزات دریایی

NFPA 306: استاندارد کنترل خطرات گاز لوله ها و مخازن

NFPA 318: استاندارد پیش گیری از تجهیزات نیمه هادی و نیمه رسانا

NFPA 326: استاندارد ایمن سازی تانک ها و مخازن در هنگام ورود، نظافت و تعمیر

NFPA 328: توصیه ها برای کنترل حریق و مایعات قابل اشتعال و گازها در چاه ها، مجاری فاضلاب و سازه های مشابه زیرزمینی

NFPA 329: توصیه برای مدیریت انتشار گازها و مایعات قابل اشتعال و احتراق

NFPA 385: استاندارد وسایل نقلیه مخزن دار جهت مایعات قابل اشتعال و احتراق

NFPA 386: استاندارد کشتی های مخزن دار جهت مایعات قابل اشتعال و احتراق

NFPA 395: استاندارد ذخیره سازی مایعات قابل اشتعال و احتراق در سایت های ایزوله و مخازن دفنی

NFPA 400: کد مواد خطرناک

NFPA 402: استاندارد عملیات اطفا حریق هواپیمایی

NFPA 403: استاندارد خدمات اطفا حریق هواپیمایی

NFPA 405: استاندارد مهارت آتش نشان های فرودگاه

NFPA 407: استاندارد خدمات سوخت رسانی هواپیما

NFPA 408: استاندارد خاموش کننده های قابل حمل دستی هواپیما

NFPA 409: استاندارد آشیانه هواپیما

NFPA 410: استاندارد تعمیرات و نگه داری هواپیما

NFPA 414: استاندارد ماشین های اطفا حریق فرودگاه ها

NFPA 415: استاندارد ساختمان ترمینال فرودگاه

NFPA 418: استاندارد فرودگاه هلی کوپتر

NFPA 422: راهنمایی جهت ارزیابی واکنش حوادث هواپیمایی

NFPA 423: استاندارد حفاطت از تجهیزات تست هواپیما

NFPA 430: دستورالعمل ذخیره سازی جامدات و مایعات اکسید کننده

NFPA 432: دستورالعمل ذخیره سازی پراکسیدهای آلی

NFPA 434: دستورالعمل ذخیره سازی حشره کش ها

NFPA 450: راهنمایی جهت اورژانس پزشکی و سیستم های آن

NFPA 471:  توصیه جهت واکنش در برابر حوادث مواد خطرناک

NFPA 472: استاندارد صلاحیت مسئولین حوادث مواد خطرناک

NFPA 473: استاندارد صلاحیت تیم واکنش در شرایط اضطراری

NFPA 480: استاندارد ذخیره سازی، برداشت و بهره برداری منیزیم جامد پودری

NFPA 481: استاندارد ذخیره سازی، برداشت و بهره برداری تیتانیوم

NFPA 482: استاندارد ذخیره سازی، برداشت و بهره برداری زیرکونیوم

NFPA 484: استاندارد فلزات قابل اشتعال

NFPA 485: استاندارد ذخیره سازی، برداشت و بهره برداری لیتیوم فلزی

NFPA 490: دستورالعمل ذخیره سازی نیترات آمونیوم

NFPA 495: دستورالعمل مواد قابل انفجار

NFPA 497: توصیه برای دسته بندی خطرات مایعات، گازها و بخارات قابل اشتعال و مکان یابی برای نصب تجهیزات الکتریکی در محیط های شیمیایی

NFPA 499: توصیه برای دسته بندی گرد و غبار قابل انفجار و خطرات آن ها و مکان یابی برای نصب تجهیزات الکتریکی

NFPA 501: استاندارد ساختمان های تولیدی

NFPA 502: استاندارد پل ها و تونل ها

NFPA 505: استاندارد وسایل حلم بار صنعتی

NFPA 513: استاندارد ترمینال های باربری

NFPA 520: استاندارد مترو

NFPA 555: راهنمایی جهت ارزیابی پتانسیل صاعقه در خانه

NFPA 557: استاندارد بار حریق برای مهندسین طراح مقاومت در برابر حریق ساختمان ها

NFPA 560: استاندارد ذخیره سازی و بهره برداری از اتیلن اکساید جهت ضدعفونی نمودن

NFPA 600: استاندارد تیم آتش نشانان صنعتی

NFPA 601: استاندارد سرویس های امنیتی در کاهش خطرات و پیش گیری از حریق

NFPA 651: استاندارد ماشین کاری، انتقال و استخراج آلومینیوم

NFPA 655: استاندارد برای پیشگیری از حریق ها و انفجارات گوگردی

NFPA 664: استاندارد پیش گیری از حریق و انفجارات فرایندها و صنایع چوب

NFPA 701: روش استاندارد تست حریق برای گسترش حریق در منسوجات و فیلم ها

NFPA 704: سیستم استاندارد برای تعیین و مشخص نمودن خطرات مواد برای واکنش های اضطراری

NFPA 720: استاندارد نصب دتکتورهای منواکسید کربن و تجهیزات هشدار

NFPA 730: راهنمایی برای مواد امنیتی

NFPA 731: استاندارد نصب سیستم ها و تجهیزات امنیت الکتریکی

NFPA 750: استاندارد سیستم های پیش گیری از حریق به روش میست نمودن آب

NFPA 780: استاندارد نصب سیستم های صاعقه گیر

NFPA 801: استاندارد حفاظت از حریق تاسیسات و مواد رادیواکتیو

NFPA 803: استاندارد پیشگیری از حریق در صنایع اتمی رادیواکتیو

NFPA 804: استاندارد پیشگیری از حریق راکتورهای آب سبک در نیروگاه تولید برق

NFPA 820: استاندارد پیش گیری از حریق تاسیسات تصفیه فاضلاب

NFPA 853: استاندارد نصب سیستم های جایگاه های سوخت ثابت

NFPA 900: دستورالعمل انرژی ساختمان

NFPA 901: استاندارد طبقه بندی گزارش های حوادث و اطلاعات پیشگیری از حریق

NFPA 902: راهنمایی جهت گزارش نویسی حریق در زمینه حوادث

NFPA 903: راهنمایی جهت گزارش نویسی حریق در زمینه خسارات مالی

NFPA 904: گزارش نویسی جهت پیگیری حوادث

NFPA 906: راهنمایی جهت رویدادهای حریق

NFPA 909: راهنمایی جهت حفاظت از منابع فرهنگی، موزه ها، کتابخانه ها و محل ای عبادت و پرستش

NFPA 914: پیشگیری از حریق سازه های تاریخی

NFPA 921: راهنمایی جهت بازرسی های آتش سوزی و انفجار

NFPA 1000: استاندارد تایید و ارائه ی گواهینامه جهت خدمات آتش نشانی

NFPA 1001: استاندارد شرایط احراز صلاحیت آتش نشان

NFPA 1002: استاندارد صلاحیت رانندگان تجهیزات آتش نشانی

NFPA 1003: استاندارد صلاحیت خاموش کنندگان حریق فرودگاه

NFPA 1005: استاندارد صلاحیت خاموش کنندگان حریق دریایی

NFPA 1006: استاندارد کیفیت فنی منابع آتش نشانی

NFPA 1021: استاندارد احراز صلاحیت افسران آتش نشانی

NFPA 1031: استاندارد صلاحیت بازرسان حریق و آزمون گران طرح ها

NFPA 1033: استاندارد احراز صلاحیت بازرسان حریق

NFPA 1037: استاندارد فرماندهان حریق

NFPA 1041: استاندارد صلاحیت آموزشیاران خدمات آتش نشانی

NFPA 1051: استاندارد صلاحیت آتش نشانان صحرا و بیابان

NFPA 1061: استاندارد صلاحیت حرفه ای تجهیزا ارتباطی ایمنی عمومی

NFPA 1071: استاندارد صلاحیت تکنسین های امداد و نجات

NFPA 1081: استاندارد صلاحیت شغلی تیم های آتش نشانی صنعتی

NFPA 1123: دستورالعمل نمایش آتش بازی

NFPA 1124: دستورالعمل تولید، ذخیره سازی و خرده فروشی وسایل آتش بازی

NFPA 1125: دستورالعمل تولید فشفشه

NFPA 1126: استاندارد استفاده از فن آتش بازی

NFPA 1141: استاندارد پیش گیری از حریق در زمین های توسعه یافته در حومه شهرها و روستاها

NFPA 1143: استاندارد مدیریت حریق های صحرا و بیابان

NFPA 1144: استاندارد کاهش مواجهه ساختمان ها در مقابل حریق های صحرا و بیابان

NFPA 1145: استاندارد استفاده از فوم کلاس A در اطفا حریق ساختمان ها

NFPA 1150: استاندارد استفاده از فوم های شیمیایی برای آتش های کلاس A

NFPA 1192: استاندارد ماشین های تفریح و سرگرمی

NFPA 1194: استاندارد تجهیزات تفریح و سرگرمی پارک ها و کمپ ها

NFPA 1201: استاندارد خدمات امداد و نجات برای عموم مردم

NFPA 1221: استاندارد نصب، نگه داری و استفاده از سیستم های خدمات ارتباطی

NFPA 1231: استاندارد تامین آب برای اطفا حریق حومه شهرها و روستاها

NFPA 1250: توصیه های کاربردی مدیریت ریسک برای سازمان های خدمات اضطراری

NFPA 1401: توصیه های کاربردی برای آموزش خدمات حریق در زمینه ثبت و گزارش

NFPA 1402: راهنمایی برای مراکز آموزش خدمات حریق در ساختمان ها

NFPA 1403: استاندارد تکمیل آموزش آتش نشانی

NFPA 1404: استاندارد آموزش حفاظت از سیستم تنفسی

NFPA 1405: راهنمایی برای آتش نشانانی که به لوله ها و مخازن دریایی رسیدگی می کنند.

NFPA 1410: استاندارد آموزش های اولیه برای کارکنان امدادی

NFPA 1451: استاندارد برنامه آموزشی راهبری وسایل نقلیه در خدمات آتش نشانی

NFPA 1452: راهنمایی برای آموزش حریق برای پرسنلی که بررسی حریق ساختمان ها را انجام می دهند.

NFPA 1500: استاندارد برنامه ایمنی و بهداشت شغلی برای دپارتمان های آتش نشانی

NFPA 1521: استاندازد افسر ایمنی برای دپارتمان های حریق

NFPA 1561: استاندارد سیستم مدیریت سوانح در خدمات آتش نشانی

NFPA 1581: برنامه کنترل بیماری ها در دپارتمان های آتش نشانی

NFPA 1582: استاندارد برنامه جامع پزشکی حرفه ای در دپارتمان های آتش نشانی

NFPA 1583: استاندارد برنامه آمادگی جسمانی برای دپارتمان های آتش نشانی

NFPA 1584: استاندارد فرایند آماده سازی برای اعضا تیم امدادی و تمارین آموزشی

NFPA 1600: استاندارد مدیریت در شرایط اضطراری وبلایا

NFPA 1620: توصیه های کاربردی برای طرح ریزی قبل از حوادث

NFPA 1670: استاندارد راهبری و آموزش برای جست و جوی فنی

NFPA 1710: استاندارد ساماندهی و آرایش کارکنان پیشگیری از حریق، امداد در شرایط اضطراری برای عموم مردم بوسیله شاغلین دپارتمان های آتش نشانی

NFPA 1720: استاندارد سماندهی و آرایش کاکنان پیشگیری از حریق، امداد در شرایط اضطراری برای عموم مردم بوسیله داوطلبین دپارتمان های آتش نشانی

NFPA 1851: استاندارد انتخاب، نگه داری و تعمیرات تجهیزات پیشگیری از حریق برای ساختمان های آتش نشانی و مجاور آن

NFPA 1852: استاندارد انتخاب، تعمیر ونگه داری تجهیزات تنفسی

NFPA 1901: استاندارد تجهیزات و لوازم ماشین آتش نشانی

NFPA 1906: استاندارد تجهیزات آتش نشانی صحرا و بیابان

NFPA 1911: استاندارد بازرسی، تعمیر و نگه داری، تست و از رده خارج نمودن خودروهای آتش نشانی

NFPA 1912: استاندارد تعمیر و نوسازی تجهیزات حریق

NFPA 1914: استاندارد تست تجهیزات هوایی آتش نشانی

NFPA 1915: استاندارد برنامه تعمیر و نگه داری پیش گیرانه تجهیزات آتش نشانی

NFPA 1925: استاندارد لوله ها و مخازن اطفا حریق دریایی

NFPA 1931: استاندارد طراحی و تولید نردبان های آتش نشانی

NFPA 1932: استاندارد استفاده، تعمیر و نگه داریو خدمات تست نردبان های آتش نشانی

NFPA 1936: استاندارد اتصالات شیلنگ های آتش نشانی

NFPA 1951: استاندارد پیشگیری از حوادث برای تیم های فنی امداد ونجات

NFPA 1961: استاندارد شیلنگ های آتش نشانی

NFPA 1962: استاندارد بازرسی، نگهداری و استفاده از شیلنگ های آتش نشانی، کوپلینگ ها، سر نازل ها و تست شیلنگ های آتش نشانی

NFPA 1963: استاندارد اتصالات شیلنگ های آتش نشانی

NFPA 1964: استاندارد نازله ی آب پاش

NFPA 1965: استاندارد تجهیزات شیلنگ های آتش نشانی

NFPA 1971: استاندارد پیش گیری از حریق برای ساختمان های آتش نشانی و ساختمان های مجاور

NFPA 1975: استاندارد لباس های مخصوص ایستگاه و کار

NFPA 1977: استاندارد تحهیزات و البسه حفاظتی برای اطفا حریق صحرا و بیابان

NFPA 1981: استاندارد تجهیزات تنفسی برای شرایط اضطراری

NFPA 1982: استاندارد سیستم های ایمنی هشدار دهنده برای افراد

NFPA 1983: استاندارد طناب های نجات

NFPA 1984: استاندارد سیستم های تنفسی برای اطفا حریق صحرا و بیابان

NFPA 1989: استاندارد کیفیت هوای تنفسی برای حفاظت از سیسم های تنفسی

NFPA 1991: استاندارد حفاظت از اثرات بخار های مواد خطرناک

NFPA 1992: استاندارد حفاظت از نشت مایعات و البسه مناسب برای مفابله با آن

NFPA 1994: استاندارد تجهیزات حفاظتی برای واکنش های اولیه در حوادث تروریستی

NFPA 1999: استاندارد لباس های حفاظتی برای تیم پزشکی امداد

NFPA 2001: استاندارد خاموش کننده های تمیز

NFPA 2010: استاندارد سیستم اطفا حریق ثابت

NFPA 2112: استاندارد مقاومت در برابر حریق لباس های آتش نشانی

NFPA 2113: استاندارد انتخاب، نگه داری، استفاده و تعمیر و نگه داری لباس های مقاوم در برابر حریق

NFPA 5000: دستورالعمل ایمنی سازه ساختمان ها

NFPA 8501: استاندارد بویلرهای تک مشعل

NFPA 8502: استاندارد پیشگیری از ترکیدن و انفجار کوره بویلرهای چند مشعل

NFPA 8503: استاندارد سیستم های سوخت پودری

 

لینک خرید مجموعه کامل استانداردهای NFPA به زبان انگلیسی

مفهوم cross zone در سیستم های اطفاء اتوماتیک

بالغ بر بیست سال، CROSS ZONE یا قرار دادن دتکتورها در حالت ضربدری جهت آشکار سازی بهترین تکنیک برای طراح قسمت اعلان سیستم اطفاء اتوماتیک بوده است. این تکنیک برای مقایسه وضعیت محل در زمان حریق و یا لازمه استانداردی جهت تایید دو دتکتور در زمان آلارم پیش از فعال نمودن سیستم اطفاء به صورت اتوماتیک استفاده می شود.

دتکتورهای دود با توجه به اینکه به گرد و غبار نیز حساس می باشند به مراتب تولید آلارمهای کاذب می نمایند. از اینرو CROSS ZONE در حالتی که تاییدیه دو دتکتور را جهت فعالسازی اطفاء اتوماتیک به همراه دارد و با توجه به نقص مذکور دتکتور های دود به عنوان استاندارد در طراحی سیستمهای اطفاء در صنایع مختلف به کار گرفته می شود. این نوع از طراحی سیستم در انواع سیستمهای اطفاء اتوماتیک از قبیل سیستم های اطفاء آب و یا CLEAN AGENT ها مورد استفاده قرار می گیرد. هر چند بسیاری از کارفرمایان تفاوت نصب و برنامه ریزی بین سیستم اعلان یک نوع دتکتور را با شیوه استفاده از چند نوع دتکتور و شیوه CROSS ZONE که دو زون مختلف را در هر ناحیه اطفاء جهت اعلان حریق در نظر می گیرد نمی دانند.

از مزیتهای این روش افزایش ضریب اطمینان از وقوع واقعی حریق پیش از تخلیه سیستم اطفاء می باشد.

جدول زیر چندین نمونه از آرایش CROSS ZONE  در طراحی سیستم چند دتکتوری را نشان می دهد.

آشکارسازی CROSS ZONE و شیوه چند نوع دتکتور

ZONE 2

ZONE 1

دتکتور دود اپتیکال

دتکتور دود یونیزه

دتکتور حرارتی

دتکتور دود

دتکتور دود نمونه گیر هوای محیط

دتکتور دود نقطه ای

 

دیدگاه نوعی در زمان طراحی و استفاده از CROSS ZONE، دتکتورهای نقطه ای از قبیل دتکتورهای دود نوع  یونیزاسیون و اپتیکال را مورد استفاده قرار می دهد. دتکتورهای دود یونیزاسیون با توجه به ویژگیهای ذاتی برای حریق های با سرعت بالا که مولکولهای دود آن در زمان سوختن از اجزای کوچکتری تشکیل شده اند، بسیار ایده ال می باشند. دتکتورهای دود اپتیکال برای حریق های با سرعت پایین که مولکولهای دود بزرگتری تولید می کنند مناسب تر می باشند. بسته به نوع حریق زمان پاسخدهی دو نوع دتکتور دود ذکر شده متفاوت می باشد، اما در نهایت هر دو نوع حریق را آشکارسازی می کنند. آشکار سازی CROSS ZONE  شیوه استفاده از چند نوع دتکتور را نیز مورد استفاده قرار می دهد تا میزان آلارم های کاذب کاهش یافته و در نتیجه وقوع اطفاء حریق بدون حضور آتش به پایین ترین حد خود برسد.    

بصورت متناوب بعضی سیستم های آشکارسازی CROSS ZONE، تنها از یک نوع دتکتور استفاده می کنند. بسیاری این نوع را از آنجایی که منطق کنترلی سیستم اعلان حریق را با شمارش تعداد دتکتورها درگیر می کند COUNTING ZONE می نامند. این دیدگاه تنها با استفاده از دتکتورهای آدرس پذیر و از آنجاییکه کنترل پنل های آدرسپذیر می توانند هر دتکتور را به صورت مجزا شناسایی کنند  و در نتیجه آنها را مورد شمارش قرار دهند، قابل پیاده سازی می باشد. زمانیکه سیگنال آلارم از اولین دتکتور به کنترل پنل ارسال می شود، این وضعیت به عنوان PRE_ALARM سیستم در نظر گرفته می شود و زمانی که دومین دتکتور سیگنال آلارم را ارسال می کند، کنترل پنل دستور اطفاء اتوماتیک را جهت فعالسازی سیستم اطفاء صادر می کند.

کنترل پنل های متعارف و آدرس پذیر

در سیستم اعلان حریق متعارف، آشکارسازی CROSS ZONE نیاز به دو مدار مجزا فیزیکی جهت آشکار سازی دارد. دتکتورها به گونه ای چیده می شوند که در دو زون کاملا مجزا قرار بگیرند (شکل 1). به بیان دیگر نیمی از دتکتورها در مدار اول و نیمی دیگر در مدار دوم نصب می شوند. در صورتیکه یک یا چند دتکتور از یک زون فعال شوند کنترل پنل این وضعیت را به عنوان PRE_ALARM در نظر می گیرد. به محض اینکه یک دتکتور از زون دیگر فعال شود، این وضعیت به عنوان آلارم در نظر گرفته شده و دستور اطفاء اتوماتیک صادر می شود.

ازسوی دیگر، آشکارسازیCROSS ZONE با کنترل پنل آدرس پذیر مانند نوع متعارف به مدارهای مجزا نیازی ندارد. ترجیحا هر دتکتور دارای یک آدرس مجزا بوده و در زمان ارسال سیگنال آلارم این آدرس نیز به کنترل پنل ارسال می گردد. در زمان برنامه ریزی کنترل پنل آدرس پذیر هر یک از دتکتورهای آدرسپذیر بصورت نزم افزاری به یک زون از دو زونی که لازمه استاندارد اطفاء اتوماتیک می باشند نسبت داده می شوند. به عبارت دیگر، نیمی از دتکتور ها به صورت نرم افزاری در یک زون و نیمی دیگر در زون دوم قرار می گیرند (شکل 2). زمانیکه دتکتور اول سیگنال آلارم را ارسال می کند، کنترل پنل از روی آدرس آن، زون مربوط به دتکتور را تشخیص داده و این وضعیت را به عنوان PRE_ALARM در نظر می گیرد. به محض اینکه سیگنال آلارم از دتکتور زون دیگر به کنترل پنل می رسد، کنترل پنل با اعلان وضعیت آلارم دستور اطفاء اتوماتیک را صادر می نماید.

دتکتور دود نمونه گیر هوا (AIR SAMPLING SMOKE DETECTOR)

در زمان طراحی سیستم اطفاء حریق برای اتاق اطلاعات (DATA CENTER) یا مرکز ارتباطات (TELECOMUNICATION  FACILITY) این موضوع که باید بین نیاز به امکان اعلان آلارم سریع و نیاز  به بهبود تخلیه سیستم اطفاء به شکل غیر ضروری تعادل برقرار شود، بسیار حائض اهمیت می باشد. به همین منظور، تعداد رو به رشدی از طراحان سیستم اطفاء اتوماتیک، دتکتور نمونه گیر دود را در آشکارسازی CROSS ZONE  قرار می دهند. در بسیاری از موارد دتکتور دود نمونه گیر هوا با دتکتورهای نقطه ای به صورت CROSS ZONE در نظر گرفته شده تا سیستم اطفاء اتوماتیک را فعال نمایند. دتکتورهای دود نمونه گیر هوا قابلیت آشکارسازی حتی غلظت های بسیار پایین دود را داشته و امکان آشکارسازی سریع حریق را در محیط های خاص فراهم می آورند. این نوع از تکنیک CROSS ZONE با قرار دادن دتکتور دود نمونه گیر هوا در زون یک و دتکتور دود نقطه ای در زون دو، پیکره بندی و مورد استفاده قرار می گیرد. از نظر نوعی، سیگنال آلارمی که از دتکتور دود نمونه گیر هوا در ابتدا دریافت می شود به عنوان PRE_ALARM شناخته می شود. اغلب اوقات نفرات تاسیسات چندین دقیقه برای خاموش کردن حریق در مراحل اولیه شروع آن فرصت دارند. در صورتیکه این اتفاق نیافتد دتکتور نقطه ای نیز با تشخیص دود حاصل از حریق، سیگنال آلارم را به کنترل پنل اعلان و با قرار گرفتن کنترل پنل در وضعیت آلارم، دستور اطفاء اتوماتیک توسط سیستم کنترلی صادر می شود.

به کار گیری آشکارسازی CROSS ZONE به همراه سیستم اطفاء در طراحی بسیار منطقی می باشد.

 

 


هر گونه کپی برداری از مطالب و مقالات این وبسایت با ذکر منبع و لینک به منبع نه تنها مجاز، بلکه ستودنی است.

ایمنی و آشکارسازی گاز در اتاقهای باطری

اینکه باطری های LEAD-ACID در زمان شارژ با آزادسازی گاز هیدروژن می توانند پتانسیل وقوع انفجار را بوجود بیاورند دانش و مطلب مشترک و صحیحی است. در سال 2001، یک انفجار در اثر آزاد شدن گاز هیدروژن در اتاق UPS در محل شارژ باطری داخل یکی از مراکز داده در کالیفرنیا  اتفاق افتاد. خوشبختانه کسی آسیب ندید، اما به هر حال مرکز داده متحمل خسارت بسیار سنگینی شامل خرابی سقف و چندین دیوار شد. این انفجار همچنین سوراخ بسیار بزرگی در سقف ساختمان بوجود آورد. متاسفانه، دلیل اصلی انفجار ناشناخته باقی ماند. مالک اصلی مرکز داده هر دو سیستم تخلیه هوا و گازسنجی هیدروژن را در اتاق UPS نصب کرده بود. زمان حضور واحد آتش نشانی سیستم گاز سنجی در حال نشان دادن وضعیت آلارم بود. طی بررسی های به عمل آمده، چندین ساکن در محل وقوع انفجار گزارش دادند که از سه روز قبل از انفجار صدای آلارم سیستم را می شنیدند.

هر دو سیستم آشکارساز گاز هیدروژن و تخلیه هوای محیط برای اتاق باطری لازم می باشند اما می توان گفت که صرف حضور این تجهیزات برای تامین ایمنی این محل کفایت نمی کنند. حال سوال اینجاست که چطور می توان از این قبیل اتفاقات در مرکز داده جلوگیری نمود؟ 

در سر فصل شماره 320 از استاندارد NFPA70E -استاندارد ایمنی برقی در محیط های کار-، طراحان و مالکین ساختمانی می توانند ملزومات و تجهیزات مورد نیاز برای تامین ایمنی اتاق شارژ باطری را بیابند. این استاندارد نیاز به سیستم تخلیه هوای محیط مجهز به اگزوز تخلیه هوا از داخل محیط به محیط بیرون را از ملزومات می داند. از آنجاییکه گاز هیدروژن از هوای اتاق سبکتر است، اگزوز سیستم مذکور باید در بالاترین ارتفاع ممکن در اتاق تعبیه شود که در نهایت با پیکره بندی مناسب غلظت گاز هیدروژن را تا کمتر از 1 درصد حجمی کاهش بدهد. (زمانی که غلظت گاز هیدروژن به 4 درصد حجمی برسد در واقع آستانه انفجار این گاز شکل می گیرد).

اما به چه صورت سیستم حفاظت در مقابل حریق با سیستم تخلیه محیط واکنش نشان می دهد و چه نقشی باید در اطلاع رسانی به ساکنین محل ایفا نماید. پاسخ بسیار ساده است: سیستم حفاظت در مقابل حریق باید به هر دو سیستم آشکارسازی گاز هیدروژن و دود مجهز شده و بر سیستم اعلان به ساکنین و همچنین کنترل سیستم تخلیه هوای محیط کنترل داشته باشد.

مدیران مراکز داده که بر روی بالاترین زمان عملکرد بدون خطای سیستم های خود تمرکز دارند این مسئله که فراهم سازی یک سیستم حفاظتی خوب در مقابل حریق نه تنها در اتاقهای سرور بلکه در فضاهای شامل تجهیزات توزیع توان نیز لازم می باشد را به درستی تشخیص می دهند. استفاده از سیستم های نمونه گیر هوای محیط به عنوان سیستم حفاظت از حریق در اتاقهای پروسس، اتاقهای توزیع توان و اتاق باطری برای  مهندسین مشاور رایج می باشد.

شرکت VESDA تولید کننده سیستم نمونه گیر هوای محیط یک سیستم که هم شامل آشکار سازی حریق و هم آشکار سازی گاز در اتاقهای باطری می باشد را به مدیران مراکز داده پیشنهاد می دهد. این سیستم از لوله های سیستم آشکار ساز دود نمونه گیر هوای محیط برای تشخیص آستانه خطر وجود گاز هیدروژن به سادگی استفاده می کند که این امر بسیار صرفه اقتصادی بالایی دارد.

آشکار ساز گاز ECO در سیستم پایین دست، در مسیر لوله های نمونه گیری هوا در اتاق باطری نصب می شود و هردو گزینه رله خروجی و خروجی آنالوگ (20-4 میلی آمپر)  را جهت استفاده فراهم می کند که می تواند بوسیله سیستم اعلان حریق یا سیستم کنترل مرکزی ساختمان مانیتور شود. همچنین می تواند جهت فعالسازی سیستم تخلیه هوای محیط در اتاق باطری مورد استفاده قرار بگیرد که کنترل سوئیچ جریان و یا جریان هوای فن سیستم تخلیه هوای محیط نیز باید توسط این سیستم صورت پذیرد.

یکی از قسمت های مهم در سیستم آشکار سازی گاز برنامه ریزی مناسب بخش کنترلی می باشد. فن خارج کننده هوا باید به صورت متناوب جهت کاستن غلظت هیدروژن در هوای محیط فعال گردد. کنترل پنل اعلان حریق می تواند جهت اعلان محلی در زمانیکه غلظت گاز هیدروژن از درصد مجاز تجاوز می کند به کار گرفته شود. تجهیزات اخباری از قبیل آژیر و فلاشر بهتر است در داخل و خارج اتاق باطری در محل خروج و ورود در نظر گرفته شوند. بعلاوه باید یک سیستم اعلان برای اعلان مشترک در زمان اضطراری در نظر گرفته شود. با توجه به نوع تاسیسات ممکن است نیاز به تخلیه افراد در محیط در زمانهایی که غلظت گاز هیدروژن به 4 درصد حجمی می رسد باشد و از این رو کنترل پنل و یا سیستم اعلان حریق برای این امر باید برنامه ریزی شود و همزمان سیستم اعلان عمومی اطلاع رسانی نماید.

در نهایت جهت قطع سیستم شارژ باطری در شرایط ناایمن غلظت گاز هیدروژن (در صورتیکه سیستم پشتیبان موجود باشد) تا زمان خروج از وضعیت اضطرار باید تمهیداتی اندیشیده شود. واکنش مناسب در زمان اضطرار به تجهیزات استفاده شده و میزان آگاهی نفرات حاضر در محل باز می گردد. در وضعیتی که نفرات حاضر از دانش و آموزش کافی برخوردار نمی باشند حتما سیستم شارژ باید از مدار خارج شود.

همچنین استفاده از تجهیزات ضد انفجار در اتاقهای باطری که باطری های تر اسیدی در آنها نگهداری و شارژ می شوند اکیدا توصیه می شود.

در نهایت می توان گفت با طراحی مناسب سیستم حفاظت از حریق و البته بازرسی دوره ای این سیستم به سادگی می توان از وقوع انفجار و مشکلات نشت گاز هیدروژن جلوگیری نمود.

 


هر گونه کپی برداری از مطالب و مقالات این وبسایت با ذکر منبع و لینک به منبع نه تنها مجاز، بلکه ستودنی است.

 

سیستم اطفای حریق گازی FM200

گاز HFC227ea با برند تجاری FM200  یک گاز اطفا حریق غیر سمی، بدون رنگ، سازگار با محیط زیست و نارسانای الکتریکی است که برای انسان مضر نمی‌باشد. این گاز با ورود به زنجیره ماده سوختنی و اکسیژن محیط باعث خاموش شدن شعله های آتش شده و پس از عملیات اطفاء معمولا دارای پسماندی نمی‌باشد که این مهم ضمن به حداقل رساندن آسیب های احتمالی حاصل از عملیات اطفا حریق، موجب کاهش زمان تعطیلی محل حریق پس از عملیات اطفا خواهد شد. از همین رو سیستم اطفای حریق FM200  یکی از خاموش کننده های مورد تایید سازمان های جهانی همچون NFPA، EPA و …پذیرفته شده و استفاده از این سیستم در بیش از هفتاد کشور جهان و بیش از صدها هزار پایگاه مختلف رایج و مرسوم گشته است.

 

روش عملکرد سیستم برای مهار و اطفا حریق چگونه است؟

مکانیسم و نحوه عملکرد اصلی این گاز برای مهار آتش از طریق تجزیه ساختاری ناشی از حرارت و در نتیجه جذب حرارت که یکی از عوامل شیوع آتش است می باشد. به عبارت دیگر این گاز با جذب حرارت محیط حریق و تجزیه شیمیایی، خود باعث حذف عامل اولیه حریق یعنی حرارت و شعله خواهد شد.

 

مشخصات علمی گازFM200  چیست؟

گاز اطفا FM200 یا HFC-227ea از ترکیب شیمیایی عناصر کربن، فلوئور و هیدروژن تولید می شود. برخی از مشخصات فنی این گاز به شرح زیر می باشد:
نام شیمیایی:  Heptafluoro Propane
فرمول شیمیایی: CF3CHFCF3
نام محصول:  HFC-227ea
وزن مولکولی: ۱۷۰
چگالی در حالت مایع: ۱۴۰۷ kg/m
دمای بحرانی: ۱۰۱٫۷C
فشار بحرانی: ۲۹٫۱۲ bar
غلظت طراحی برای کلاس A حریق: ۷٫۵%
غلظت بدون اثر این گاز بر روی انسان (NOAEL) به درصد: 9%
غلظت کم اثر این گاز بر روی انسان(NOAEL) به درصد: 10.5%

 

میزان خطر گاز اطفا FM200 برای انسان

برای قرارگیری در معرض این گاز در غلظت های مختلف، محدوده زمانی مشخصی تعریف شده است، به عنوان مثال بر طبق استاندارد NFPA-2001 مدت زمان مجاز قرارگیری در معرض این گاز برای غلظت های کمتر 10.5 درصد، ۵ دقیقه و برای غلظت ۱۲ درصد ۴۹ ثانیه می باشد. باید توجه داشت که یکی از ویژگی های گاز اطفا حریق FM200 (HFC-227ea) معتبر و قابل اطمینان، UL Listed  و FM Approved بودن آن است که تضمینی بر عملکرد امن و بدون خطر این گاز می باشد. بر همین اساس سیستم FM200 برای استفاده در مکان هایی با فضای بسته که دارای اپراتور می باشند کاربرد دارد.

 

استفاده از سیستم اطفا حریق FM200 برای چه مکان هایی مناسب است؟

به دلیل نوع عملکرد سیستم اطفاء FM200 و همچنین به علت قدرت خاموش کنندگی بالا و خاصیت سمی کم، استفاده از این گاز در مکان های بسته کاربرد دارد. از جمله مکان هایی که این سیستم برای استفاده در آنها مناسب می باشد می توان به موارد زیر اشاره نمود:

  • محل نگهداری تجهیزات مخابراتی
  • اتاق سرور و رایانش مرکزی
  • اتقاق های مانیتورینگ و کنترل
  • مراکز آرشیو اسناد و مدارک و بایگانی ها
  • موزه ها، نمایشگاه ها
  • مراکز نگهداری تجهیزات و مواد پزشکی و دارویی
  • مراکز انبارش و ذخیره سازی داده ها
  • و سایر موارد دیگر …

 

مزایا و برتری های سیستم اطفا حریق  FM200

مزیت اصلی این سیستم، استفاده میزان کمی از این گاز برای خاموش کردن حریق می باشد، این به معنی نیاز به سیلندر های نگهداری کمتر و کوچکتر و در نتیجه نیاز به فضای کمتر برای نگهداری و ذخیره سازی گاز اطفای FM200 می باشد.
سیستم اطفا حریق FM200 برای خاموش کردن حریق در کمتر از 10 ثانیه طراحی شده و در این مدت زمان کوتاه از بروز حریق های با عامل الکتریکی، مواد و مایعات آتش زا و … جلوگیری می کند که این مهم باعث کاهش خسارت های قابل توجه خواهد شد.
مدت زمان کوتاه اطفا حریق در سیستم FM200 باعث کاهش خسارت ها و هزینه های تعمیر و بازساری در پی آتش سوزی خواهد شد.
شارژ مجدد سیستم اطفا حریق FM200 بسیار ساده و مقرون به صرفه می باشد و این مهم به خودی خود باعث کاهش زمان آماده سازی سیستم و در نتیجه کاهش احتمال خطر برای محل مورد استفاده خواهد شد.
گاز اطفا حریق FM200 به عنوان یک گاز غیر سمی طبقه بندی شده است بر همین اساس استفاده از این سیستم در محیط های بسته بدون خطر می باشد. ایمنی و بی خطری گاز FM200 در بیش از یک دهه تجربه و مطالعات گسترده علمی در آزمایشگاه های تخصصی اثبات شده است.
علاوه بر مزایای بیشمار سیستم در مهار آتش سوزی می توان به برتری این سیستم در حفاظت و سازگاری از محیط نیز اشاره کرد. از آنجایی که گاز اطفا FM200 هیچ تأثیر منفی بر روی لایه ازون کره زمین نداشته استقبال و استفاده از این سیستم در سراسر جهان به صورت قابل توجهی رو به رشد می باشد.

لیست برخی از مهمترین مزایا و ویژگی های سیستم اطفا حریق FM200 به شرح زیر می باشد:

  • جایگزینی مناسب برای هالون ۱۳۰۱
  • قابلیت اطفا حریق در مدت زمان کوتاه ( در حدود ۱۰ ثانیه)
  • غلظت طراحی بسیار پایین (۷ درصد)
  • فشار ذخیره سازی پایین 24 و 42 بار
  • نیاز به تعداد سیلندر کم جهت ذخیره سازی گاز
  • نداشتن اثرات مخرب بر روی تجهیزات پس از عملکرد و تخلیه
  • عایق جریان الکتریکی
  • عدم تاثیر مخرب بر لایه ازون (عمر کوتاه در جو حدود 30 سال)
  • عدم کاهش قابل ملاحظه اکسیژن پس از تخلیه
  • عدم ایجاد برودت شدید پس از تخلیه

 

نکات ایمنی قابل توجه درباره گاز اطفا FM200

اگر چه بر طبق استاندارهای جهان این گاز در لیست گازهای قابل استفاده در فضاهای بسته قرار گرفته است ولی برخی دستورالعمل های حفاظتی برای تماس انسان با این گاز به شرح زیر اعلام شده است:

برخورد و تماس حالت مایع این ماده و یا حالت گاز در فاصله های بسیار نزدیک با پوست انسان ممکن است موجب یخ زدگی شود.
گاز اطفا FM200 در دماهای بالاتر از 700 درجه سانتی گراد به گاز هیدروژن فلوراید تبدیل خواهد شد که البته با توجه به طراحی این سیستم برای خاموشی آتش و اطفا حریق در کمتر از 10 ثانیه مقدار تولید این گاز به حداقل رسیده است.
کپسول حاوی گاز اطفا FM200 باید با احتیاط حمل شود. همچنین تجهیزات ایمنی کنترل نزول ناگهانی گاز در زمانی که کپسول به سیستم تخلیه متصل نیست و مهار نشده است باید در محل مناسب و در دسترس باشد.

 

لینک های مرتبط:

لینک برآورد آنلاین پروژه سیستم اطفای حریق FM200

لینک دوره آموزش سیستم اطفای حریق FM200

 


هر گونه کپی برداری از مطالب و مقالات این وبسایت با ذکر منبع و لینک به منبع نه تنها مجاز، بلکه ستودنی است.

استاندارد طراحی سیستم اعلان حریق NFPA72

استاندارد آمریکایی NFPA72 یکی از بروز ترین استانداردهای طراحی سیستم های اعلان حریق می باشد که هر سه سال به روز رسانی می شود. آخرین نسخه این استاندارد (نسخه 2016) به تازگی منتشر شده است که در این هفته نامه به صورت رایگان برای علاقمندان به طراحی این گونه سیستم ها برای دانلود قرار داده شده است.

استاندارد NFPA72 موارد زیر را پوشش می دهد:

کاربردها، نصب، جانمایی، عملکرد، بازرسی، تست و تعمیر و نگهداری سیستم های اعلان حریق، ایستگاه های نظارت بر سیستم های آلارم، سیستم های گزارش دهی هشدارهای اضطراری عمومی، تجهیزات هشدار حریق و سیستم های ارتباطی اضطراری (ECS) و تجهیزات آنها.

برای دانلود استاندارد NFPA 72 بر روی لینک یا تصویر زیر کلیک نمایید!

 

دانلود رایگان استاندارد NFPA 72 نسخه 2016

 

خرید مجموعه کامل استانداردهای NFPA آپدیت شده تا سال 2016

پیشنهادات و انتقادات خود را با ما در میان بگذارید.